Μεγαλώνοντας, αλλάζουν πολλά στη σχέση ανάμεσα σε γονιό και παιδί. Όχι μόνο οι συνθήκες της καθημερινότητας, αλλά και η ψυχολογία, οι προσδοκίες και οι ρόλοι. Εκεί που παλιά υπήρχε η καθαρή δυναμική “γονιός αποφασίζει – παιδί υπακούει”, τώρα εμφανίζεται η πιθανότητα μιας πιο ισότιμης σχέσης, που πολλές φορές περιγράφεται ως φιλία.
Αλλά η φιλία ανάμεσα σε γονιό και παιδί δεν έρχεται αυτόματα. Δεν αρκεί να μεγαλώσει το παιδί και να αποκτήσει τη δική του ζωή για να αλλάξει η δυναμική. Για να λειτουργήσει πραγματικά, χρειάζεται χρόνο, υπομονή και, κυρίως, ωριμότητα και από τις δύο πλευρές. Είναι μια διαδικασία που μοιάζει με ανακαίνιση: κρατάς τα θεμέλια που σε στηρίζουν, αλλά αναδιαμορφώνεις τον χώρο ώστε να χωρούν η ανεξαρτησία και η αυθεντικότητα.
Freepik
Η φιλία λειτουργεί όταν υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στη φροντίδα και την ελευθερία. Ο γονιός μαθαίνει να αφήνει χώρο, να μη συμβουλεύει ή να μη διορθώνει κάθε επιλογή του παιδιού του, και το παιδί μαθαίνει να βλέπει τον γονιό όχι μόνο ως “προστάτη” αλλά και ως άνθρωπο με τις δικές του ανάγκες, όρια και ευαισθησίες. Όταν η σχέση παραμένει μονόπλευρη -όταν ο γονιός ελέγχει ή το παιδί νιώθει υποχρεωμένο να ευχαριστεί- η φιλία δεν μπορεί να ανθήσει.
Η υγιής φιλία δεν σημαίνει ότι σβήνονται οι ρόλοι. Ο γονιός εξακολουθεί να νοιάζεται, αλλά με τρόπο που σέβεται τις αποφάσεις του παιδιού. Το παιδί εξακολουθεί να αγαπά και να εμπιστεύεται, αλλά χωρίς ενοχές ή φόβο να εκφράσει διαφορετική γνώμη. Είναι μια σχέση που βασίζεται στην αμοιβαία αναγνώριση, στην ανοιχτή επικοινωνία και στην εμπιστοσύνη.
Freepik
Στην καθημερινότητα, αυτό φαίνεται σε μικρές στιγμές: όταν συζητάς χωρίς κήρυγμα ή υποδείξεις, όταν ζητάς τη γνώμη του γονιού σου χωρίς να περιμένεις έγκριση, όταν ένας γονιός μπορεί να μοιραστεί τις ανησυχίες ή τις χαρές του χωρίς να φοβάται κριτική. Αυτές οι καθημερινές, μικρές πράξεις εμπιστοσύνης και σεβασμού είναι που χτίζουν τη φιλία στην ενήλικη ζωή.
Η φιλία αυτή δεν είναι αυτοσκοπός ούτε συμβαίνει απλώς επειδή “πρέπει” να υπάρχει καλή σχέση. Είναι αποτέλεσμα επιλογής και ωρίμανσης. Οι γονείς που έχουν κατανοήσει ότι τα παιδιά τους είναι πλέον ανεξάρτητα, και τα παιδιά που βλέπουν τους γονείς τους ως ξεχωριστούς ανθρώπους, δημιουργούν ένα χώρο όπου η σχέση δεν βασίζεται στον έλεγχο ή την υποχρέωση, αλλά στη χαρά και στην εκτίμηση.
Freepik
Είναι σημαντικό επίσης να δεχτούμε ότι κάποιες σχέσεις παραμένουν πιο τρυφερές παρά φιλικές, και αυτό είναι φυσιολογικό. Δεν χρειάζεται να αναγκάσουμε τη φιλία να υπάρξει σε κάθε περίπτωση. Η αληθινή φιλία εμφανίζεται όταν υπάρχει συνειδητή προσπάθεια και από τις δύο πλευρές, όταν η σχέση δεν βασίζεται στο παρελθόν αλλά στο τώρα, όταν υπάρχει χώρος για γέλιο, συζήτηση και κοινές εμπειρίες χωρίς πίεση ή ενοχές.
Στο τέλος, η φιλία ανάμεσα σε γονιό και ενήλικο παιδί είναι μια εξέλιξη της σχέσης, όχι απλώς μια αλλαγή ρόλων. Όταν λειτουργεί, προσφέρει κάτι μοναδικό: τη δυνατότητα να αγαπάς και να σε αγαπούν χωρίς όρους, να βλέπεις τον άλλο όπως πραγματικά είναι και να μοιράζεσαι στιγμές που δεν καθορίζονται από καθήκοντα ή εξουσία. Είναι μια φιλία που βασίζεται στην ειλικρίνεια, τον σεβασμό και τη βαθιά κατανόηση και όταν υπάρχει, γίνεται ένα από τα πιο πολύτιμα δώρα της ενήλικης ζωής.
Διαβάστε ακόμα
Κι όμως τα μωρά ξεχωρίζουν τους καλούς από τους κακούς ανθρώπους πριν καν μιλήσουν!
Η πίεση της... τέλειας μαμάς και πώς να την αποβάλεις
Πιάνεις το παιδί σου να λέει ψέματα; Τρόποι να το βοηθήσεις να αγαπήσει την αλήθεια
