Υπάρχουν μέρες που γεμίζεις ένα ποτήρι νερό και το πίνεις χωρίς να το σκεφτείς. Και υπάρχουν κι εκείνες οι άλλες, που με την πρώτη γουλιά λες από μέσα σου: «Κάτι έχει αυτό». Ίσως σου φαίνεται πιο «βαρύ», πιο γλυκό, πιο μεταλλικό ή ακόμα και λίγο περίεργο. Και τότε ξεκινάει η κλασική κουβέντα: «Το νερό εδώ δεν πίνεται εύκολα» ή «Αυτό το νερό είναι βάλσαμο».

Η αλήθεια είναι ότι η γεύση του νερού δεν είναι ιδέα σου. Δεν είναι ιδιοτροπία, ούτε υπερβολή. Το νερό αλλάζει από περιοχή σε περιοχή γιατί, πολύ απλά, δεν είναι ποτέ πραγματικά «σκέτο». Κουβαλάει στοιχεία από τη διαδρομή του, από το υπέδαφος, από τις σωληνώσεις, από τον τρόπο που καθαρίζεται και από το περιβάλλον γύρω του. Και αυτό ακριβώς είναι που το κάνει να έχει χαρακτήρα.

Το νερό δεν έχει «μία» γεύση

Όταν λέμε ότι το νερό δεν έχει γεύση, στην πραγματικότητα εννοούμε ότι δεν έχει έντονη, κυρίαρχη γεύση όπως ο καφές ή ο χυμός. Όμως το νερό έχει λεπτές γευστικές διαφορές που ο ουρανίσκος τις πιάνει, ειδικά όταν αλλάζεις περιοχή ή όταν είσαι συνηθισμένος σε μια συγκεκριμένη ποιότητα.

Και το πιο ενδιαφέρον είναι ότι πολλές φορές δεν καταλαβαίνεις το «δικό σου» νερό, μέχρι να πιεις ένα άλλο.

Τα μέταλλα και τα άλατα που δίνουν τον «τόνο»

Ο βασικός λόγος που αλλάζει η γεύση του νερού είναι τα φυσικά διαλυμένα στοιχεία που περιέχει. Αυτά προέρχονται από τα πετρώματα και το έδαφος από όπου περνάει το νερό πριν φτάσει στη βρύση σου.

Κάποια από τα πιο συνηθισμένα είναι:

- Ασβέστιο και μαγνήσιο: συνδέονται με το λεγόμενο «σκληρό» νερό και συχνά δίνουν πιο γεμάτη αίσθηση στο στόμα.

- Νάτριο: μπορεί να κάνει το νερό να μοιάζει ελαφρώς «αλμυρό» ή πιο έντονο.

- Διττανθρακικά: επηρεάζουν τη φρεσκάδα και την ισορροπία του νερού.

Αυτά τα στοιχεία δεν είναι απαραίτητα κακά. Πολλές φορές είναι και ο λόγος που ένα νερό θεωρείται «ποιοτικό» ή «νόστιμο». Απλώς αλλάζουν την εμπειρία.

Unsplash

Σκληρό και μαλακό νερό: γιατί άλλο σου αρέσει κι άλλο σε ξενίζει

Αν έχεις παρατηρήσει ότι σε κάποια μέρη το νερό αφήνει άλατα στον βραστήρα ή κάνει αφρό με δυσκολία το σαμπουάν, τότε έχεις έρθει σε επαφή με το σκληρό νερό.

Το σκληρό νερό έχει περισσότερα άλατα, κυρίως ασβέστιο και μαγνήσιο. Συχνά:

- φαίνεται πιο «βαρύ» στη γεύση

- αφήνει μια αίσθηση ότι «κάθεται» στο στόμα

- δεν είναι πάντα ευχάριστο σε όλους

Το μαλακό νερό έχει λιγότερα άλατα και συνήθως:

- πίνεται πιο εύκολα

- φαίνεται πιο «ελαφρύ»

- μοιάζει πιο ουδέτερο

Το θέμα είναι ότι ο καθένας συνηθίζει το νερό της περιοχής του. Κι αυτό που για σένα είναι “το σωστό”, για κάποιον άλλο μπορεί να είναι «κάπως».

Το χλώριο και η απολύμανση που αλλάζουν την αίσθηση

Σε πολλές περιοχές, το νερό απολυμαίνεται με χλώριο ή άλλες μεθόδους, για να είναι ασφαλές. Αυτό είναι απαραίτητο, ειδικά όταν το νερό μεταφέρεται σε μεγάλες αποστάσεις ή περνάει από δίκτυα που χρειάζονται επιπλέον προστασία.

Όμως το χλώριο μπορεί να:

-αφήνει μια χαρακτηριστική μυρωδιά

- δίνει γεύση που θυμίζει «πισίνα»

- γίνεται πιο έντονο όταν το νερό είναι ζεστό ή όταν μένει ώρες στο ποτήρι

Αν σου έχει τύχει να ανοίξεις τη βρύση και να μυρίσει έντονα, δεν είσαι ο μόνος. Είναι κάτι που συμβαίνει συχνά και επηρεάζει άμεσα τη γεύση, ακόμα κι αν το νερό είναι κατά τα άλλα ασφαλές.

