Ο Αύγουστος έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να διαλύει τις παρέες γεωγραφικά. Εσύ μπορεί να είσαι σε ένα νησί, ο κολλητός ή η κολλητή σου στο χωριό, κάποιος άλλος να δουλεύει κανονικά στην Αθήνα και εκείνος/η που έλεγε «φέτος δεν θα πάω πουθενά» να ανεβάζει ξαφνικά story από παραλία 400 χιλιόμετρα μακριά.
Κάπως έτσι, ο καφές που πίνατε κάθε εβδομάδα εξαφανίζεται από το πρόγραμμα, το group chat περνάει περιόδους απόλυτης σιωπής και η επικοινωνία περιορίζεται σε reactions σε stories, memes και ένα «πότε γυρνάς;» που μένει αναπάντητο για τρεις ημέρες.
Και μετά έρχεται ο Σεπτέμβρης. Όλοι επιστρέφουν, θεωρητικά τουλάχιστον, στην ίδια πόλη και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι έχεις να δεις έναν από τους πιο κοντινούς σου ανθρώπους 30 ή 40 ημέρες.
Άραγε υπάρχει σημείο στο οποίο μια φιλία αρχίζει όντως να θυμίζει... σχέση εξ αποστάσεως;
Ας ξεκινήσουμε από το βασικό: Όχι, δεν υπάρχει χρονικό όριο
Δεν υπάρχει κάποιος μαγικός αριθμός ημερών μετά τον οποίο η φιλία σου κινδυνεύει. Οι στενές σχέσεις δεν μετριούνται σε καφέδες ανά εβδομάδα και η συχνότητα της επικοινωνίας από μόνη της δεν αποκαλύπτει απαραίτητα πόσο δεμένοι είστε.
Υπάρχουν φίλοι που μιλούν καθημερινά και άλλοι που μπορεί να περάσουν εβδομάδες χωρίς ουσιαστική επικοινωνία, αλλά όταν συναντηθούν συνεχίζουν ακριβώς από εκεί που σταμάτησαν.
Το σημαντικότερο είναι τι συμβαίνει μέσα στην απόσταση.
Άλλο το «χαθήκαμε επειδή κάναμε διαφορετικά πράγματα και θα τα πούμε όλα όταν επιστρέψουμε» και άλλο το «έχω σταματήσει να σκέφτομαι να σου πω τι μου συμβαίνει».
Και αυτή είναι μια αρκετά σημαντική διαφορά.
Το πραγματικό τεστ έρχεται όταν ξαναβρεθείτε
Το πρώτο καφέ μετά τις διακοπές έχει κάτι από reunion επεισοδίου σειράς.
Υπάρχουν ιστορίες που πρέπει να ειπωθούν, φωτογραφίες που χρειάζονται context, καλοκαιρινοί έρωτες που απαιτούν ανάλυση και πιθανότατα ένα «κάτσε, αυτό δεν στο έχω πει».
Αν μέσα σε λίγα λεπτά αισθάνεσαι ότι η απόσταση εξαφανίστηκε, μάλλον δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Η σχέση σας δεν χρειαζόταν καθημερινή επιβεβαίωση για να παραμείνει κοντινή.
Αν, αντίθετα, η κουβέντα μοιάζει ξαφνικά τυπική, δυσκολεύεσαι να μοιραστείς πράγματα που παλιότερα θα έλεγες χωρίς δεύτερη σκέψη ή αισθάνεσαι ότι πρέπει να «ξαναζεστάνεις» τη σχέση, ίσως κάτι έχει αλλάξει.
Όχι απαραίτητα δραματικά. Οι φιλίες εξελίσσονται, όπως εξελισσόμαστε κι εμείς.
Το group chat δεν είναι μετρητής αγάπης
Εδώ χρειάζεται να αθωώσουμε και το καλοκαιρινό ghosting.
Το ότι κάποιος δεν απάντησε σε 78 μηνύματα του group chat επειδή βρισκόταν σε διακοπές δεν σημαίνει αυτομάτως ότι απομακρύνθηκε από την παρέα. Μπορεί απλώς να... έκανε διακοπές.
Μερικές φορές έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ τη συνεχή ψηφιακή παρουσία των ανθρώπων στη ζωή μας, ώστε λίγες ημέρες σιωπής μοιάζουν μεγαλύτερες απ' όσο πραγματικά είναι.
