Μπορεί να κράτησε δύο εβδομάδες, ένα καλοκαίρι ή να μην πρόλαβε ποτέ να εξελιχθεί σε πραγματική σχέση. Κι όμως, χρόνια αργότερα, ένα τραγούδι, η μυρωδιά του αντηλιακού ή μια φωτογραφία από εκείνο το νησί αρκούν για να μας γυρίσουν πίσω. Οι καλοκαιρινοί έρωτες έχουν έναν παράξενο τρόπο να μένουν στη μνήμη περισσότερο ακόμη και από σχέσεις που διήρκεσαν πολύ περισσότερο και αυτό δεν είναι εντελώς τυχαίο.
Ο καλοκαιρινός έρωτας έχει γίνει σχεδόν μια ξεχωριστή κατηγορία στις σχέσεις, όχι επειδή είναι απαραίτητα καλύτερος ή πιο αληθινός από έναν έρωτα που ξεκινά μέσα στον χειμώνα, αλλά επειδή γεννιέται κάτω από συνθήκες που μπορούν να κάνουν τα συναισθήματα πιο έντονα και τις αναμνήσεις πολύ πιο ζωντανές.
Photo by Dawid Zawiła on Unsplash
Το καλοκαίρι είμαστε λίγο διαφορετικοί
Στις διακοπές απομακρυνόμαστε προσωρινά από τους ρόλους που έχουμε στην καθημερινότητά μας. Δεν είμαστε μόνο ο άνθρωπος που πρέπει να προλάβει ένα deadline, ο γονιός που οργανώνει το πρόγραμμα της οικογένειας ή εκείνος που τρέχει διαρκώς από τη μία υποχρέωση στην άλλη. Έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο, διαφορετικό πρόγραμμα και λιγότερες από τις μικρές πιέσεις που καθορίζουν την υπόλοιπη χρονιά.
Αυτή η αλλαγή μπορεί να μας κάνει περισσότερο ανοιχτούς σε καινούργιες εμπειρίες και ανθρώπους. Μιλάμε ευκολότερα σε έναν άγνωστο, δεχόμαστε μια αυθόρμητη πρόσκληση και μπορεί να καθίσουμε μέχρι τις τέσσερις το πρωί συζητώντας, ενώ στην κανονική μας ζωή στις έντεκα θα κοιτούσαμε ήδη το ρολόι.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ερωτευόμαστε διαφορετικά το καλοκαίρι. Έχουμε όμως περισσότερο χώρο και χρόνο για να αφήσουμε κάτι να συμβεί.
Παράλληλα, οι διακοπές είναι γεμάτες καινούργια ερεθίσματα και οι νέες εμπειρίες έχουν την τάση να τραβούν περισσότερο την προσοχή μας από όσα επαναλαμβάνονται καθημερινά. Ένας καινούργιος τόπος, διαφορετικές μυρωδιές, φαγητά, μουσικές, η θάλασσα και άνθρωποι που μόλις γνωρίσαμε δημιουργούν ένα σκηνικό πολύ διαφορετικό από τη συνηθισμένη μας ζωή. Αν μέσα σε όλα αυτά εμφανιστεί και ένας άνθρωπος που μας προκαλεί έντονα συναισθήματα, η ανάμνησή του συνδέεται με ολόκληρη αυτή την εμπειρία.
Γι' αυτό και χρόνια αργότερα μπορεί να ακούσουμε ένα συγκεκριμένο τραγούδι και, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, να βρεθούμε νοερά ξανά σε εκείνο το καλοκαίρι. Εξάλλου έχουν γραφτεί και τόσα ελληνικά και ξένα για αυτό το θέμα.
Υπάρχει όμως και ένας ακόμη παράγοντας που κάνει πολλούς καλοκαιρινούς έρωτες πιο έντονους, η αίσθηση ότι ο χρόνος είναι περιορισμένος. Οι διακοπές τελειώνουν την Κυριακή, ο ένας ζει σε άλλη πόλη, ο άλλος επιστρέφει στο εξωτερικό ή σε λίγες ημέρες φεύγει το πλοίο. Όταν γνωρίζουμε ότι κάτι έχει ημερομηνία λήξης, τείνουμε να δίνουμε μεγαλύτερη αξία στον χρόνο που έχουμε διαθέσιμο. Το αόριστο «θα το κάνουμε κάποια στιγμή» αντικαθίσταται από το τώρα και αυτό το τώρα μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη ένταση.
