Ξυπνάς το πρωί με την αίσθηση ότι έχεις μπροστά σου μια ολόκληρη μέρα. Σκέφτεσαι όσα θέλεις να κάνεις, τις δουλειές που πρέπει να τελειώσεις, ίσως και λίγο χρόνο που θα ήθελες να αφιερώσεις στον εαυτό σου. Και ξαφνικά, πριν καλά καλά το καταλάβεις, έχει βραδιάσει. Κοιτάζεις το ρολόι και αναρωτιέσαι πότε πέρασαν όλες αυτές οι ώρες.

Το πιο εκνευριστικό είναι ότι δεν καθόσουν όλη μέρα. Αντίθετα, μπορεί να ήσουν συνεχώς απασχολημένος/η, να απαντούσες σε μηνύματα, να έτρεχες από τη μία υποχρέωση στην άλλη και να προσπαθούσες να τα προλάβεις όλα. Κι όμως, στο τέλος της ημέρας, αυτό που σου μένει είναι η αίσθηση ότι δεν έκανες ούτε τα μισά από όσα ήθελες. Μήπως, όμως, το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο χρόνος που έχεις στη διάθεσή σου, αλλά και ο τρόπος που τον βιώνεις;

Δεν χάνεις απαραίτητα χρόνο, χάνεις την αίσθησή του

Όταν η καθημερινότητά σου είναι γεμάτη μικρές υποχρεώσεις, ο εγκέφαλός σου καλείται να μεταφέρει συνεχώς την προσοχή του από το ένα πράγμα στο άλλο. Μπορεί να ξεκινάς να γράψεις ένα email, να διακόπτεις για να απαντήσεις σε ένα μήνυμα, να θυμάσαι κάτι που πρέπει να κανονίσεις και, πριν επιστρέψεις σε αυτό που έκανες, να έχει προκύψει κάτι καινούργιο.

Αυτές οι μικρές εναλλαγές μοιάζουν ασήμαντες, όμως απαιτούν προσοχή και πνευματική ενέργεια. Συχνά, μάλιστα, κάνουν τις δραστηριότητες να διαρκούν περισσότερο απ' όσο υπολόγιζες. Έτσι, μπορεί να περάσουν αρκετές ώρες χωρίς να έχεις ολοκληρώσει κάτι που να σου δίνει την αίσθηση της προόδου. Και όταν φτάνει το βράδυ, θυμάσαι κυρίως όσα έμειναν στη μέση, όχι όλα εκείνα με τα οποία ασχολήθηκες.

Το κινητό μπορεί να κλέβει περισσότερο χρόνο απ' όσο νομίζεις

Σκέψου πόσες φορές μέσα στη μέρα πιάνεις το κινητό σου χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Μπορεί να θέλεις απλώς να δεις μια ειδοποίηση, να απαντήσεις σε ένα μήνυμα ή να χαζέψεις για λίγο στα social media. Μόνο που αυτό το «για λίγο» δεν έχει πάντα τη διάρκεια που φαντάζεσαι.

Δεν χρειάζεται να περνάς ατελείωτες ώρες μπροστά στην οθόνη για να επηρεάζεται η καθημερινότητά σου. Ακόμη και οι συχνές, σύντομες διακοπές μπορούν να δυσκολέψουν τη συγκέντρωσή σου και να διασπάσουν τον χρόνο που θα αφιέρωνες σε κάτι άλλο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποχωριστείς το κινητό σου ή να αισθάνεσαι ενοχές κάθε φορά που χαζεύεις κάτι ευχάριστο. Αξίζει, όμως, να παρατηρήσεις αν το χρησιμοποιείς επειδή πραγματικά το θέλεις ή απλώς από συνήθεια.

Μήπως γεμίζεις τη μέρα σου περισσότερο απ' όσο χωράει;

Ένας ακόμη λόγος που μπορεί να νιώθεις ότι δεν προλαβαίνεις είναι ότι συχνά υποτιμάς τον χρόνο που χρειάζονται οι καθημερινές σου δραστηριότητες. Σκέφτεσαι ότι μια δουλειά θα σου πάρει δέκα λεπτά, αλλά τελικά χρειάζεσαι μισή ώρα. Υπολογίζεις ότι θα τελειώσεις κάτι πριν από το μεσημέρι, όμως προκύπτουν τηλεφωνήματα, καθυστερήσεις και μικρές εκκρεμότητες.

Όταν σχεδιάζεις τη μέρα σου χωρίς να αφήνεις περιθώριο για το απρόβλεπτο, είναι σχεδόν αναμενόμενο να αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι συνεχώς πίσω από το πρόγραμμά σου. Και κάπως έτσι, ακόμη και μια αρκετά παραγωγική μέρα μπορεί να σου αφήσει μια δυσάρεστη αίσθηση αποτυχίας.

Δοκίμασε να επιλέγεις δύο ή τρία πράγματα που έχουν πραγματικά σημασία για εσένα και να αντιμετωπίζεις όσα επιπλέον καταφέρεις ως κάτι θετικό, όχι ως αυτονόητη υποχρέωση.

