Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις πως βρίσκεσαι σε σταυροδρόμι. Να πεις το «ναι» σε μια νέα δουλειά ή να μείνεις εκεί που είσαι; Να ρισκάρεις ή να κρατήσεις την ασφάλεια; Να ζητήσεις αύξηση ή να περιμένεις «να ωριμάσει η στιγμή»;

Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε κουβέντες φίλων, λίστες υπέρ και κατά, και άγχος που ανεβοκατεβαίνει σαν ασανσέρ, ξεχνάς κάτι πολύ απλό: η καλύτερη επαγγελματική απόφαση δεν είναι πάντα η πιο εντυπωσιακή. Είναι εκείνη που σε σέβεται.

Γιατί η αλήθεια είναι πως δεν παίρνουμε αποφάσεις μόνο με τη λογική. Τις παίρνουμε με το σώμα, με την ψυχολογία, με την αυτοπεποίθηση, με τις πληγές μας, με τις φιλοδοξίες μας. Και όταν η πίεση μεγαλώνει, ο θόρυβος απ’ έξω γίνεται τόσο δυνατός, που δεν ακούς τι θέλεις στ’ αλήθεια εσύ.

Γι’ αυτό, πριν απαντήσεις σε οποιοδήποτε επαγγελματικό δίλημμα, δοκίμασε να κάνεις στον εαυτό σου αυτές τις τρεις ερωτήσεις. Είναι απλές, αλλά αν τις απαντήσεις ειλικρινά, μπορούν να σε γλιτώσουν από επιλογές που «φαίνονται σωστές» και να σε οδηγήσουν σε επιλογές που είναι σωστές για σένα.

Unsplash

1) «Αυτό που πάω να επιλέξω με πάει μπροστά ή απλώς με βγάζει από τη δυσφορία;»

Είναι πολύ εύκολο να μπερδέψεις την εξέλιξη με την ανακούφιση. Κάποιες αποφάσεις μοιάζουν σωτήριες όχι επειδή είναι καλές, αλλά επειδή σε βγάζουν από μια δύσκολη φάση.

Ίσως να είσαι κουρασμένη από ένα περιβάλλον που σε πιέζει. Ίσως να νιώθεις πως δεν σε εκτιμούν. Ίσως να έχεις φτάσει στο σημείο που λες «οπουδήποτε αλλού, αρκεί να φύγω από εδώ». Και τότε εμφανίζεται μια νέα πρόταση και μοιάζει με σανίδα σωτηρίας.

Μόνο που η σανίδα σωτηρίας δεν είναι πάντα καράβι. Μπορεί να είναι απλώς κάτι που σε κρατάει λίγο στην επιφάνεια, μέχρι να κουραστείς ξανά.

Πριν πεις το «ναι», ρώτα τον εαυτό σου:

- Αν δεν ήμουν πιεσμένη αυτή τη στιγμή, θα το διάλεγα πάλι;

- Αν δεν φοβόμουν, θα το ήθελα ή απλώς θα το ανεχόμουν;

Γιατί άλλο να κάνεις κίνηση από έμπνευση και άλλο να κάνεις κίνηση από πανικό.

2) «Με αυτή την απόφαση, γίνομαι η εκδοχή μου που θαυμάζω ή η εκδοχή μου που βολεύεται;»

Υπάρχουν επαγγελματικές επιλογές που σε κάνουν να νιώθεις περήφανη. Και υπάρχουν επιλογές που απλώς σε κάνουν να μην ασχολείσαι. Να περνάει ο καιρός. Να βγαίνει ο μήνας. Να μην «ενοχλείς». Να μην διεκδικείς.

Και πρόσεξε: δεν είναι κακό να βολεύεσαι για λίγο. Όλες το έχουμε ανάγκη σε κάποιες περιόδους. Το θέμα είναι να ξέρεις τι κάνεις και γιατί το κάνεις.

Αν μια απόφαση σε μικραίνει, θα το καταλάβεις από κάτι πολύ συγκεκριμένο: αρχίζεις να δικαιολογείς τη ζωή σου αντί να τη χτίζεις.

Λες πράγματα όπως:

- «Ε, εντάξει, δουλειά είναι…»

- «Ας έχω κάτι σταθερό…»

- «Τι να κάνω, έτσι είναι ο κλάδος…»

- «Ας μην το ρισκάρω…»

Ενώ όταν μια απόφαση σε μεγαλώνει, ακόμα κι αν σε φοβίζει, νιώθεις μια καθαρή σπίθα. Μια αίσθηση ότι ανοίγει χώρος μέσα σου. Ότι εξελίσσεσαι. Ότι επιτρέπεις στον εαυτό σου να πάει ένα βήμα παραπέρα.

