Η Ελεονώρα Μελέτη ήταν καλεσμένη στην εκπομπή της Σίσσυς Χρηστίδου το πρωί της Κυριακής. Η ευρωβουλευτής πλέον και δημοσιογράφος μίλησε όχι μόνο για την τηλεοπτική της καριέρα αλλά και τα έργα της στην Ευρωβουλή αλλά και θέματα της επικαιρότητας όπως η εξομολόγηση της Αγγελικής Ηλιάδη.
«Το αγαπώ αυτό το μέρος. Αγαπώ αυτό το κανάλι. Είχα πολύ ωραίες σχέσεις. Πέρασα πάρα πολύ όμορφα και σαν μια γενική αίσθηση, νοσταλγικά. Βλέπω πρόσωπα που είχα καιρό να δω. Βλέπω εσάς» είπε κοιτάζοντας γύρω της στο πλατό.
«Βλέπω τηλεόραση μέσα από το διαδίκτυο. Μπορεί να βάλω αποσπάσματα από πρωινές εκπομπές πριν ετοιμαστώ για να πάω στο γραφείο το βράδυ. Μπορεί να ψάξω μέσα από τα social media να βρω κάτι. Διαβάζω τίτλους για το τι γίνεται σίγουρα.
Νιώθω το ότι υπάρχει πίεση στην τηλεόραση. Το νιώθω γιατί έχω και την ψυχολογία του ανθρώπου που έχει ζήσει. Καταλαβαίνω πως μπορεί να νιώθει ένας παρουσιαστής όταν λέγονται πράγματα για αυτόν, όταν υπάρχει απειλή της τηλεθέασης. Ταυτίζομαι με τα πρόσωπα, καταλαβαίνω τους αγώνες και τις μάχες που γίνονται. Στενοχωριέμαι, για να σας πω την αλήθεια, που η τηλεθέαση μαζικά πιέζει. Κάτι λέει όμως και αυτό από πίσω που πρέπει να το διαβάσουμε οι άνθρωποι της τηλεόρασης και βάζω και τον εαυτό μου μαζί» ανέφερε.
Θα ξαναγυρνούσε στην τηλεόραση;
«Την αγαπάω την τηλεόραση. Έχω βιοποριστεί 25 χρόνια από αυτό. Είναι ο λόγος για τον οποίο έχω χτίσει μια σχέση με τον κόσμο. Ένιωθα ότι δεν μπορούσα να το κάνω γιατί ήθελα να δώσω όλη μου την ενέργεια σε αυτό το καινούριο εγχείρημα της Ευρωβουλής. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάποια στιγμή στο μέλλον, αν η συνθήκη γίνει τέτοια που θα μπορούσα να επιστρέψω, ότι δε θα το έκανα. Δεν αποκλείω τίποτα, αλλά δεν είναι ότι έχω έτοιμο το συμβόλαιο για να το υπογράψω και να ξαναγυρίσω ή ότι αγχώνομαι», ανέφερα.
«Αυτό που κάνω τώρα με γεμίζει πάρα πολύ. Είναι πάρα πολύ δημιουργικό και μου δίνει και μια δυνατότητα να ασχοληθώ λίγο πιο θεσμικά με πράγματα που ούτως η άλλως με απασχολούσαν και στο παρελθόν. Με ρωτάνε και πολύ στην Ευρωβουλή, για την τηλεόραση και για το πώς ήταν όλα αυτά τα χρόνια. Υπάρχει μια πολύ μεγάλη αγάπη για όλο αυτό που έχω ζήσει. Γιατί οτιδήποτε έκανα στην τηλεόραση το απολάμβανα. Ήταν και η ηλικία η κατάλληλη, το ζούσα δηλαδή. Όλα αυτά τα οποία έχω κάνει, τα έχω απολαύσει και τα έχω ζήσει», συνέχισε.
Η Ελεονώρα μελέτη αναφέρθηκε στην συνέχεια και στη περίπτωση της Αγγελικής Ηλιάδη και στην πρόσφατη εξομολόγησή της για την κακοποίησή της λε΄γοντας ότι εκείνη δεν θα το έκανε τηλεοπτικά, τονίζοντας όμως ότι κάθε θύμα θέλει σεβασμό και έχει το δικαιώμα να τοποθετηθεί όποτε θέλει.
