Στη δουλειά είσαι ο άνθρωπος που ακούει τα προβλήματα όλων; Το λάθος που μπορεί να σου κοστίσει

Στη δουλειά είσαι ο άνθρωπος που ακούει τα προβλήματα όλων; Το λάθος που μπορεί να σου κοστίσει
Pexels
Όταν τα προβλήματα των συναδέλφων σου γίνονται και δική σου υπόθεση

Στο γραφείο υπάρχουν συνάδελφοι με τους οποίους ανταλλάσσεις δυο κουβέντες για τον καιρό, άλλοι με τους οποίους συζητάς για τη δουλειά και εκείνοι στους οποίους μπορείς να εμπιστευτείς κάτι πιο προσωπικό. Τι συμβαίνει, όμως, όταν εσύ είσαι σταθερά ο άνθρωπος στον οποίο καταλήγουν όλοι για να μοιραστούν τα προβλήματά τους; Από τις εντάσεις με τον προϊστάμενο και τα παράπονα για την ομάδα μέχρι τις δυσκολίες στις προσωπικές τους σχέσεις, φαίνεται πως κάθε συνάδελφος έχει κάτι να σου εκμυστηρευτεί.

Στην αρχή, αυτό μπορεί να μοιάζει με κομπλιμέντο. Οι άνθρωποι γύρω σου σε εμπιστεύονται, αισθάνονται άνετα να σου μιλήσουν και ξέρουν ότι θα τους ακούσεις χωρίς να τους κρίνεις. Η ικανότητα να ακούς και να κατανοείς τους άλλους είναι, άλλωστε, πολύτιμη σε κάθε επαγγελματικό περιβάλλον. Υπάρχει, ωστόσο, ένα σημείο στο οποίο αυτή η εμπιστοσύνη μπορεί να μετατραπεί σε μια επιπλέον ευθύνη που δεν ανέλαβες ποτέ συνειδητά. Και το μεγαλύτερο λάθος που μπορείς να κάνεις είναι να πιστέψεις ότι, επειδή κάποιος θέλει να σου μιλήσει, εσύ οφείλεις να είσαι πάντα διαθέσιμος/η.

Όταν γίνεσαι ο ανεπίσημος ψυχολόγος του γραφείου

Η συναισθηματική υποστήριξη μεταξύ συναδέλφων είναι φυσιολογική και συχνά βοηθά στη δημιουργία ενός πιο ανθρώπινου εργασιακού περιβάλλοντος. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η σχέση γίνεται μονόπλευρη και η ανάγκη των άλλων να εκφραστούν αποκτά προτεραιότητα απέναντι στις δικές σου υποχρεώσεις.

Ίσως έχεις παρατηρήσει ότι κάποιος σε πλησιάζει καθημερινά για να παραπονεθεί για τον φόρτο εργασίας του, ενώ ένας άλλος σου στέλνει συνεχώς μηνύματα για τις διαφωνίες του με συναδέλφους. Μπορεί ακόμη να αισθάνεσαι ότι πρέπει να ακούσεις μια δύσκολη προσωπική ιστορία, παρότι εκείνη τη στιγμή προσπαθείς να ολοκληρώσεις κάτι επείγον.

Σταδιακά, ο ρόλος σου μέσα στην ομάδα μπορεί να αρχίσει να αλλάζει. Αντί να είσαι απλώς ένας συνεργάτης που προσφέρει στήριξη όταν μπορεί, καταλήγεις να λειτουργείς ως μόνιμο σημείο συναισθηματικής εκτόνωσης για τους υπόλοιπους.

Αυτή η άτυπη συναισθηματική εργασία απαιτεί χρόνο και ενέργεια, ακόμη κι αν δεν αναγνωρίζεται ως μέρος των επαγγελματικών σου καθηκόντων. Και όταν επαναλαμβάνεται καθημερινά, μπορεί να επηρεάσει τη συγκέντρωση, την παραγωγικότητα και την ψυχική σου αντοχή.

pexels reojuve 20123842 2 8d05865a7d1c4340

Το λάθος που μπορεί να σου κοστίσει περισσότερο απ' όσο νομίζεις

Η δυσκολία να θέσεις όρια είναι συχνά εκείνη που συντηρεί αυτή την κατάσταση. Μπορεί να φοβάσαι ότι, αν αρνηθείς να ακούσεις έναν συνάδελφο, θα θεωρηθείς απότομος/η, αδιάφορος/η ή λιγότερο συνεργάσιμος/η. Έτσι, συνεχίζεις να λες «ναι», ακόμη κι όταν δεν έχεις τον χρόνο ή τη διάθεση.

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι ανάγκες των άλλων αρχίζουν να καταλαμβάνουν χώρο μέσα στη δική σου εργάσιμη ημέρα. Διακόπτεις όσα κάνεις, χάνεις τη συγκέντρωσή σου και ενδεχομένως χρειάζεται να δουλέψεις περισσότερο για να ολοκληρώσεις τις υποχρεώσεις σου.

Υπάρχει και μια λιγότερο προφανής συνέπεια. Όταν ακούς διαρκώς παράπονα, συγκρούσεις και αρνητικές εμπειρίες, είναι πιθανό να επηρεαστεί και η δική σου διάθεση απέναντι στο εργασιακό περιβάλλον. Μπορεί να αρχίσεις να αισθάνεσαι εμπλεκόμενος/η σε προβλήματα που δεν σε αφορούν άμεσα ή να πιέζεσαι να πάρεις θέση σε διαφωνίες μεταξύ συναδέλφων.

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη όταν κάποιος περιμένει από εσένα όχι μόνο να τον ακούσεις, αλλά και να του δώσεις λύσεις. Κάπως έτσι, μια απλή συζήτηση μπορεί να μετατραπεί σε ευθύνη που δεν σου αναλογεί.

