Η Διονυσία Γεωργιάδου μίλησε στην κάμερα της εκπομπής «Super Κατερίνα» με αφορμή τα νέα επαγγελματικά της σχέδια. Η μουσικός, που στο παρελθόν υπήρξε σύντροφος του Πάνου Νάτση, άνοιξε την καρδιά της και αναφέρθηκε στην απώλεια, στη διαχείριση του πόνου, στη δύναμη που ανακαλύπτει κανείς μέσα του αλλά και στα προσωπικά της όνειρα.
«Δεν έχω κάποια απάντηση σ’ αυτό»
Σε ερώτηση για το αν παρακολουθεί τηλεόραση και συγκεκριμένα τη σειρά «Σέρρες», απάντησε: «Δεν έχω δει στις Σέρρες ακόμα… γενικότερα δεν παρακολουθώ πάρα πολύ τηλεόραση».
Όταν ρωτήθηκε αν ο χρόνος είναι τελικά γιατρός, ήταν ειλικρινής: «Δεν έχω κάποια απάντηση σ’ αυτό. Μπορεί να είναι αυτό, μπορεί να είναι γενικότερα ότι οι σχέσεις των ανθρώπων δεν είναι και στα καλύτερά τους. Υπάρχει ένα γενικό κλίμα… λάθος προσωπικών σχέσεων».
Μια τοποθέτηση που δείχνει προβληματισμό για το πώς διαμορφώνονται σήμερα οι ανθρώπινες σχέσεις και πώς αυτό επηρεάζει τον τρόπο που βιώνεται ο πόνος.
«Δεν υπάρχει καμία συνταγή»
Μιλώντας για το πώς διαχειρίζεται κανείς τις δύσκολες καταστάσεις, η Διονυσία Γεωργιάδου ήταν ξεκάθαρη.
«Εγώ τα έχω δοκιμάσει όλα. Έχω πάει σε ειδικό, έχω κάτσει με τον εαυτό μου, έχω κοινωνικοποιηθεί πάρα πολύ. Δεν υπάρχει καμία συνταγή, όποιος δίνει συμβουλή σ’ αυτό είναι κουτός. Ο άνθρωπος είναι δυνατότερος απ’ ό,τι πιστεύει. Κάθε φορά που έχουμε ένα τραύμα, είναι δώρο, γιατί το κουβαλάμε και μπορούμε να το γεμίσουμε και να το κάνουμε κάτι δημιουργικό», ανέφερε.
Τα λόγια της αποτυπώνουν μια πορεία προσωπικής αναζήτησης, χωρίς εύκολες απαντήσεις και χωρίς έτοιμες «λύσεις».
Η μνήμη και η αγάπη
Αναφερόμενη στους ανθρώπους που «φεύγουν» από τη ζωή, μίλησε με τρυφερότητα: «Όλους τους ανθρώπους που αγαπάμε, τους κουβαλάμε μέσα μας. Τους νιώθω όχι όμως με την έννοια του φαντάσματος, με την έννοια της αγάπης μου προς αυτές τις προσωπικότητες».
Μια φράση που δείχνει ότι η μνήμη δεν συνδέεται με τον φόβο ή τη σκιά, αλλά με τη συνέχεια της αγάπης.
Το όνειρο της υιοθεσίας και η ανάγκη για έκφραση
Η τραγουδίστρια δεν δίστασε να μιλήσει και για ένα βαθιά προσωπικό της όνειρο, αυτό της υιοθεσίας. «Θέλω πάρα πολύ, είναι απ’ τα όνειρά μου αυτό κάποια στιγμή θα το κάνω», παραδέχτηκε.
Παράλληλα, αποκάλυψε και μια πιο εσωτερική πλευρά της δημιουργικότητάς της: «Γράφω ποιήματα ολόκληρα, βιβλία ολόκληρα… Κάθε φορά που μαλώναμε με τον Πάνο του έγραφα γράμματα».
Μέσα από τη γραφή, φαίνεται πως βρίσκει έναν τρόπο να εκφράζει όσα δεν χωρούν σε μια απλή συζήτηση. Η απώλεια, οι συγκρούσεις, τα συναισθήματα, μετατρέπονται σε λέξεις και, όπως η ίδια λέει, κάθε τραύμα μπορεί να γίνει κάτι δημιουργικό.
Με ειλικρίνεια και χωρίς υπεκφυγές, η Διονυσία Γεωργιάδου μίλησε για όσα τη διαμόρφωσαν, για τη δύναμη που κρύβει ο άνθρωπος μέσα του και για τα όνειρα που συνεχίζει να κρατά ζωντανά.
Διαβάστε ακόμα
Βέλλη: Της διέγνωσαν σπάσιμο στην Ιταλία και τελικά δεν είχε τίποτα. Ε, δικαίως έγινε έξαλλη