Ένα reaction, ένα meme ή ακόμη και η απόλυτη σιωπή για λίγες εβδομάδες δεν καθορίζουν μια φιλία. Το ενδιαφέρον φαίνεται περισσότερο όταν υπάρχει πραγματική ανάγκη για σύνδεση: Θυμάται τι σου συνέβαινε; Θέλει να ακούσει πώς πέρασες; Υπάρχει χώρος και για τα δικά σου νέα ή το reunion μετατρέπεται σε μονόλογο;
Υπάρχει όμως ένα είδος απόστασης που αξίζει να προσέξεις
Δεν είναι οι 20, οι 30 ή οι 40 ημέρες χωρίς καφέ.
Είναι η στιγμή που κανείς δεν προσπαθεί πια να κανονίσει τον επόμενο.
Το «χαθήκαμε» είναι φυσιολογικό. Το «χαθήκαμε και κανείς από τους δύο δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να ξαναβρεθούμε» είναι διαφορετικό.
Το ίδιο και όταν το «να κανονίσουμε» επαναλαμβάνεται για μήνες χωρίς ποτέ να αποκτά ημέρα και ώρα. Όχι επειδή κάθε φίλος οφείλει να είναι διαθέσιμος όποτε τον χρειάζεσαι, αλλά επειδή οι σχέσεις χρειάζονται κάποια μορφή αμοιβαιότητας για να παραμένουν ζωντανές.
Δεν χρειάζεται να μετράς ποιος έστειλε τελευταίος. Αν όμως είσαι μονίμως ο άνθρωπος που τηλεφωνεί, προτείνει, οργανώνει και προσπαθεί να κρατήσει την επαφή, τότε το θέμα δεν είναι πια πόσες ημέρες πέρασαν χωρίς καφέ.
Οι καλές φιλίες αντέχουν και τις περιόδους χαμηλής συντήρησης
Η ενήλικη ζωή δεν είναι ιδιαίτερα φιλική προς το «θα βλεπόμαστε συνέχεια».
Δουλειές, σχέσεις, οικογένεια, διαφορετικά ωράρια, ταξίδια και υποχρεώσεις μπορούν εύκολα να μετατρέψουν το εβδομαδιαίο ποτό σε μηνιαίο – και το μηνιαίο σε «πότε πέρασαν δύο μήνες;».
Μια δυνατή φιλία μπορεί να προσαρμοστεί σε αυτές τις περιόδους χωρίς κάθε κενό επικοινωνίας να αντιμετωπίζεται ως απόρριψη.
Το σημαντικό είναι να υπάρχει η αίσθηση ότι η πόρτα παραμένει ανοιχτή και από τις δύο πλευρές.
Μπορεί να μη μιλήσατε για τρεις εβδομάδες, αλλά ξέρεις ότι μπορείς να πάρεις τηλέφωνο. Μπορεί να μη γνωρίζεις κάθε λεπτομέρεια της καθημερινότητάς του/της, αλλά εξακολουθείς να θέλεις να μάθεις τα σημαντικά. Και όταν συμβεί κάτι μεγάλο, καλό ή κακό, παραμένει ένας από τους ανθρώπους που σκέφτεσαι να ενημερώσεις.
Αυτό μετράει περισσότερο από οποιοδήποτε streak μηνυμάτων.
Οπότε, πόσες μέρες χωρίς καφέ είναι πολλές;
Όσες χρειάζονται μέχρι η απόσταση να πάψει να είναι μόνο στο ημερολόγιο και να αρχίσει να φαίνεται και στη σχέση.
Για κάποιες φιλίες μπορεί να περάσουν δύο μήνες και να μην αλλάξει απολύτως τίποτα. Για άλλες, μερικές εβδομάδες αρκούν για να αποκαλύψουν ότι αυτό που κρατούσε δύο ανθρώπους κοντά ήταν περισσότερο η καθημερινή συνήθεια παρά μια ουσιαστική σύνδεση.
Γι' αυτό και ο πρώτος καφές του Σεπτεμβρίου είναι ένα ωραίο, άτυπο friendship check.
Αν καθίσετε και τρεις ώρες αργότερα συνειδητοποιήσετε ότι δεν έχετε φτάσει ούτε στα μισά από όσα θέλατε να πείτε, όλα καλά.
Η φιλία δεν έγινε σχέση εξ αποστάσεως. Απλώς είχε πάει κι εκείνη διακοπές.
Φωτογραφίες: Pexels
Διαβάστε ακόμα
September friendship reset: 5+1 πράγματα που αξίζει να αλλάξεις στις φιλίες σου τη νέα σεζόν
«Όπου θέλετε εσείς»: Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την ατάκα που ακούγεται σε κάθε παρέα