Unsplash

Οι σωληνώσεις και η «διαδρομή» μέχρι το ποτήρι σου

Ακόμα κι αν η πηγή του νερού είναι εξαιρετική, η γεύση μπορεί να αλλάξει μέχρι να φτάσει σε σένα. Γιατί μεσολαβεί το δίκτυο.

Παίζουν ρόλο:

- η ηλικία των σωληνώσεων

- τα υλικά του δικτύου

- η κατάσταση της πολυκατοικίας ή του σπιτιού

- το αν το νερό «κάθεται» ώρες μέσα στους σωλήνες

Γι’ αυτό μπορεί να έχεις παρατηρήσει ότι το πρώτο νερό που τρέχει το πρωί είναι διαφορετικό από αυτό που πίνεις μετά από λίγα δευτερόλεπτα.

Η θερμοκρασία και το πώς πίνεις το νερό

Ναι, ακόμα και αυτό αλλάζει τη γεύση.

Το πολύ κρύο νερό συχνά:

- κρύβει τις γεύσεις

- φαίνεται πιο «καθαρό»

- πίνεται πιο ευχάριστα

Το νερό σε θερμοκρασία δωματίου:

- αφήνει να φανούν πιο έντονα τα άλατα

- κάνει πιο εμφανές το χλώριο

- δείχνει πιο καθαρά αν κάτι σε ενοχλεί

Αν λοιπόν σε μια περιοχή σου φαίνεται «περίεργο» το νερό, δοκίμασε να το πιεις πολύ κρύο. Μπορεί να αλλάξει εντελώς η εμπειρία.

Γιατί αλλού το νερό είναι «γλυκό» και αλλού «πικρίζει»

Αυτή η διαφορά που περιγράφουμε συχνά ως γλυκό ή πικρό, συνήθως δεν είναι ζάχαρη ή κάτι «περίεργο». Είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνεσαι τον συνδυασμό των μετάλλων.

Ένα νερό με πιο ισορροπημένη σύσταση μπορεί να σου φαίνεται πιο «γλυκό», πιο μαλακό και πιο εύκολο.

Ένα νερό με περισσότερα άλατα ή πιο έντονη απολύμανση μπορεί να αφήνει μια ελαφριά πικρίλα ή μια μεταλλική αίσθηση.

Και επειδή ο ουρανίσκος είναι θέμα συνήθειας, αυτό που στην αρχή σε ξενίζει, μετά από λίγες μέρες μπορεί να το συνηθίσεις.

Unsplash

Το εμφιαλωμένο δεν είναι πάντα «ίδιο» με το νερό της βρύσης

Πολλοί λένε: «Εγώ πίνω μόνο εμφιαλωμένο». Άλλοι λένε: «Το νερό της βρύσης είναι μια χαρά». Και οι δύο μπορεί να έχουν δίκιο, ανάλογα με την περιοχή.

Το εμφιαλωμένο έχει πιο σταθερή γεύση, γιατί:

- προέρχεται από συγκεκριμένη πηγή

- έχει συγκεκριμένη σύσταση

- δεν περνάει από δίκτυο σωληνώσεων όπως της πόλης

Από την άλλη, το νερό της βρύσης έχει τη δική του πραγματικότητα, που αλλάζει από δήμο σε δήμο, ακόμα και από γειτονιά σε γειτονιά.

Μπορείς να κάνεις κάτι αν δεν σου αρέσει η γεύση;

Αν σε ενοχλεί η γεύση του νερού, υπάρχουν απλές κινήσεις που συχνά βοηθούν χωρίς δράματα:

- Άφησέ το λίγα λεπτά σε κανάτα στο ψυγείο, πολλές φορές μειώνεται η μυρωδιά του χλωρίου

- Χρησιμοποίησε φίλτρο νερού, αν αυτό σε βολεύει και σου δίνει καλύτερη γεύση

- Τρέξε λίγο το νερό πριν το πιεις, ειδικά αν έχει μείνει ώρες ακίνητο

- Δοκίμασε να το πιεις πολύ κρύο, γιατί αλλάζει την αίσθηση

Το σημαντικό είναι να νιώθεις άνετα με αυτό που πίνεις καθημερινά.

Τελικά, η γεύση του νερού είναι και… συναίσθημα

Το νερό δεν είναι μόνο χημεία. Είναι και συνήθεια. Είναι η αίσθηση του «σπιτιού», το μέρος που μεγάλωσες, το καλοκαίρι στο χωριό, το ταξίδι σε ένα νησί που σου έμεινε. Γι’ αυτό πολλές φορές λες «το νερό εδώ δεν το αλλάζω», ενώ κάποιος άλλος θα το δοκιμάσει και θα κάνει μορφασμό.

Και κάπως έτσι, ένα ποτήρι νερό γίνεται μικρή υπενθύμιση ότι κάθε περιοχή έχει τη δική της ταυτότητα, ακόμα κι όταν μιλάμε για κάτι τόσο απλό.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν είναι μόνο τι πίνεις. Είναι και πού βρίσκεσαι όταν το πίνεις.

Διαβάστε ακόμα

Γιατί τα χρώματα στους πίνακες ζωγραφικής σκουραίνουν με τον χρόνο και τι φταίει πραγματικά

Βλέπεις όνειρα που μοιάζουν αληθινά; Ο λόγος που συμβαίνει θα σε ξαφνιάσει

Υπάρχει λόγος που ο τόνος της φωνής μας αλλάζει ανάλογα με το ποιον μιλάμε και δεν τον φαντάζεσαι