Υπάρχουν μέρες που δεν έχω κουράγιο να γράψω. Όχι γιατί δεν έχω κάτι να πω, αλλά γιατί το να το βάλω σε λέξεις στο πληκτρολόγιο μοιάζει… άψυχο. Και κάπως έτσι, το voice note μπαίνει στη ζωή μου σαν μικρή σωτηρία. Πατάω το κουμπί, μιλάω, γελάω, κάνω παύσεις, αλλάζω τόνο, αφήνω το συναίσθημα να περάσει όπως είναι. Και ξαφνικά, το μήνυμα δεν είναι απλώς ενημέρωση. Είναι παρουσία.
Δεν είναι τυχαίο που τα voice notes έχουν γίνει η νέα μας «φωνή» στα μηνύματα. Δεν είναι μόνο ευκολία. Είναι ανάγκη. Είναι τρόπος να νιώθουμε πιο κοντά, ακόμα κι όταν είμαστε μακριά.
Δεν έχω χρόνο να γράψω, αλλά έχω χρόνο να μιλήσω
Το πιο απλό και το πιο αληθινό. Όταν περπατάω, όταν οδηγώ, όταν είμαι στον δρόμο, όταν κάνω δέκα πράγματα μαζί, το να γράψω ένα κανονικό μήνυμα μοιάζει σαν μικρή αποστολή. Θέλει χέρια, προσοχή, διορθώσεις, autocorrect που κάνει τα δικά του.
Το voice note, από την άλλη, είναι ένα κλικ και τέλος. Μιλάω όπως είμαι. Και αυτό το «όπως είμαι» έχει κάτι πολύ ανθρώπινο.
Το voice note μεταφέρει συναίσθημα, όχι μόνο πληροφορία
Μπορεί να γράψω «εντάξει» και να ακούγεται ψυχρό. Μπορεί να γράψω «καλά είμαι» και να μοιάζει αδιάφορο. Κι όμως, αν το πω με τη φωνή μου, αλλάζει τελείως.
Η φωνή κουβαλάει αυτά που δεν χωράνε σε γράμματα. Την κούραση, την τρυφερότητα, το χαμόγελο, το άγχος, το «μην ανησυχείς, είμαι εδώ». Ακόμα και το πιο απλό «έλα μωρέ» μπορεί να γίνει αγκαλιά όταν το ακούς.
Και στην εποχή που όλα τρέχουν, αυτή η μικρή συναισθηματική λεπτομέρεια είναι τεράστια.
Unsplash
Μοιάζει πιο προσωπικό, σαν να είσαι δίπλα μου
Ένα voice note δεν είναι απλώς μήνυμα. Είναι σαν να ανοίγει για λίγα δευτερόλεπτα μια γραμμή απευθείας. Σαν να είμαι απέναντί σου στον καναπέ και να σου λέω τα νέα μου.
Γι’ αυτό και πολλές φορές το προτιμάω σε ανθρώπους που αγαπάω. Γιατί νιώθω ότι δεν στέλνω κάτι τυπικό. Στέλνω εμένα. Με τη χροιά μου, με το γέλιο μου, με το ύφος μου. Με όλα αυτά που δεν μπορούν να αποδοθούν σωστά σε ένα emoji.
Είναι η λύση για όσους βαριούνται τα ατελείωτα κείμενα
Δεν θα το κρύψω. Κάποιες συζητήσεις στο chat μοιάζουν σαν μαραθώνιος. Γράφεις, απαντάς, εξηγείς, ξαναγράφεις. Και στο τέλος νιώθεις ότι έχεις κάνει ολόκληρη παρουσίαση.
Το voice note είναι σαν να λες: «Άκου να σου πω, να τελειώνουμε». Και μέσα σε 20 δευτερόλεπτα, έχεις πει όλο το story, με αρχή, μέση και τέλος. Χωρίς να μπλέξεις σε δέκα μηνύματα που χάνονται ανάμεσα σε ειδοποιήσεις.