Πώς θα καταλάβεις ότι έχεις ξεπεράσει τα όριά σου

Ένα από τα πρώτα σημάδια είναι να αισθάνεσαι κουρασμένος/η μετά από συζητήσεις που δεν σχετίζονται καν με τις δικές σου υποχρεώσεις. Αν οι συνάδελφοί σου φεύγουν από το γραφείο έχοντας εκτονωθεί, ενώ εσύ επιστρέφεις στη δουλειά σου με μεγαλύτερη ένταση, ίσως η ισορροπία έχει χαθεί.

Αξίζει επίσης να παρατηρήσεις αν δυσκολεύεσαι να συγκεντρωθείς επειδή οι άλλοι σε διακόπτουν συχνά ή αν αισθάνεσαι ενοχές κάθε φορά που δεν μπορείς να αφιερώσεις χρόνο σε κάποιον.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό σημάδι είναι η έλλειψη αμοιβαιότητας. Αν γνωρίζεις όλες τις δυσκολίες των συναδέλφων σου, αλλά σπάνια κάποιος ενδιαφέρεται για το πώς είσαι εσύ, η σχέση μπορεί να έχει αποκτήσει μια ανισορροπία που αξίζει να αναγνωρίσεις.

Φυσικά, δεν χρειάζεται κάθε επαγγελματική σχέση να είναι εξίσου στενή ή προσωπική. Όταν όμως αισθάνεσαι ότι η συναισθηματική διαθεσιμότητά σου θεωρείται δεδομένη, είναι λογικό να αρχίσεις να επανεξετάζεις τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνεσαι.

pexels ivan s 7212924 2 89150381d385f7e3

Πώς να βάλεις όρια χωρίς να χαλάσεις τις σχέσεις σου

Το να θέσεις όρια δεν απαιτεί κάποια δραματική συζήτηση ούτε σημαίνει ότι πρέπει να απομακρυνθείς από τους συναδέλφους σου. Συχνά αρκεί να είσαι πιο ξεκάθαρος/η σχετικά με τον χρόνο και τη διαθεσιμότητά σου.

Αν κάποιος σε πλησιάσει την ώρα που εργάζεσαι, μπορείς να του εξηγήσεις ευγενικά ότι χρειάζεται να ολοκληρώσεις κάτι και ότι μπορείτε να μιλήσετε αργότερα. Αν μια συζήτηση επαναλαμβάνεται καθημερινά χωρίς να οδηγεί κάπου, δεν είναι απαραίτητο να συμμετέχεις κάθε φορά με την ίδια ένταση.

Εξίσου σημαντικό είναι να αντισταθείς στην ανάγκη να λύσεις κάθε πρόβλημα που σου παρουσιάζεται. Το να ακούσεις κάποιον δεν σημαίνει ότι πρέπει να αναλάβεις την ευθύνη για τις αποφάσεις του, να μεσολαβήσεις στις διαφωνίες του ή να βρεις την ιδανική απάντηση για όσα τον απασχολούν.

Σε περιπτώσεις που αφορούν σοβαρές εργασιακές συγκρούσεις, παρενόχληση ή ζητήματα που απαιτούν επίσημη διαχείριση, μπορείς να ενθαρρύνεις τον συνάδελφό σου να απευθυνθεί στο κατάλληλο πρόσωπο ή τμήμα της εταιρείας. Δεν χρειάζεται να γίνεις εσύ ο μεσολαβητής σε κάθε δύσκολη κατάσταση.

Η ενσυναίσθηση είναι προσόν, αλλά χρειάζεται και όρια

Οι άνθρωποι που ακούν πραγματικά τους άλλους συμβάλλουν σημαντικά στη δημιουργία καλών επαγγελματικών σχέσεων. Η ενσυναίσθηση, η διακριτικότητα και η διάθεση για συνεργασία είναι χαρακτηριστικά που αξίζει να διατηρήσεις, όχι να εγκαταλείψεις επειδή κάποιοι μπορεί να βασίζονται υπερβολικά πάνω σου.

Αυτό που χρειάζεται να αλλάξει είναι η αντίληψη ότι πρέπει να είσαι διαθέσιμος/η ανεξάρτητα από τις δικές σου ανάγκες. Μπορείς να νοιάζεσαι για έναν συνάδελφο και ταυτόχρονα να προστατεύεις τον χρόνο σου. Μπορείς να δείχνεις κατανόηση χωρίς να εμπλέκεσαι σε κάθε προσωπική ή επαγγελματική δυσκολία του.

Άλλωστε, η δουλειά σου περιλαμβάνει ήδη αρκετές ευθύνες. Δεν χρειάζεται να προσθέσεις σε αυτές και την υποχρέωση να διαχειρίζεσαι καθημερινά τα συναισθήματα ολόκληρου του γραφείου. Η επόμενη φορά που κάποιος θα σε πλησιάσει για να μοιραστεί ένα ακόμη πρόβλημα ίσως είναι μια καλή ευκαιρία να αναρωτηθείς όχι μόνο αν μπορείς να βοηθήσεις, αλλά και αν έχεις πραγματικά τον χώρο να το κάνεις.

Φωτογραφίες: Pexels

Διαβάστε ακόμα

Όταν στη δουλειά ξέρουν ότι θα πεις πάντα «ναι»: Η παγίδα της μόνιμης διαθεσιμότητας

Δουλειά με βροχή έξω: Γιατί η συγκέντρωσή σου μπορεί να είναι διαφορετική τις μουντές μέρες

Νιώθεις ενοχές όταν φεύγεις από τη δουλειά στην ώρα σου; Ο απρόσμενος λόγος που συμβαίνει αυτό

ΑΠΟΡΡΗΤΟ