Τρεις βασικοί δείκτες επιτρέπουν πλέον την υιοθέτηση πιο σεβαστών καλλυντικών: η ετικέτα Cosmébio, η ηθική πιστοποίηση Vegan & Cruelty Free, και μια τρίτη, λιγότερο θεσμική αλλά πλέον απαραίτητη τάση, τα λεγόμενα «clean» καλλυντικά. Κάθε μία καλύπτει διαφορετικές απαιτήσεις και δεν ανταποκρίνεται στις ίδιες προσδοκίες.
Cosmébio: η εγγύηση για πιο καθαρή και οικολογική σύνθεση
Η Cosmébio παραμένει η πιο δομημένη ετικέτα για όσους αναζητούν φυσικότητα, διαφάνεια και ελεγχόμενο περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Δημιουργήθηκε το 2002 και καλύπτει ολόκληρο τον κύκλο ζωής ενός καλλυντικού προϊόντος, από τη σύνθεση έως τη συσκευασία του. Απαιτεί τουλάχιστον 95% φυσικής προέλευσης συστατικά και ένα ελάχιστο ποσοστό να προέρχεται από βιολογική γεωργία. Οι κατασκευαστές πρέπει να ακολουθούν αυστηρές προδιαγραφές που αποκλείουν συνθετικά αρώματα, ορυκτά έλαια, σιλικόνες, φθαλικά και ορισμένα χημικά αντηλιακά ύποπτα για ενδοκρινικές διαταραχές.
Η ετικέτα παρακολουθεί επίσης τις διαδικασίες εκχύλισης, τη διαχείριση αποβλήτων, τη βιοδιασπασιμότητα των συνθέσεων και την τοξικότητα της συσκευασίας. Έλεγχοι κάθε δύο χρόνια εξασφαλίζουν ότι τα πιστοποιημένα προϊόντα δεν αποκλίνουν από αυτές τις απαιτήσεις. Τέλος, αν και οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί απαγόρευσαν τις δοκιμές σε ζώα από το 2013, η Cosmébio είχε προβλέψει αυτήν την απαγόρευση και απαγόρευσε όλες τις δοκιμές από την αρχή. Από την άλλη πλευρά, η ετικέτα δεν αξιολογεί την αποτελεσματικότητα του τελικού προϊόντος και δεν εγγυάται την απουσία φυσικών αλλεργιογόνων όπως ορισμένα αιθέρια έλαια, τα οποία εξακολουθούν να επιτρέπονται σε μια βιολογική σύνθεση.
Vegan & Cruelty Free: Πρώτα η ηθική δέσμευση
Αντίθετα, η πιστοποίηση Vegan & Cruelty Free που εκδίδεται από την PETA, τον διεθνή οργανισμό για τα δικαιώματα των ζώων, σχεδόν δεν λέει τίποτα για τη σύνθεση ενός καλλυντικού. Επικεντρώνεται αποκλειστικά στην ηθική απέναντι στα ζώα και εγγυάται ότι τα προϊόντα δεν έχουν ποτέ δοκιμαστεί σε ζώα, ούτε το τελικό προϊόν, ούτε τα συστατικά του, ούτε μέσω εξωτερικού συνεργάτη. Για να φέρει το λογότυπο Vegan, η μάρκα πρέπει επίσης να αποκλείει οποιοδήποτε συστατικό προερχόμενο από εκμετάλλευση ζώων, είτε πρόκειται για κερί μέλισσας, μέλι, κολλαγόνο ή κερατίνη.
Αυτή η εγγύηση ισχύει διεθνώς, οι πιστοποιημένες μάρκες πρέπει να αποδεικνύουν ότι δεν δοκιμάζουν τις συνθέσεις τους, ακόμη κι όταν μια χώρα το απαιτεί για την πρόσβαση στην αγορά. Ωστόσο, η πιστοποίηση δεν λέει τίποτα για τη φυσικότητα, την ασφάλεια ή το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του καλλυντικού. Ένα vegan προϊόν μπορεί επομένως να περιέχει σιλικόνες, PEGs, αμφιλεγόμενα συντηρητικά ή συνθετικά αρώματα. Πρόκειται πρωτίστως για ηθική δέσμευση και όχι για πιστοποίηση καθαρότητας.
Clean beauty: μια δελεαστική υπόσχεση… χωρίς επίσημη ετικέτα
Μεταξύ αυτών των δύο ετικετών βρίσκεται μια τρίτη, πιο διάχυτη αλλά εξαιρετικά διαδεδομένη αναφορά, τα clean καλλυντικά. Σε αντίθεση με τις επίσημες πιστοποιήσεις, δεν βασίζεται σε ένα ενιαίο σύνολο προδιαγραφών αλλά περιγράφει έναν νέο τρόπο σύνθεσης και κατανάλωσης προϊόντων. Οι clean μάρκες δεσμεύονται γενικά να αποφεύγουν τα πιο αμφιλεγόμενα συστατικά, προσφέροντας συντομότερες και πιο αναγνώσιμες λίστες INCI, δίνοντας προτεραιότητα στη διαφάνεια ως προς την προέλευση των πρώτων υλών και μειώνοντας το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα.
Συχνά αποκλείουν προληπτικά parabens, φαινοξυαιθανόλη, ορισμένες σιλικόνες, επιθετικά θειικά άλατα και ακόμη ορισμένα υγρά πλαστικά. Αυτή η προσέγγιση είναι ελκυστική επειδή υπόσχεται μια πιο λιτή ομορφιά που συνάδει με τις ανησυχίες των καταναλωτών. Ωστόσο, οι περιορισμοί της είναι πραγματικοί, χωρίς επίσημο πλαίσιο, κάθε μάρκα ή διανομέας ορίζει τη δική του εκδοχή του «clean», δημιουργώντας σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των παικτών και μερικές φορές ανοίγοντας την πόρτα στο greenwashing. Ένα προϊόν μπορεί να ισχυρίζεται ότι είναι clean χωρίς να είναι βιολογικό ή vegan και χωρίς ανεξάρτητη επαλήθευση.
Διαβάστε ακόμα
Σύμφωνα με τους δερματολόγους, αυτά είναι τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για το δέρμα μετά τα 40
