Από πολύ μικρές ηλικίες, τα κορίτσια μεγαλώνουν μέσα σε ένα πλέγμα προσδοκιών. Κάποιες λέγονται ανοιχτά, άλλες περνούν σιωπηλά μέσα από βλέμματα, σχόλια ή “συμβουλές”. Με τα χρόνια, αυτές οι προσδοκίες συχνά γίνονται τόσο οικείες που μοιάζουν με φυσικούς κανόνες της ζωής. Όμως δεν είναι. Ποτέ δεν ήταν. Είναι κοινωνικές κατασκευές και πολλές φορές λειτουργούν σαν αόρατα βάρη που κουβαλάμε χωρίς να το συνειδητοποιούμε. Κι όσο κι αν έχει προχωρήσει η κοινωνία και οι γυναίκες μέσα σε αυτή υπάρχουν αρκετές κοινωνικές προσδοκίες που βαστάνε ακόμα γερά.
Η ανάγκη να είσαι «καλή σε όλα»
Πολλές γυναίκες έχουν μεγαλώσει με την ιδέα ότι πρέπει να είναι ταυτόχρονα πολλά πράγματα: επιτυχημένες στη δουλειά, φροντιστικές στο σπίτι, όμορφες, κοινωνικές, υπομονετικές, πάντα διαθέσιμες. Αν κάτι από αυτά δεν λειτουργεί «τέλεια», συχνά γεννιέται ενοχή. Αυτός ο ρόλος της «γυναίκας που τα καταφέρνει σε όλα» είναι εξαντλητικός. Η αλήθεια είναι ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι συνεχώς τα πάντα για όλους. Το να αποδεχτείς τα όριά σου δεν είναι αποτυχία· είναι αυτοσεβασμός.
Photo by Atikh Bana on Unsplash
Η πίεση να είσαι πάντα ευχάριστη
Πόσες φορές έχεις χαμογελάσει ενώ ήθελες να πεις “όχι”; Πόσες φορές έχεις αποφύγει να εκφράσεις τη διαφωνία σου για να μη θεωρηθείς «δύσκολη» ή περίεργη ή οτιδήποτε άλλο. Οι γυναίκες συχνά 7"εκπαιδεύονται" ώστε να είναι ευγενικές, διακριτικές και να μη δημιουργούν εντάσεις. Όμως η καταπίεση των συναισθημάτων και των αναγκών σου δεν σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Συνήθως απλά σε απομακρύνει από τον πραγματικό εαυτό σου. Το να βάζεις όρια είναι πράξη φροντίδας προς τον εαυτό σου.
Photo by Erriko Boccia on Unsplash
Τα στερεότυπα γύρω από την ηλικία και τις επιλογές ζωής
«Πότε θα κάνεις οικογένεια;»
«Δεν φοβάσαι μήπως μείνεις μόνη;»
«Μήπως άργησες;»
Οι ερωτήσεις αυτές μπορεί να ακούγονται αθώες, όμως πολλές φορές κουβαλούν πίεση και προσδοκίες για το πώς «πρέπει» να εξελιχθεί η ζωή μιας γυναίκας. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχει μία σωστή πορεία. Κάθε γυναίκα έχει τον δικό της ρυθμό, τις δικές της επιθυμίες και προτεραιότητες. Η ζωή δεν είναι αγώνας δρόμου με συγκεκριμένα checkpoints.
Η εικόνα του «τέλειου σώματος»
Η κοινωνία εξακολουθεί να στέλνει έντονα μηνύματα για το πώς «πρέπει» να φαίνεται μια γυναίκα. Τα πρότυπα ομορφιάς αλλάζουν συνεχώς, αλλά η πίεση να τα ακολουθήσουμε παραμένει. Το πρόβλημα είναι ότι αυτά τα πρότυπα είναι συχνά μη ρεαλιστικά. Και όταν προσπαθείς συνεχώς να φτάσεις κάτι που αλλάζει ή δεν υπάρχει, καταλήγεις να νιώθεις ότι ποτέ δεν είσαι αρκετή. Η απελευθέρωση αρχίζει όταν σταματάς να αντιμετωπίζεις το σώμα σου σαν έργο προς διόρθωση και αρχίζεις να το βλέπεις σαν το σπίτι σου.
Photo by Hanna Zhyhar on Unsplash
Πώς να αρχίσεις να απελευθερώνεσαι
Η απελευθέρωση από κοινωνικές προσδοκίες δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη. Είναι μια διαδικασία μικρών, συνειδητών βημάτων.
1. Αναγνώρισε ποιες προσδοκίες δεν είναι δικές σου
Ρώτα τον εαυτό σου: Το θέλω πραγματικά ή απλώς νιώθω ότι αυρτό πρέπει να κάνω;
2. Μάθε να λες «όχι» χωρίς ενοχή
Το «όχι» δεν είναι αγένεια. Είναι ένας τρόπος να προστατεύεις τον χρόνο, την ενέργεια και την ψυχική σου ισορροπία.
3. Δώσε χώρο στη δική σου φωνή
Εκφράζοντας τις σκέψεις και τις ανάγκες σου, δημιουργείς χώρο για μια πιο αυθεντική ζωή.
4. Περιβάλλεσαι από ανθρώπους που σε στηρίζουν;
Οι σωστοί άνθρωποι δεν σε πιέζουν να χωρέσεις σε καλούπια σε ενθαρρύνουν να είσαι ο εαυτός σου.
Οι κοινωνικές προσδοκίες μπορεί να είναι ισχυρές, αλλά δεν είναι αμετάβλητες. Κάθε φορά που μια γυναίκα επιλέγει να ζήσει με βάση τις δικές της αξίες και όχι τις επιταγές των άλλων, δημιουργεί λίγο περισσότερο χώρο ελευθερίας όχι μόνο για την ίδια, αλλά και για τις γυναίκες που ακολουθούν. Η μεγαλύτερη πράξη αντίστασης, τελικά, είναι να επιτρέψεις στον εαυτό σου να είναι αυθεντικός. Και αυτό είναι κάτι που καμία κοινωνική προσδοκία δεν μπορεί να σου στερήσει.
Διαβάστε ακόμα
Τι μπορούμε να μάθουμε από τις γυναίκες που δεν τα παρατούν ποτέ
