Ο τρόπος που τα παιδιά αντιμετωπίζουν τον κόσμο και την καθημερινότητα όσο ακόμα βρίσκονται στην σφαίρα της αθωότητας και πριν εκτεθούν στην κακία των μεγάλων είναι μοναδικός και εξαιρετικά διδακτικός. Τι μπορεί να σε διδάξει ένα παιδί για το πώς να ξεπερνάς τα προβλήματα και τις δυσκολίες και να πηγαίνεις παρακάτω;
1. Ένα «συγγνώμη» μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά
Παρακολουθήστε δύο παιδιά να τσακώνονται για ένα παιχνίδι. Το ένα μπορεί να θυμώσει πολύ ή να ξεσπάσει όταν του πάρουν το παιχνίδι, αλλά μόλις του επιστραφεί και ακουστεί μια συγγνώμη, το παιχνίδι συνεχίζεται κανονικά. Ακόμη κι αν το παιδί είναι πολύ μικρό για να καταλάβει πλήρως το βάρος αυτών των τριών απλών λέξεων, αυτές εξακολουθούν να απαλύνουν την απογοήτευση και η ζωή συνεχίζει. Αυτές οι συγγνώμες έχουν σημασία.
2. Το αύριο είναι μια καινούρια μέρα
Τα παιδιά έχουν καλές μέρες… και τρελές μέρες γεμάτες ξεσπάσματα και θυμό. Κάθε μέρα είναι διαφορετική και εξαρτάται από πολλά πράγματα. (Κάπως έτσι είναι και για τους ενήλικες, αν και σε μικρότερη κλίμακα). Αλλά ακόμη και μετά από μια κακή μέρα, ένα παιδί θα επιστρέψει το επόμενο πρωί με ένα χαμόγελο και χωρίς να θυμάται το παρελθόν. Κάθε μέρα φέρνει νέα χαρά και μια νέα ευκαιρία για μια καινούρια αρχή.
3. Το να μοιράζεσαι σημαίνει να νοιάζεσαι
Μπορούμε να θεραπευτούμε όταν μοιραζόμαστε: τα μισά μας κράκερ, το μισό σετ τρένων, τα μισά μας «κάστρα» από χώμα στην παιδική χαρά. Τα παιδιά το γνωρίζουν αυτό ενστικτωδώς, αν και συχνά δυσκολεύονται (όπως κι εμείς οι ενήλικες!). Αυτό όμως που ξέρουν, αθώα και τρυφερά, είναι ότι το μοίρασμα φέρνει περισσότερη θεραπεία απ’ όση μπορούμε να φανταστούμε. Μας φέρνει κοντά, γιατρεύει τις καρδιές μας και μας δείχνει ότι δεν είμαστε μόνοι στους αγώνες και στους φόβους μας. Και φυσικά, μας δίνει κάποιον για να παίξουμε μαζί.
Freepik
4. Άσε πίσω σου τα κακά
Τα παιδιά αφήνουν τα πράγματα πίσω τους. Δεν κρατούν κακία. Δεν θυμούνται τον παλιό θυμό ή την πίκρα μεταξύ τους. Αντίθετα, επιστρέφουν στο παιχνίδι, ακόμη και με εκείνους που τους πήραν τα αγαπημένα τους αυτοκινητάκια ή τα έσπρωξαν στο γρασίδι. Ξέρουν κάτι που εμείς οι ενήλικες φαίνεται να ξεχνάμε: η συγχώρεση έχει τεράστια δύναμη.
5. Ο ύπνος είναι θεραπευτικός
Ένας καλός υπνάκος λύνει σχεδόν τα πάντα. Και ό,τι δεν μπορεί να λύσει ένας υπνάκος, σίγουρα μπορεί να το λύσει ένας καλός βραδινός ύπνος.
