Στην αρχή μιας γνωριμίας όλα έχουν λίγο μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Ένα μήνυμα μπορεί να σου φτιάξει τη μέρα, ένα βλέμμα να σε κάνει να χαμογελάς χωρίς λόγο και μια συζήτηση που κράτησε μέχρι αργά να σε βάλει στη διαδικασία να σκέφτεσαι πότε θα ξαναβρεθείτε.
Ωραία όλα αυτά. Μόνο που κάπου ανάμεσα στον ενθουσιασμό και στις πεταλούδες στο στομάχι, υπάρχει ένα μικρό λάθος που κάνουμε συχνά χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε. Και όχι, δεν έχει να κάνει με το αν θα στείλεις πρώτος/η μήνυμα, πόση ώρα θα περιμένεις για να απαντήσεις ή αν έδειξες υπερβολικό ενδιαφέρον στο πρώτο ραντεβού.
Έχει να κάνει με κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Αρχίζουμε να ενδιαφερόμαστε τόσο πολύ για το αν αρέσουμε στον άλλον ή στην άλλη, που ξεχνάμε να αναρωτηθούμε αν μας αρέσει πραγματικά αυτό που βλέπουμε.
Όταν το «του/της αρέσω;» γίνεται πιο σημαντικό από όλα
Σκέψου πόσο εύκολα μπορεί να συμβεί. Γνωρίζεις κάποιον/α που σου κινεί το ενδιαφέρον και, σχεδόν αυτόματα, αρχίζεις να αναλύεις τη συμπεριφορά του/της. Γιατί άργησε να απαντήσει; Πέρασε καλά στο ραντεβού; Θα προτείνει να ξαναβρεθείτε; Μήπως είπες κάτι που δεν έπρεπε;
Χωρίς να το καταλάβεις, όλη σου η προσοχή στρέφεται στο να αποκωδικοποιήσεις τα συναισθήματα και τις προθέσεις του άλλου ανθρώπου. Κι ενώ προσπαθείς να καταλάβεις αν σε θέλει, δεν έχεις αφιερώσει τον ίδιο χρόνο για να σκεφτείς πώς αισθάνεσαι εσύ όταν είστε μαζί. Είναι μια μικρή μετατόπιση που μπορεί να αλλάξει εντελώς τον τρόπο με τον οποίο βιώνεις μια νέα γνωριμία.
Μπορεί να σου αρέσει περισσότερο η επιβεβαίωση παρά ο άνθρωπος
Δεν είναι πάντα εύκολο να ξεχωρίσουμε τον ενθουσιασμό για έναν άνθρωπο από την ευχαρίστηση που νιώθουμε όταν εκείνος μας δείχνει ενδιαφέρον. Ένα κομπλιμέντο, ένα φλερτ ή η αίσθηση ότι κάποιος/α μας βρίσκει ελκυστικούς/ές μπορεί να μας κάνει να αισθανθούμε υπέροχα. Και φυσικά δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό. Το θέμα αρχίζει όταν η ανάγκη για επιβεβαίωση γίνεται ο βασικός λόγος που συνεχίζουμε να επενδύουμε σε μια γνωριμία.
Μπορεί, για παράδειγμα, να μην έχετε ιδιαίτερα κοινά ενδιαφέροντα, να μη νιώθεις άνετα στις συζητήσεις σας ή να παρατηρείς συμπεριφορές που κανονικά θα σε προβλημάτιζαν. Παρ' όλα αυτά, το γεγονός ότι θέλεις να σε επιλέξει μπορεί να σε κάνει να παραβλέπεις όσα αισθάνεσαι. Κάπως έτσι, αντί να γνωρίζεις έναν άνθρωπο, καταλήγεις να προσπαθείς να κερδίσεις την αποδοχή του.
Το πρόβλημα με την εικόνα που φτιάχνουμε στο μυαλό μας
Στα πρώτα στάδια μιας γνωριμίας δεν ξέρουμε ακόμα πολλά για τον άλλον άνθρωπο. Γνωρίζουμε μερικές συνήθειες, κάποιες απόψεις, λίγες προσωπικές ιστορίες και όσα έχει επιλέξει να μας δείξει. Τα υπόλοιπα, πολλές φορές, τα συμπληρώνει η φαντασία μας.
Ένα ωραίο πρώτο ραντεβού μπορεί να μας κάνει να φανταστούμε μια σχέση που δεν έχει καν ξεκινήσει. Μια κοινή μουσική προτίμηση ή ένα ιδιαίτερα τρυφερό μήνυμα μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία από όση πραγματικά έχει.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει να αντιμετωπίζουμε κάθε νέα γνωριμία με καχυποψία. Απλώς χρειάζεται να αφήνουμε τον χρόνο να μας δείξει ποιος είναι ο άνθρωπος που έχουμε απέναντί μας, αντί να αποφασίζουμε από την αρχή ποιος θα θέλαμε να είναι. Γιατί άλλο είναι να σου αρέσει κάποιος/α γι' αυτά που έχεις ήδη γνωρίσει και άλλο να ενθουσιάζεσαι με όλα όσα φαντάζεσαι ότι θα μπορούσατε να ζήσετε μαζί.
