Η σχέση γονέα και παιδιού αλλάζει με τα χρόνια. Μπορεί όμως να εξελιχθεί σε μια πραγματική φιλία ή μήπως οι δύο ρόλοι δεν μπορούν ποτέ να ταυτιστούν; «Η μαμά μου είναι η καλύτερή μου φίλη» ή «Ο μπαμπάς μου είναι ο άνθρωπος στον οποίο λέω τα πάντα», είναι φράσεις που ακούμε όλο και πιο συχνά, ειδικά όταν τα παιδιά ενηλικιώνονται και οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια γίνονται πιο ισότιμες.
Όμως οι ψυχολόγοι επισημαίνουν ότι, όσο στενή κι αν είναι η σχέση, η φιλία και η γονεϊκότητα δεν είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα. Μπορούν να συνυπάρξουν, αλλά δύσκολα ταυτίζονται.
Photo by Anna Selle on Unsplash
Η σχέση εξελίσσεται με την ηλικία
Στα πρώτα χρόνια της ζωής, ο γονιός είναι εκείνος που προστατεύει, φροντίζει, βάζει όρια και παίρνει τις αποφάσεις. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, η σχέση αλλάζει. Οι συζητήσεις γίνονται πιο ουσιαστικές, οι απόψεις αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα και σταδιακά δημιουργείται μια πιο ισότιμη επικοινωνία. Στην ενήλικη ζωή, πολλοί γονείς και παιδιά ανακαλύπτουν ότι απολαμβάνουν ο ένας την παρέα του άλλου, μοιράζονται κοινά ενδιαφέροντα και στηρίζονται συναισθηματικά με τρόπο που θυμίζει φιλία.
Τι σημαίνει πραγματικά «είμαστε φίλοι»;
Αν με τον όρο «φιλία» εννοούμε ότι υπάρχει εμπιστοσύνη, ειλικρίνεια, σεβασμός και ανοιχτή επικοινωνία, τότε ναι, ένας γονιός και το ενήλικο παιδί του μπορούν να αναπτύξουν μια σχέση που μοιάζει πολύ με φιλική. Αν όμως σημαίνει ότι εξαφανίζονται τα όρια ή ότι ο γονιός παύει να έχει τον δικό του ρόλο, τότε τα πράγματα γίνονται πιο σύνθετα.
Οι οικογενειακοί δεσμοί έχουν μια ιδιαιτερότητα που δεν υπάρχει στις φιλίες. Η σχέση γονέα και παιδιού βασίζεται στην ευθύνη, τη φροντίδα και την άνευ όρων υποστήριξη, ανεξάρτητα από τις διαφωνίες που μπορεί να προκύψουν.
Photo by Alex Sheldon on Unsplash
Όταν οι ρόλοι μπερδεύονται
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι μπορεί να δημιουργηθούν δυσκολίες όταν ένας γονιός προσπαθεί να λειτουργήσει αποκλειστικά ως «κολλητός». Ένα παιδί -ακόμη και στην εφηβεία- χρειάζεται κάποιον που θα του προσφέρει ασφάλεια, καθοδήγηση και όρια, όχι μόνο κάποιον που θα συμφωνεί πάντα μαζί του.
Αντίστοιχα, δεν είναι υγιές το παιδί να αισθάνεται ότι πρέπει να αναλάβει τον ρόλο του συναισθηματικού στηρίγματος του γονέα ή να επωμιστεί προβλήματα που ανήκουν στους ενήλικες. Οι ισορροπίες αυτές γίνονται ακόμη πιο σημαντικές όταν το παιδί βρίσκεται σε μικρή ηλικία ή στην εφηβεία.
Η καλύτερη βάση είναι ο αμοιβαίος σεβασμός
Οι πιο δυνατές σχέσεις ανάμεσα σε γονείς και ενήλικα παιδιά δεν είναι απαραίτητα εκείνες που μοιάζουν με φιλίες. Είναι εκείνες στις οποίες υπάρχει χώρος για διάλογο, αποδοχή, ειλικρίνεια και σεβασμός στη διαφορετικότητα. Να μπορείς να διαφωνείς χωρίς να φοβάσαι ότι θα χαλάσει η σχέση. Να ζητάς συμβουλή χωρίς να αισθάνεσαι ότι ελέγχεσαι. Και να περνάτε χρόνο μαζί επειδή το απολαμβάνετε, όχι επειδή το επιβάλλει η οικογενειακή υποχρέωση.
Ένας γονιός μπορεί να γίνει ένας από τους πιο κοντινούς ανθρώπους στη ζωή σου και, με τα χρόνια, να αποκτήσετε μια σχέση που θυμίζει βαθιά φιλία. Ωστόσο, η γονεϊκή σχέση δεν παύει ποτέ να έχει τη δική της μοναδική ταυτότητα. Η αγάπη, η ευθύνη και η φροντίδα που τη χαρακτηρίζουν τη διαφοροποιούν από κάθε άλλη μορφή δεσμού.
Διαβάστε ακόμα
Η φιλοσοφία του «άδειου Σαββατοκύριακου» και πόσο το χρειάζονται οι γονείς τελικά
Τι μαθαίνουν τα παιδιά όταν μας βλέπουν να ξεκουραζόμαστε
Το καλοκαιρινό έθιμο που φέρνει πιο κοντά όλη την οικογένεια
