Τη Μαίρη Βιδάλη είχαν καλεσμένη στην εκπομπή Στούντιο 4 ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος και η Νάνσυ Ζαμπέτογλου κι αν και συνήθως αποθεώνονται για τις συνεντεύξεις που κάνουν στους καλεσμένους σήμερα δεν πέρασαν εύκολα με την καλεσμένη τους αν και διαχειρίστηκαν πολύ ωραία την αντίδρασή της.
Που είχε να κάνει στην αναφορά της απώλειας του γιου της μόλις πριν από έναν χρόνο. Ένα γεγονός που αναφέρθηκε μέσα στο αφιερωματικό βίντεο και στην επιστροφή οι δύο παρουσιαστές πήγαν να το πιάσουν από εκεί...
“Όλα είναι κομμάτια της ταυτότητάς σου και αυτό το γεγονός που αναφέρθηκε στο βίντεο...." ξεκίνησαν να λένε οι παρουσιαστές του Στούντιο 4
"Είναι ένα παζλ...." απάντησε αρχικά η ηθοποιός....
-Μέχρι τώρα τα βήματα ήταν εύκολα γιατί, όταν συμβαίνει κάτι που ‘ναι πάρα πολύ δυσάρεστο, όταν τα άλλα φαίνονται εύκολα. Οπότε φαντάζομαι ότι στη ζωή σου, κάθε παράσταση και κάθε καινούργια δουλειά, τώρα το βήμα είναι πιο δύσκολο. Δεν είναι; Να κάνεις το βήμα και να ανέβεις πάνω στη σκηνή;” ήταν η ερώτηση της Νάνσυ Ζαμπέτογλου που πυροδότησε την άμεση αντίδραση της ηθοποιού
“Θέλετε να μιλήσουμε για την απώλεια του παιδιού μου; Ας μη μιλήσουμε γι’ αυτό, σας παρακαλώ”.
-Όχι, όχι...
“Μα η ερώτηση σας είναι…"
-Στη σκηνή πώς ανέβηκες....
"Στη σκηνή ανέβηκα όπως θα πήγαινε ένας γιατρός να χειρουργήσει, κάτι που μάλιστα είναι πολύ πιο επικίνδυνο για τον γιατρό γιατί παίζεται και η ζωή του άλλου. Ενώ για μένα το πολύ πολύ να έλεγαν και να λένε… γιατί παίζω κωμωδία “έχει όμως, ό,τι και να κάνει, μια θλίψη στα μάτια της”. Άρα χάνω από εκεί, το βλέπουν όμως και μάλλον θα το βλέπετε κι εσείς.
Δεν είμαι γιατρός, που είναι πάρα πολύ επικίνδυνο, δεν είμαι δικαστής που πρέπει να ‘ναι πάρα πολύ καθαρό το μυαλό σου για να εκδικάσεις μια υπόθεση. Οπότε, όπως το κάνουν όλοι, το κάνω και γω. Παρότι το δικό μου επάγγελμα έχει αυτή την ευλογία, να είναι μαζί και ψυχοθεραπεία γιατί, όταν πατάς στη σκηνή, είσαι ένας άλλος και ξεφεύγεις κι είναι πολύ καλό αυτό”
-Όταν ξεκίνησες αυτή τη δουλειά είχες την στήριξη των γονιών σου...
"Περισσότερο πόλεμο απ' ότι είχα εγώ από τους γονείς μου δεν υπάρχει. Μέχρι και στο σπίτι με κλείδωσαν για να μην πάω. Δεν ήθελαν να γίνω ηθοποιός. Είχα μια πάρα πολύ αυστηρή μητέρα. Όμως εγώ πέρασα τραγικά χρόνια. Δεν ξέρω ποδήλάτο, παραλίγο να μην ξέρω και να κολυμπάω. Δεν με άφηνε. Έτσι μεγάλωσα. Όταν μάθαν στο σχολείο οι συμμαθήτριες οτι βγήκα στα Καλλιστεία νομίζαν οτι ήταν συνομιλία. Πήγα κρυφά και το έμαθαν από τις εφημερίδες. Και ήμουν 20 χρονών. Όταν κάτι θέλεις πολύ θα το κάνεις"
