Αν υπάρχει ένα θέμα που ενώνει σχεδόν όλους τους γονείς, είναι αυτό. Το παιδί που δεν τρώει. Που σπρώχνει το πιάτο. Που λέει «δεν πεινάω» μετά από δύο μπουκιές. Που μια μέρα λατρεύει το φαγητό και την επόμενη το απορρίπτει χωρίς εξήγηση. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στην αγωνία, την κούραση και τις καλές προθέσεις, γεννιέται η ερώτηση: τι κάνω λάθος;

Η αλήθεια είναι πως συνήθως δεν κάνεις τίποτα λάθος. Απλώς βρίσκεσαι σε μια φάση που χρειάζεται κατανόηση, ψυχραιμία και σωστή διαχείριση.

Γιατί το παιδί δεν τρώει

Η άρνηση φαγητού δεν είναι πάντα πρόβλημα. Μπορεί να είναι τρόπος έκφρασης, φάση ανάπτυξης ή απλώς μια μέρα χωρίς όρεξη. Τα παιδιά περνούν περιόδους που τρώνε λιγότερο, ειδικά όταν δεν αναπτύσσονται γρήγορα. Άλλες φορές διεκδικούν έλεγχο ή αντιδρούν σε πίεση. Υπάρχουν και στιγμές που απλώς δεν τους αρέσει αυτό που βλέπουν στο πιάτο.

Το σημαντικό είναι να βλέπεις τη συνολική εικόνα και όχι ένα μεμονωμένο γεύμα.

Unsplash

Το άγχος στο τραπέζι δεν βοηθά

Όσο περισσότερο αγχώνεσαι, τόσο περισσότερο το παιδί το νιώθει. Το φαγητό μετατρέπεται εύκολα σε σκηνή έντασης, με παρακάλια, απειλές ή ανταλλάγματα. Κι όμως, αυτό συχνά φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Το τραπέζι χρειάζεται να είναι χώρος ασφάλειας. Όχι εξέταση. Όχι δοκιμασία. Όχι μέτρο αγάπης ή επιβράβευσης.

Τι μπορείς να κάνεις στην πράξη

- Πρόσφερε ποικιλία χωρίς πίεση. Το παιδί αποφασίζει αν θα φάει και πόσο. Εσύ αποφασίζεις τι θα υπάρχει στο τραπέζι.

- Διατήρησε σταθερό πρόγραμμα γευμάτων. Η ρουτίνα βοηθά το σώμα να αναγνωρίσει την πείνα.

- Δώσε καλό παράδειγμα. Τα παιδιά μαθαίνουν περισσότερο από όσα βλέπουν παρά από όσα ακούν.

- Κράτησε μικρές ποσότητες. Ένα γεμάτο πιάτο συχνά αποθαρρύνει.

- Απόφυγε τα συνεχή σνακ ανάμεσα στα γεύματα. Η πείνα είναι σύμμαχος, όχι εχθρός.

Unsplash

Η σχέση με το φαγητό χτίζεται νωρίς

Το πώς μιλάμε για το φαγητό έχει σημασία. Όταν δεν υπάρχουν ετικέτες, απειλές ή τύψεις, το παιδί μαθαίνει να ακούει το σώμα του. Μαθαίνει ότι το φαγητό είναι φροντίδα, όχι υποχρέωση.

Και αυτή η σχέση το ακολουθεί για χρόνια.

Πότε χρειάζεται να ανησυχήσεις

Αν η άρνηση φαγητού συνοδεύεται από απώλεια βάρους, έντονη κόπωση ή μεγάλη διάρκεια, τότε καλό είναι να συμβουλευτείς ειδικό. Όχι για να πιέσεις το παιδί, αλλά για να νιώσεις κι εσύ ασφαλής.

Κάποιες μέρες το παιδί θα φάει λίγο. Κάποιες άλλες πολύ. Και κάποιες σχεδόν τίποτα. Αυτό δεν σε ορίζει ως γονέα και δεν ορίζει το παιδί σου. Το πιο σημαντικό δεν είναι τι έφαγε σήμερα, αλλά πώς ένιωσε στο τραπέζι. Αν ένιωσε αποδοχή, ηρεμία και αγάπη, τότε έχεις ήδη κάνει το πιο σωστό βήμα.

Διαβάστε ακόμα

Πρωινή ρουτίνα για παιδιά 3-10 ετών χωρίς γκρίνια: 7 τρόποι για να ξεκινάει η μέρα ήρεμα

Οι πρώην που μεγαλώνουν χαρούμενα παιδιά μαζί ακολουθούν αυτούς τους 4 απλούς κανόνες

Πόσες ώρες ύπνου χρειάζονται τα παιδιά για να αποδίδουν καλύτερα