Όταν όλες οι μέρες μοιάζουν μεταξύ τους

Υπάρχει και κάτι ακόμη που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το πέρασμα του χρόνου. Όταν οι ημέρες μας ακολουθούν σχεδόν την ίδια διαδρομή, με παρόμοιες δραστηριότητες και ελάχιστες καινούργιες εμπειρίες, μπορεί εκ των υστέρων να μοιάζουν σαν να πέρασαν πολύ γρήγορα.

Αυτό συμβαίνει εν μέρει επειδή η μνήμη μας δεν καταγράφει κάθε στιγμή με τον ίδιο τρόπο. Οι ξεχωριστές εμπειρίες συχνά αφήνουν περισσότερα σημεία αναφοράς, ενώ οι επαναλαμβανόμενες συνήθειες μπορεί να συγχωνεύονται στη μνήμη μας. Γι' αυτό και μια εβδομάδα γεμάτη παρόμοιες υποχρεώσεις μπορεί, όταν την αναλογίζεσαι, να σου φαίνεται ότι πέρασε σχεδόν χωρίς να την καταλάβεις.

Δεν χρειάζεται, βέβαια, να κάνεις κάτι εντυπωσιακό για να σπάσεις τη ρουτίνα σου. Μια διαφορετική διαδρομή για το σπίτι, ένας καφές με κάποιο αγαπημένο πρόσωπο, μια βόλτα σε μια άγνωστη γειτονιά ή μια δραστηριότητα που έχεις καιρό να κάνεις μπορούν να προσθέσουν μικρές αλλαγές στην καθημερινότητά σου.

Το παράδοξο με τον ελεύθερο χρόνο

Πολλές φορές περιμένουμε να ολοκληρώσουμε όλες μας τις υποχρεώσεις για να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να ξεκουραστεί. Λέμε ότι θα διαβάσουμε ένα βιβλίο όταν τελειώσουμε τις δουλειές, ότι θα βγούμε μια βόλτα όταν τακτοποιήσουμε το σπίτι ή ότι θα χαλαρώσουμε όταν απαντήσουμε και στο τελευταίο μήνυμα.

Μόνο που οι υποχρεώσεις σπάνια τελειώνουν εντελώς. Αν περιμένεις να μην έχεις τίποτα άλλο να κάνεις για να αφιερώσεις χρόνο σε όσα σου αρέσουν, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να τα αναβάλλεις συνεχώς.

Αντί να αντιμετωπίζεις την ξεκούραση ως ανταμοιβή για μια τέλεια οργανωμένη μέρα, δοκίμασε να της δώσεις μια κανονική θέση στο πρόγραμμά σου. Ακόμη και είκοσι λεπτά για κάτι που απολαμβάνεις μπορούν να κάνουν μια γεμάτη μέρα να σου φαίνεται πιο προσωπική και λιγότερο αφιερωμένη αποκλειστικά στις υποχρεώσεις.

Δεν χρειάζεται να χωρέσεις περισσότερα σε κάθε μέρα

Ίσως η πιο χρήσιμη αλλαγή να μην είναι να ξυπνάς νωρίτερα, να οργανώνεις κάθε λεπτό ή να προσπαθείς να γίνεις ακόμη πιο παραγωγικός/ή. Μπορεί να είναι το να σταματήσεις να αξιολογείς τη μέρα σου αποκλειστικά με βάση όσα κατάφερες να διαγράψεις από τη λίστα σου.

Δοκίμασε, πριν κοιμηθείς, να σκεφτείς όχι μόνο τι έμεινε πίσω, αλλά και τι έκανες, τι απόλαυσες και ποια στιγμή θα ήθελες να θυμάσαι. Ίσως ανακαλύψεις ότι η μέρα σου δεν ήταν τόσο άδεια όσο νόμιζες. Απλώς είχες συνηθίσει να δίνεις περισσότερη προσοχή σε όσα δεν πρόλαβες.

Ο χρόνος δεν μπορεί να επιβραδυνθεί επειδή το θέλουμε. Μπορούμε, όμως, να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο γεμίζουμε και θυμόμαστε τις ώρες μας. Και μερικές φορές, αντί να προσπαθείς να κάνεις περισσότερα, αυτό που πραγματικά χρειάζεσαι είναι να αφήσεις λίγο χώρο για να ζήσεις όσα ήδη συμβαίνουν.

Φωτογραφίες: Pexels

Διαβα΄στε ακόμα

Το πρώτο πράγμα που κάνεις μόλις γυρίσεις σπίτι λέει πολλά για την καθημερινότητά σου

Ανοίγεις το Netflix και δεν ξέρεις τι να δεις; Γιατί οι πολλές επιλογές μάς δυσκολεύουν περισσότερο

Γιατί μετά τα 30 είναι τόσο δύσκολο να κανονίσεις ακόμα κι έναν απλό καφέ;