6. Μερικές φορές ένα καλό κλάμα είναι απαραίτητο
Όλοι αντιμετωπίζουμε δυσκολίες. Μπρόκολο που μυρίζει άσχημα και δεν θέλουμε να φάμε, ο πύργος από τουβλάκια που πέφτει, λεκέδες από γρασίδι στα γόνατα — ή, ξέρετε, λογαριασμούς που δεν μπορούμε να πληρώσουμε. Όσο μικρά ή μεγάλα κι αν είναι, αυτά τα προβλήματα μας επηρεάζουν, μας τρελαίνουν και μερικές φορές μας κάνουν να χάνουμε τον έλεγχο. Αυτό όμως που μπορούν να μας διδάξουν τα παιδιά είναι η δύναμη ενός καλού κλάματος. Όταν αφήνουμε τα συναισθήματά μας να βγουν, απελευθερώνουμε την ένταση, ηρεμούμε και βρίσκουμε ειρήνη με όσα δεν μπορούμε να ελέγξουμε — και δύναμη να αλλάξουμε όσα μπορούμε.
7. Οι αγκαλιές μπορούν να αλλάξουν ολόκληρη τη μέρα
Τα παιδιά αγκαλιάζουν τους πάντες. Αυθόρμητα, χωρίς περιορισμούς και χωρίς διακρίσεις. Όλη την ώρα — χαρούμενα, λυπημένα, θυμωμένα ή κάπου ενδιάμεσα. Πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος αν αγκαλιαζόμασταν όπως τα παιδιά;
8. Δεν υπάρχει «παραιτούμαι»
Τα παιδιά δεν ξέρουν πότε να τα παρατήσουν. Όταν πρόκειται για κάτι που δεν καταλαβαίνουν ή δεν μπορούν να κάνουν μόνα τους, το προσπαθούν με όλη τη δύναμη και την επιμονή τους, ακόμη κι αν αποτυγχάνουν ξανά και ξανά. Μερικές φορές αυτό μπορεί να είναι κουραστικό ή απογοητευτικό, αλλά η αθώα τους επιμονή είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη.
9. Το να συνεχίζεις μπροστά είναι γενναίο
Θα υπάρξουν πολλές φορές στη ζωή ενός παιδιού (και ενός ενήλικα) που θα συναντήσει εμπόδια. Είτε κάτι μικρό, όπως το να μην μπορεί να ολοκληρώσει μια εργασία, είτε κάτι τεράστιο, όπως οικογενειακή κακοποίηση, θα συνεχίσει να προχωρά. Μερικές φορές επειδή δεν ξέρει κάτι διαφορετικό, αλλά συχνά επειδή αυτό είναι το μόνο που ξέρει να κάνει — να προχωρά στην επόμενη μέρα, στην επόμενη στιγμή. Και αυτό είναι ένα εμπνευσμένο μάθημα για εμάς τους ενήλικες.
10. Η απογοήτευση είναι μέρος της διαδικασίας
Θα θυμώσεις. Από το να μην μπορείς να χτίσεις τον πύργο από τουβλάκια μέχρι το να οδηγείς πίσω από έναν εντελώς απρόσεκτο οδηγό στον δρόμο — η απογοήτευση είναι φυσιολογική. Αποδέξου την.
11. Τα «σ’ αγαπώ» πρέπει να λέγονται ανοιχτά
Τα παιδιά θα σου πουν ανοιχτά ότι σε αγαπούν. Ακόμη κι αν δεν έχετε καμία συγγένεια. Μπορεί να είσαι ο δάσκαλος με τον οποίο ζωγράφισαν το απόγευμα, το κορίτσι με το οποίο μοιράστηκαν βόλους στο διάλειμμα, ή ο σχολικός τροχονόμος που τους κράτησε το χέρι στη γωνία του δρόμου, δεν έχει σημασία. Δείχνουν αγάπη. Είναι ένα μάθημα για όλους μας που κάπως ξεχνάμε καθώς μεγαλώνουμε: το να λέμε στους άλλους ότι τους αγαπάμε είναι σημαντικό, θεραπευτικό, καλοσυνάτο και ανθρώπινο.
Διαβάστε ακόμα:
Η δύναμη των μικρών ραντεβού μέσα στην εβδομάδα για ένα παντρεμένο ζευγάρι με παιδιά
Οικογενειακό τραπέζι: Μια συνήθεια που δεν πρέπει να χαθεί και οι λόγοι είναι σοβαροί