«Υπάρχει ένα ρίσκο να συμβεί αυτό που συνέβη στην Αγγελική Ηλιάδη, να υπάρξουν άνθρωποι που δεν θα μπορέσουν να ταυτιστούν με την ιστορία της, δεν θα μπορέσουν να μπουν στη θέση της και να αναρωτιόμαστε γιατί τώρα. Το γιατί τώρα είναι μια άκυρη ερώτηση όταν έχει να κάνει με ένα οποιοδήποτε θύμα κακοποίησης. Το πω΄ς λειτουργεί ένα τραύμα στον ψυχισμό ενός ανθρώπου είναι πολυσύνθετο.
Θέλει πάρα πολύ σεβασμό, το θύμα έχει το δικαίωμα να ανοίγει την κουβέντα όποτε μπορεί.
Εγώ δεν νιώθω ποτέ ότι μια γυναίκα η οποία έχει κακοποιηθεί νιώθει απελευθερωμένη εκατό τοις εκατό σε κάποια στιγμή της ζωής της. Ποτέ δεν νιώθω εγκλωβισμένη. Πάντα το τραύμα αυτό υπάρχει και πάντα ενεργοποιείται. Θεωρώ ότι το να μιλάς μπορεί και να λειτουργεί θεραπευτικά για κάποιους και απελευθερωτικά.
Εγώ προσωπικά δεν ξέρω αν θα είχα τη δυνατότητα να κάνω ένα τέτοιο μοίρασμα στην τηλεόραση ποτέ. Γιατί ακριβώς αφήνεις το ψυχικό σου βίωμα να εργαλειοποιηθεί και να σχολιαστεί από ανθρώπους που μπορεί να μην έχουν ιδέα για αυτό το οποίο έχεις περάσει εσύ και να μην μπορούν να έχουν την απαιτούμενη ενσυναίσθηση για να νιώσουν αυτό που έχεις βιώσει εσύ. Από την άλλη όμως, είμαι πάρα πολύ υπέρ του να βοηθάμε τα θύματα να μιλάνε. Γιατί βλέπεις ότι όσο μιλάμε γι’ αυτό έρχεται το θέμα στο τραπέζι, στην κουβέντα. Ενημερωνόμαστε, ευαισθητοποιούμαστε», είπε.
«Δεν μπορώ να βρω κανέναν λόγο να στοχοποιήσουμε θύμα που αποφασίζουν να μιλήσουν σε όποια φάση της ζωής τους απλά δεν θα το έκανα τηλεοπτικά. Υπάρχουν τρόποι, μπορείς να το κάνεις μέσα από την ευαισθητοποίηση, μέσα από τον εθελοντισμό βοηθώντας άλλες γυναίκες. Υπάρχει το πολύ ασφαλές πλαίσιο της θεραπείας» τόνισε.
Τι θα έλεγε στην κόρη της αν ήταν θύμα κακοποίησης;
«Στην κόρη μου από τώρα λέω και προσπαθώ να της εξηγήσω ότι πρέπει να σεβόμαστε τον εαυτό μας, την αξιοπρέπειά μας για να μπορούμε να αναγνωρίζουμε αν και οι άλλοι μας σέβονται. Αν δεν μας σέβονται αποχωρούμε, ούτε παρακαλάμε, ούτε υπομένουμε, ούτε ελπίζουμε. Πρέπει να αποχωρούμε. Και προσπαθώ να της δώσω να καταλα΄βει ότι αξίζει να της σέβονται, να αγαπιέται, να τη φροντίζουν. Βοηθάει ότι έχει ένα εξαιρετικό αρσενικό πρότυπο στο σπίτι, είναι ιδανικό για μια κοπέλα, είναι συγκινητικό πόσο καλό αρσενικό πρότυπο είναι ο Θοδωρής. Είναι από τους μπαμπάδες που είναι τρυφερός, εκδηλωτικός, δείχνει στο κορίτσι του πώς πρέπει να αγαπιέται. Θεωρώ ότι παίρνει ερεθίσματα του πώς να αναγνωρίζει πού μένει και πού φεύγει» είπε αναφερόμενη και στον σύζυγό της.
Με αφορμή τη υπόθεση της Ιωάννας Τούνη, αναφέρθηκε στην ασυδοσία του διαδικτύου αποκαλύπτοντας ότι και η ίδια είναι «θύμα» επιτήδειων που με τη βοήθεια της ΑΙ έχουν επεξεργαστεί φωτογραφίες της με άσεμνο τρόπο:
«Είναι ένα τέρας με πάρα πολλά κεφάλια. Πρέπει να φέρουμε τους νόμους που ισχύουν στο φυσικό περιβάλλον και στο διαδίκτυο. Μου έχει έρθει ιστοσελίδα με πάρα πολλά ονόματα της ελληνικής τηλεόρασης που έχει πάρει τις φωτογραφίες μας από το Instagram και μας έχει ξεγυμνώσει. Κυκλοφορούμε γυμνές αυτή την στιγμή σε σάιτ που μπορεί να τα δει ο μπαμπάς μου, ο άντρας μου, το παιδί μου και δεν μπορώ να τα κατεβάσω γιατί δεν προβλέπεται. Είναι η απροθυμία των πλατφορμών να συνεργαστούν».
