Όλοι γνωρίζουμε αυτή την αίσθηση. Αφού παρακινηθούμε, φορέσουμε τα αγαπημένα μας running ρούχα και δέσουμε τα κορδόνια με αποφασιστικότητα, ξεκινάμε επιτέλους. Τα πρώτα βήματα περνούν γρήγορα… και ξαφνικά, η αμφιβολία εμφανίζεται. Η ανάσα κονταίνει, τα πόδια γίνονται βαριά και τα πρώτα λεπτά μοιάζουν ατελείωτα. Σε τέτοιο βαθμό, που το υπόλοιπο της διαδρομής φαίνεται ήδη ανυπέρβλητο. Ένα γνώριμο, σχεδόν καθολικό συναίσθημα, του οποίου όμως την πραγματική αιτία συχνά αγνοούμε. Κι όμως, πίσω από αυτή την προσωρινή δυσφορία κρύβεται ένας απολύτως φυσιολογικός, και απαραίτητος, σωματικός και νοητικός μηχανισμός.
Η προσαρμογή του σώματος για να μπει σε «mode τρεξίματος»
Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να κατανοήσουμε ότι το σώμα δεν μπορεί να περάσει από την αδράνεια στην έντονη προσπάθεια από τη μια στιγμή στην άλλη. «Στα πρώτα στάδια ενός τρεξίματος, τα συστήματα του σώματος προσαρμόζονται ακόμη στις νέες απαιτήσεις που τους επιβάλλεις», εξηγεί η fitness coach Lillie Bleasdale. «Ο καρδιακός ρυθμός, η αναπνοή και η κυκλοφορία του αίματος χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν και να βρουν τον ρυθμό τους».
freepick
Αυτή ακριβώς η φάση προσαρμογής είναι που δημιουργεί την αίσθηση βαριών ποδιών και δύσπνοιας. Η καρδιά χτυπά πιο γρήγορα, οι πνεύμονες προσπαθούν να τροφοδοτήσουν τους μυς με περισσότερο οξυγόνο και το νευρικό σύστημα επιχειρεί να σταθεροποιήσει την προσπάθεια. Ακόμα και σε χαλαρό ρυθμό, χρειάζονται λίγα λεπτά μέχρι το τρέξιμο να αρχίσει να «βγαίνει» φυσικά.
Τρέξιμο: ο ρόλος του εγκεφάλου και τα σήματα επιβίωσης
Όμως δεν πρόκειται μόνο για μύες και αναπνοή, ο εγκέφαλος παίζει επίσης καθοριστικό ρόλο. «Το τρέξιμο απαιτεί πολλά από το σώμα και το μυαλό ταυτόχρονα. Η αναπνοή αλλάζει, οι καρδιακοί παλμοί αυξάνονται απότομα, οι μύες χρειάζονται περισσότερο οξυγόνο και ο εγκέφαλος προσπαθεί να καταλάβει αν αυτή η προσπάθεια είναι ασφαλής», εξηγεί η προπονήτρια τρεξίματος Sabrina Pace-Humphreys.
Αυτός ο νοητικός μηχανισμός λειτουργεί σαν ένα σύστημα προστασίας, στην αρχή της άσκησης, μπορεί να υπερβάλλει στην αντίληψη της κόπωσης, ώστε να σε ωθήσει να επιβραδύνεις ή να σταματήσεις. Έτσι, τα πρώτα λεπτά φαίνονται ιδιαίτερα δύσκολα, όχι επειδή δεν μπορείς, αλλά επειδή σώμα και μυαλό προσπαθούν να συγχρονιστούν.
Μόλις όμως βρεις τον ρυθμό σου, συμβαίνει το «μαγικό», ο διασκελισμός γίνεται πιο ομαλός, η αναπνοή πιο σταθερή και η προσπάθεια ελαφρύτερη. Συχνά, είναι ακριβώς μετά από αυτά τα δύσκολα δέκα λεπτά που αρχίζεις πραγματικά να τρέχεις, και, κυρίως, να νιώθεις τα οφέλη.
Διαβάστε ακόμα
5 συμβουλές για να μην τα παρατάς στις πρώτες μέρες του γυμναστηρίου
Τένις, TRX, Pilates Reformer… 5 celebrity workout routines που θα αντιγράψουμε το 2026
Τι είναι τα kettlebell swings, η άσκηση που υπόσχεται να τονώσει όλο το σώμα;
