Ήταν ίσως το πιο καλά φυλαγμένο μυστικό του βασιλικού γάμου της χρονιάς και ένα από τα φορέματα που έμελλε να γράψουν τη δική τους ιστορία στη μόδα. Όταν η Kate Middleton βγήκε από το αυτοκίνητο έξω από το Westminster Abbey στις 29 Απριλίου του 2011, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο περίμεναν να δουν ένα πράγμα. Το νυφικό της.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, το όνομα της σχεδιάστριας είχε παραμείνει μυστικό. Τελικά αποκαλύφθηκε ότι πίσω από τη δημιουργία βρισκόταν η Sarah Burton, τότε creative director του Alexander McQueen, η οποία είχε συνεργαστεί στενά με την Kate για ένα νυφικό που θα συνδύαζε την παράδοση με τη σύγχρονη αισθητική.

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το RadarOnline επαναφέρει στο προσκήνιο το παρασκήνιο γύρω από το διάσημο φόρεμα και κυρίως τα εξαιρετικά μέτρα μυστικότητας που, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είχαν ληφθεί προκειμένου να μη διαρρεύσει τίποτα πριν από τη μεγάλη ημέρα.

Ένα νυφικό που έπρεπε να παραμείνει μυστικό μέχρι το τέλος

Η αγωνία γύρω από το ποιος θα έντυνε τη μελλοντική βασίλισσα ήταν τεράστια. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά όλα αυτά τα χρόνια, η ομάδα του Alexander McQueen εργάστηκε κάτω από συνθήκες αυστηρής μυστικότητας, ενώ άνθρωποι που συμμετείχαν στη δημιουργία του φορέματος είχαν περιορισμένη πρόσβαση στις πληροφορίες γύρω από το project.

Το Vanity Fair είχε μάλιστα αποκαλύψει μετά τον γάμο ότι όσοι εργάζονταν πάνω στο νυφικό είχαν υπογράψει συμφωνίες εμπιστευτικότητας, ενώ το φόρεμα φυλασσόταν σε κλειδωμένο χώρο στα γραφεία του οίκου. Οι μοδίστρες δούλευαν ακόμη και νυχτερινές βάρδιες, ενώ, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, η Kate άλλαζε αυτοκίνητα στις επισκέψεις της στο ατελιέ ώστε να αποφεύγει τα αδιάκριτα βλέμματα.

Το βράδυ πριν από τον γάμο, το νυφικό μεταφέρθηκε στο Goring Hotel, όπου έμενε η Kate, και τοποθετήθηκε πάνω σε μπούστο κατασκευασμένο ακριβώς στις διαστάσεις της.

Έπλεναν τα χέρια τους κάθε 30 λεπτά

Ακόμη πιο εντυπωσιακές, όμως, είναι οι λεπτομέρειες της κατασκευής του. Το νυφικό ήταν φτιαγμένο από ιβουάρ και λευκό satin gazar, με στενό κορσάζ, τονισμένη μέση και ελαφρώς ενισχυμένους γοφούς, στοιχεία εμπνευσμένα από τη βικτωριανή παράδοση του κορσέ και χαρακτηριστικά της αισθητικής του Alexander McQueen.

Η περίφημη δαντέλα δημιουργήθηκε με τη βοήθεια του Royal School of Needlework στο Hampton Court Palace. Τα λουλούδια κόβονταν και τοποθετούνταν ένα προς ένα πάνω στο ύφασμα με εξαιρετική ακρίβεια. Μάλιστα, οι τεχνίτριες που δούλευαν πάνω στη δαντέλα έπρεπε να πλένουν τα χέρια τους κάθε 30 λεπτά, ώστε να παραμένουν απολύτως καθαρά τα ευαίσθητα υλικά, ενώ οι βελόνες αντικαθίσταντο κάθε τρεις ώρες για να παραμένουν κοφτερές και καθαρές για να μην κάνουν ζημιά στα ευαίσθητα υλικά του ρούχου.

Και αυτή δεν είναι μια λεπτομέρεια που προέρχεται μόνο από δημοσιεύματα. Έχει επιβεβαιωθεί επίσημα από τη βρετανική βασιλική οικογένεια και το Royal School of Needlework.

Στη δαντέλα είχαν ενσωματωθεί τέσσερα λουλούδια με ιδιαίτερο συμβολισμό. Το τριαντάφυλλο για την Αγγλία, το γαϊδουράγκαθο για τη Σκωτία, ο νάρκισσος για την Ουαλία και το τριφύλλι για τη Βόρεια Ιρλανδία. Αγγλική Cluny lace συνδυάστηκε με γαλλική Chantilly lace, με την τεχνική να είναι επηρεασμένη από την παραδοσιακή ιρλανδική Carrickmacross.

Στην πλάτη υπήρχαν 58 κουμπιά καλυμμένα με gazar και organza, στερεωμένα με μικροσκοπικές θηλιές Rouleau. Και φυσικά υπήρχε η ουρά. Έφτανε περίπου τα 2,70 μέτρα, ενώ η Sarah Burton είχε σχεδιάσει τη φούστα έτσι ώστε, με τις πτυχώσεις της, να θυμίζει ένα λουλούδι που ανοίγει.

Το αποτέλεσμα είχε κάτι από άλλη εποχή αλλά χωρίς να μοιάζει παλιομοδίτικο. Οι συγκρίσεις με το θρυλικό νυφικό που είχε φορέσει η Grace Kelly στον γάμο της με τον πρίγκιπα Ρενιέ του Μονακό το 1956 ήταν σχεδόν άμεσες, κυρίως λόγω της δαντέλας, των μακριών μανικιών και της κομψής, στενής σιλουέτας.

Η ίδια η Sarah Burton είχε περιγράψει τότε τη συνεργασία της με την Kate ως «την εμπειρία μιας ζωής», δηλώνοντας περήφανη για όσα είχε δημιουργήσει μαζί με την ομάδα του Alexander McQueen.

Δεκαπέντε χρόνια μετά, το συγκεκριμένο νυφικό εξακολουθεί να συζητιέται. Δεν ήταν απλώς το φόρεμα ενός βασιλικού γάμου που παρακολούθησε όλος ο πλανήτης. Πίσω από κάθε κομμάτι δαντέλας, κάθε κουμπί και κάθε πτυχή υπήρχαν εκατοντάδες ώρες δουλειάς και μια ολόκληρη επιχείρηση ώστε κανείς να μη δει το τελικό αποτέλεσμα πριν από τη στιγμή που έπρεπε.

Διαβάστε ακόμα

Οι 10 εντολές της «detox γκαρνταρόμπας»

Irina Shayk: Οι vintage εμφανίσεις της στη Βενετία και το φόρεμα που φόρεσε η Gisele το 2003

Σανδάλια μέχρι πότε; Η στιγμή που τα κλειστά παπούτσια επιστρέφουν στο παιχνίδι