Η Ελεονώρα Μελέτη αναφέρθηκε και στους «Άτυπους Φροντιστές» εξηγώντας τι είναι:
«Αυτή είναι η τελευταία μας επιτυχία σε επίπεδο επιτροπών. Φεύγουμε, πάμε για Ολομέλεια τώρα να πάρουμε και την τελική σφραγίδα. Είναι ένα ψήφισμα για το οποίο είμαι συνεχή για όλο το Ευρωκοινοβούλιο που αφορά στους φροντιστές. Φροντιστές είναι οι επαγγελματίες που είναι οι νοσηλευτές, οι φροντιστές, αλλά είναι και οι άτυποι που εδώ είναι σημαντικό γιατί μας αφορά όλους. Άτυποι φροντιστές θα κληθούμε κάποια στιγμή να γίνουμε όλοι στη ζωή μας και θα χρειαστούμε και εμείς άτυπους φροντιστές. Μεγαλώνει το προσδόκιμο ζωής. Το δημογραφικό, όλο αυτό θα δημιουργήσει μια τέτοια ανάγκη στο μέλλον. Θεωρώ ότι χρειαζόμαστε πρόσωπα. Οι άτυποι λοιπόν φροντιστές τι είναι; Είναι αυτοί οι οποίοι καλούνται να φροντίσουν μια μητέρα το παιδί της, το οποίο μπορεί να έχει αναπηρία, μια κόρη, τους γονείς της που μπορεί κάποιος από τους δύο να έχει κάποια χρόνια νόσο ή κάποια ψυχική ασθένεια. Το παιδί που μπορεί να χρειαστεί να φροντίσει έναν γονέα ο οποίος μπορεί να αντιμετωπίζει έναν εθισμό ή κάποια άλλη ασθένεια κτλ. Αυτοί οι άνθρωποι πολλές φορές τα παιδιά χάνουν την παιδική τους ηλικία, την παιδικότητά τους, την εκπαίδευσή τους και όλα τα σχετικά. Οι ενήλικες υποχρεώνονται πολλές φορές να αφήσουν την εργασία τους για να αφοσιωθούν στη φροντίδα».
Και συνέχισε:
«Σε αυτή την περίπτωση, φροντίζουμε έτσι ώστε οποιοσδήποτε και αν είναι, δίνοντας και μια έτσι περισσότερη έμφαση και στις γυναίκες, γιατί νομοτελειακά το βλέπουμε ότι περισσότερο το βάρος της φροντίδας πέφτει στους ώμους των γυναικών. Φροντίζουμε έτσι ώστε να είναι ομαλή η επανένταξη τους στον χώρο εργασίας σε περίπτωση που έχουν υποχρεωθεί να αφήσουν τη δουλειά τους. Να ενισχύσουμε το πλαίσιο έτσι ώστε οι εργοδότες να είναι πιο ευέλικτοι σε μια γυναίκα η οποία θα πρέπει να φροντίζει και ένα αγαπημένο πρόσωπο και θα πρέπει να λείπει ή να πρέπει να αφοσιώνεται στη φροντίδα. Να αναγνωριστούν οι δεξιότητες που θα αποκτήσουν οι φροντιστές κατά τη διάρκεια μιας φροντίδας. Γιατί αν εσύ πρέπει να φροντίζεις έναν άνθρωπο ο οποίος έχει μια πολύ συγκεκριμένη αναπηρία ή νόσο, αποκτάς δεξιότητες. Να τις να αναγνωρίζονται αυτές οι δεξιότητες έτσι ώστε αργότερα, άμα θέλει το άτομο αυτό, να μπορέσει να βιοπορισθεί και μέσα από αυτό. Προσπαθούμε να τους καλύψουμε και στο κομμάτι της συνταξιοδότησης».
Διαβάστε ακόμα:
Συγκλονισμένος ο Γιώργος Θεοφάνους για τη Μαρινέλλα: «Μου είναι πάρα πολύ δύσκολο. Έφυγε η μάνα μου»