Οι μικρές υποχωρήσεις που στην αρχή δεν φαίνονται σημαντικές
Όταν θέλουμε πολύ να πετύχει μια γνωριμία, είναι εύκολο να αρχίσουμε να προσαρμόζουμε τη συμπεριφορά μας. Μπορεί να συμφωνείς με πράγματα που δεν σε εκφράζουν απόλυτα, να αποφεύγεις να πεις τι πραγματικά θέλεις ή να προσποιείσαι ότι είσαι πιο χαλαρός/ή με μια κατάσταση απ' όσο αισθάνεσαι.
Για παράδειγμα, μπορεί να αναζητάς μια σταθερή σχέση, αλλά να διστάζεις να το παραδεχτείς επειδή φοβάσαι μήπως τρομάξεις τον άλλον ή την άλλη. Ή να σε ενοχλεί η ασυνέπεια στην επικοινωνία, αλλά να μην το εκφράζεις για να μη φανείς απαιτητικός/ή.
Μια μικρή υποχώρηση δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι ανησυχητικό. Οι σχέσεις χρειάζονται ευελιξία. Όταν, όμως, αρχίζεις συστηματικά να κρύβεις τις ανάγκες σου για να διατηρήσεις το ενδιαφέρον κάποιου, αξίζει να αναρωτηθείς τι ακριβώς προσπαθείς να πετύχεις. Άλλωστε, μια γνωριμία δεν μπορεί να εξελιχθεί ουσιαστικά αν ο άλλος άνθρωπος γνωρίζει μόνο την εκδοχή σου που πιστεύεις ότι θα του αρέσει.
Η ερώτηση που αξίζει να κάνεις στον εαυτό σου μετά από ένα ραντεβού
Την επόμενη φορά που θα επιστρέψεις από ένα ραντεβού, πριν αρχίσεις να αναλύεις αν θα σου στείλει μήνυμα, δοκίμασε να σκεφτείς κάτι διαφορετικό. Πέρασες πραγματικά καλά; Ένιωσες άνετα να είσαι ο εαυτός σου; Σε άκουσε όταν μιλούσες; Έδειξε ενδιαφέρον να σε γνωρίσει ή η συζήτηση περιστρεφόταν κυρίως γύρω από τον ίδιο ή την ίδια;
Και κυρίως, αν ήξερες με βεβαιότητα ότι του/της αρέσεις, θα ήθελες εσύ να συνεχίσεις αυτή τη γνωριμία; Η τελευταία ερώτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί αφαιρεί για λίγο από την εξίσωση την αγωνία της απόρριψης και σε βοηθά να εστιάσεις στη δική σου επιθυμία.
Δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις από το πρώτο ραντεβού. Χρειάζεται μόνο να θυμάσαι ότι κι εσύ γνωρίζεις και αξιολογείς έναν άνθρωπο, δεν περιμένεις απλώς να σε επιλέξει.
Το ενδιαφέρον πρέπει να πηγαίνει και προς τις δύο κατευθύνσεις
Ο ενθουσιασμός στην αρχή μιας γνωριμίας είναι από τα πιο όμορφα κομμάτια του φλερτ και δεν υπάρχει λόγος να τον περιορίσεις. Μπορείς να χαρείς ένα μήνυμα, να ανυπομονείς για το επόμενο ραντεβού και να αφήσεις τον εαυτό σου να ενθουσιαστεί. Αρκεί μέσα σε όλα αυτά να μην ξεχνάς ότι η γνωριμία αφορά δύο ανθρώπους.
Δεν έχει σημασία μόνο αν ο άλλος ή η άλλη σε βρίσκει ενδιαφέροντα/ουσα, ελκυστικό/ή ή κατάλληλο/η για σχέση. Έχει την ίδια σημασία αν εσύ αισθάνεσαι όμορφα, αν οι ανάγκες σας ταιριάζουν και αν υπάρχει χώρος να είστε και οι δύο ο εαυτός σας. Γιατί τελικά το ζητούμενο δεν είναι να καταφέρεις να αρέσεις σε κάποιον/α με κάθε κόστος. Είναι να ανακαλύψεις αν σας αρέσει πραγματικά να είστε μαζί.
Φωτογραφίες: Pexels
Διαβάστε ακόμα
Τα μικρά ξενερώματα που μπορούν να χαλάσουν μια πολλά υποσχόμενη γνωριμία
Το αγόρι σου πάει στρατό; 7 tips για να μη σας βγει η απόσταση... ξινή