Ρώτα τον εαυτό σου: Αν με έβλεπε η μικρή μου εκδοχή, θα ένιωθε περήφανη ή θα ένιωθε πως συμβιβάστηκα; Δεν είναι δραματικό. Είναι απλώς μια αλήθεια που αξίζει να την κοιτάξεις κατάματα.

Unsplash

3) «Τι θα κερδίσω σε βάθος χρόνου και τι θα μου κοστίσει στην καθημερινότητα;»

Πολλές επαγγελματικές αποφάσεις είναι υπέροχες… στη θεωρία. Στην πράξη όμως, η καθημερινότητα είναι αυτή που τις κρίνει.

Μια δουλειά μπορεί να σου δίνει κύρος, αλλά να σου τρώει τον ύπνο. Μια θέση μπορεί να ανεβάζει το βιογραφικό σου, αλλά να σου κατεβάζει τη διάθεση. Ένα νέο project μπορεί να σε εξελίσσει, αλλά να σε εξαφανίζει από τη ζωή σου.

Και εδώ είναι το σημείο που πρέπει να είσαι τίμια με τον εαυτό σου, χωρίς ενοχές. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν. Ούτε ότι «αντέχεις», ούτε ότι «είσαι σκληρή», ούτε ότι «δεν μασάς».

Η ερώτηση δεν είναι μόνο «τι θα πάρω;». Είναι και «τι θα δώσω;».

Δες το καθαρά:

- Θα σου αφήνει χρόνο να ζεις;

- Θα σου αφήνει ενέργεια να είσαι άνθρωπος και όχι μόνο εργαζόμενη;

- Θα σε βοηθάει να χτίσεις μια ζωή που να σου ταιριάζει ή θα σε βάζει σε μια ζωή που απλώς φαίνεται σωστή;

Και κάτι ακόμη: μην υποτιμάς την ψυχική σου ηρεμία. Είναι επαγγελματικό κεφάλαιο. Όταν είσαι καλά, αποδίδεις καλύτερα, σκέφτεσαι καθαρότερα, δημιουργείς περισσότερο. Όταν είσαι στα όριά σου, ακόμα και το καλύτερο «βιογραφικά» βήμα γίνεται βάρος.

Unsplash

Πώς να χρησιμοποιήσεις αυτές τις ερωτήσεις στην πράξη (χωρίς να μπλέξεις περισσότερο)

Την επόμενη φορά που θα έχεις μπροστά σου μια απόφαση, κάνε κάτι απλό: γράψε τις απαντήσεις σου σε ένα χαρτί, όπως θα μιλούσες σε μια φίλη σου. Όχι σαν να δίνεις συνέντευξη. Σαν να λες την αλήθεια.

Και μετά διάβασε αυτά που έγραψες δυνατά. Αν νιώσεις ανακούφιση, είσαι σε καλό δρόμο. Αν νιώσεις βάρος, κάτι μέσα σου ήδη σου μιλάει. Το πιο σημαντικό που χρειάζεται να θυμάσαι

Οι σωστές αποφάσεις δεν είναι πάντα οι πιο εύκολες. Αλλά σχεδόν πάντα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: σε κάνουν να σέβεσαι περισσότερο τον εαυτό σου.

Και αν κάτι σε μπερδεύει, κράτα αυτό σαν πυξίδα: η δουλειά είναι σημαντική, αλλά δεν είναι όλη σου η ζωή. Δεν αξίζει να κερδίζεις «κάτι καλό» και να χάνεις εσένα.

Οπότε ναι, πριν απαντήσεις, πριν βιαστείς, πριν πεις το «οκ», γύρνα λίγο προς τα μέσα. Κάνε αυτές τις τρεις ερωτήσεις και άκου την απάντηση χωρίς να την μαλώσεις. Γιατί καμιά φορά, η καλύτερη επαγγελματική επιλογή δεν είναι αυτή που εντυπωσιάζει τους άλλους. Είναι αυτή που σε κρατάει όρθια, καθαρή και ήρεμη μέσα σου.

Διαβάστε ακόμα

Επαγγελματικοί στόχοι: Ο οδηγός για να τους θέτεις σωστά και να τους πετυχαίνεις

Από πού ξεκινάει η πραγματική επιτυχία στην καριέρα και γιατί δεν είναι αυτό που νομίζεις

Ανθεκτικότητα στη δουλειά: Το κλειδί για να αντέχεις χωρίς να εξαντλείσαι