Κάνει τις παρεξηγήσεις πιο δύσκολες
Τα γραπτά μηνύματα έχουν ένα μεγάλο πρόβλημα: δεν έχουν τόνο. Και χωρίς τόνο, όλα μπορεί να παρερμηνευτούν.
Ένα αστείο μπορεί να ακουστεί ειρωνικό. Μια σύντομη απάντηση μπορεί να φανεί απότομη. Μια αθώα φράση μπορεί να μοιάζει «κάπως».
Με το voice note, το ύφος είναι εκεί. Ακούγεται καθαρά αν αστειεύομαι, αν είμαι πιεσμένος, αν έχω νεύρα, αν είμαι χαρούμενος. Είναι πιο δύσκολο να το πάρεις στραβά όταν με ακούς να το λέω.
Unsplash
Είναι πιο αληθινό, γιατί δεν προλαβαίνω να το φιλτράρω
Στο γραπτό μήνυμα έχω χρόνο να σκεφτώ. Να σβήσω. Να ξαναγράψω. Να διορθώσω. Να το κάνω «τέλειο».
Στο voice note, όμως, πολλές φορές βγαίνει πιο αυθόρμητο. Και αυτό είναι το ωραίο του. Δεν είναι πάντα polished. Είναι πιο κοντά στην πραγματική κουβέντα. Λίγο ακατάστατο, λίγο ζωντανό, λίγο «έτσι όπως μου βγήκε».
Και τελικά, έτσι δεν μιλάμε και στην κανονική ζωή;
Μερικές φορές είναι και μια μικρή ανάγκη για φροντίδα
Υπάρχουν στιγμές που δεν θέλω απλώς απάντηση. Θέλω να ακούσω φωνή. Θέλω να νιώσω ότι ο άλλος είναι εκεί. Ότι υπάρχει μια σύνδεση.
Το voice note έχει αυτή τη μαγεία. Δεν είναι κλήση, άρα δεν σε πιέζει. Δεν είναι όμως και ψυχρό μήνυμα. Είναι κάτι ενδιάμεσο. Ένα «σε σκέφτομαι» χωρίς να το πεις ακριβώς έτσι.
Και γι’ αυτό έχει γίνει τόσο κολλητικό.
Ναι, καμιά φορά είναι εκνευριστικό, αλλά πάλι το κάνω
Ας είμαι ειλικρινής. Υπάρχουν και τα voice notes που είναι… δοκιμασία. Τα 3 λεπτά χωρίς ανάσα. Τα «περίμενε να σου πω από την αρχή». Τα «κάτσε γιατί χτύπησε το κουδούνι». Τα voice notes που θέλουν υποτίτλους.
Κι όμως, ακόμα κι αυτά έχουν κάτι ανθρώπινο. Γιατί δείχνουν ότι ο άλλος δεν έστειλε απλώς μια γραμμή. Έκατσε και μίλησε. Απασχόλησε χρόνο. Έβαλε τη φωνή του μέσα στη μέρα σου.
Και στο τέλος, αυτό μετράει.
Το voice note είναι το νέο μας «είμαι εδώ»
Δεν αντικατέστησε τα μηνύματα. Τα άλλαξε. Έβαλε συναίσθημα εκεί που πριν υπήρχε μόνο κείμενο. Έφερε πιο κοντά ανθρώπους που δεν προλαβαίνουν να μιλήσουν. Έδωσε χώρο σε μια πιο αληθινή επικοινωνία, χωρίς πολλά φίλτρα και χωρίς άγχος να είναι όλα τέλεια.
Διαβάστε ακόμα
Οι μικρές σιωπές στα μηνύματα και η αλήθεια που φανερώνουν
Οι Millennials δεν μπορούν να πάθουν κρίση μέσης ηλικίας. Και ο λόγος είναι απλός και δυσάρεστος