Photo by Carl Malmer on Unsplash
Ίσως δεν μας λείπει εκείνος, αλλά αυτό που ήμασταν τότε
Ένας σύντομος καλοκαιρινός έρωτας έχει και ένα παράξενο πλεονέκτημα στη μνήμη μας, συχνά δεν πρόλαβε ποτέ να γίνει καθημερινότητα. Δεν χρειάστηκε να μοιραστούμε λογαριασμούς, να διαφωνήσουμε για τις δουλειές του σπιτιού, να περάσουμε εβδομάδες εξαντλημένοι από τη δουλειά ή να γνωρίσουμε όλες εκείνες τις λιγότερο γοητευτικές πλευρές που αναπόφευκτα εμφανίζονται όταν μια σχέση προχωρά.
Γνωρίσαμε τον άλλο μέσα σε ένα περιβάλλον που ήταν ήδη όμορφο και προσωρινά απαλλαγμένο από πολλές υποχρεώσεις. Όταν λοιπόν μια ιστορία τελειώνει πριν προλάβει να δοκιμαστεί στην καθημερινότητα, είναι πολύ πιο εύκολο να διατηρηθεί σχεδόν τέλεια μέσα στο μυαλό μας.
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη πιο προσωπικό. Όταν θυμόμαστε έναν παλιό καλοκαιρινό έρωτα, μπορεί να πιστεύουμε ότι νοσταλγούμε αποκλειστικά εκείνον τον άνθρωπο, ενώ στην πραγματικότητα συχνά νοσταλγούμε ολόκληρη την εποχή που τον περιέβαλλε. Μας λείπει το μέρος, η ηλικία που είχαμε, οι φίλοι που βρίσκονταν μαζί μας, η ανεμελιά και εκείνη η αίσθηση ότι υπήρχε μπροστά μας άπειρος χρόνος.
Ίσως, περισσότερο απ' όλα, να νοσταλγούμε την εκδοχή του εαυτού μας που υπήρχε τότε, πιο αυθόρμητη, πιο διαθέσιμη να εκπλαγεί και πιθανόν λιγότερο φοβισμένη απέναντι στο άγνωστο. Ο άνθρωπος που γνωρίσαμε γίνεται έτσι το πρόσωπο μιας πολύ μεγαλύτερης ανάμνησης και μαζί του θυμόμαστε ένα κομμάτι της δικής μας ζωής.
Σε αυτό προστίθεται και το περίφημο «τι θα γινόταν αν», που είναι πολύ δύσκολο να κλείσει οριστικά. Οι σχέσεις που ολοκληρώνουν τον κύκλο τους μάς δίνουν συνήθως αρκετές απαντήσεις. Έχουμε δει τις δυσκολίες, έχουμε κάνει τους καβγάδες, έχουμε γνωρίσει τα ελαττώματα του άλλου και κάποια στιγμή καταλαβαίνουμε γιατί δεν λειτούργησε.
Ένας σύντομος καλοκαιρινός έρωτας μπορεί να μη μας δώσει ποτέ αυτή την ευκαιρία. Τι θα συνέβαινε αν μέναμε στην ίδια πόλη; Αν είχαμε γνωριστεί σε άλλη περίοδο της ζωής μας; Αν είχαμε προσπαθήσει περισσότερο; Μια ιστορία που δεν πρόλαβε να δοκιμαστεί αφήνει χώρο στη φαντασία να συμπληρώσει όσα δεν συνέβησαν και, στη φαντασία, τα πράγματα μπορούν πάντα να εξελιχθούν λίγο πιο όμορφα απ' ό,τι στην πραγματική ζωή.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ένας καλοκαιρινός έρωτας ήταν ψεύτικος επειδή κράτησε λίγο. Τα συναισθήματα δεν γίνονται περισσότερο ή λιγότερο αληθινά ανάλογα με τη διάρκεια μιας σχέσης. Κάποιοι καλοκαιρινοί έρωτες τελειώνουν μαζί με τις διακοπές, άλλοι συνεχίζονται από απόσταση και υπάρχουν φυσικά κι εκείνοι που ξεκινούν ένα βράδυ του Αυγούστου και καταλήγουν να κρατούν χρόνια.
Οι σύντομοι, όμως, έχουν ένα ιδιαίτερο προνόμιο, μένουν για πάντα νέοι στη μνήμη μας. Δεν τους βλέπουμε να μεγαλώνουν, να αλλάζουν και να μπαίνουν στη ρουτίνα. Τους αφήνουμε ακριβώς εκεί όπου τους γνωρίσαμε, μαυρισμένους, χαμογελαστούς, σε μια παραλία λίγο πριν δύσει ο ήλιος.
Διαβάστε ακόμα
Άγχος: 4 βήματα για να το μειώσετε γρήγορα, σύμφωνα με το Harvard
