Καλεσμένος στην εκπομπή «Buongiorno» βρέθηκε ο Θανάσης Βισκαδουράκης, σε μια συνέντευξη που δεν είχε τίποτα «τυπικό». Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για την οικογένειά του, τα μοναχικά παιδικά χρόνια, τις δυσκολίες που κουβαλά από μικρός, αλλά και την πίστη του, που όπως φάνηκε, είναι κάτι βαθιά ριζωμένο μέσα του. Και το έκανε με λόγια απλά, αληθινά και αρκετές φορές συγκλονιστικά.
«Αν δεν ήμουν ηθοποιός, θα ήθελα να είμαι παπάς»
Ο Θανάσης Βισκαδουράκης δεν έκρυψε ποτέ ότι η πίστη του είναι κομμάτι της καθημερινότητάς του. Στην εκπομπή, μίλησε με θαυμασμό για τους ανθρώπους της Εκκλησίας και εξήγησε πως, αν δεν ακολουθούσε τον δρόμο της υποκριτικής, θα τον γοήτευε ένας τελείως διαφορετικός ρόλος.
«Αν δεν ήμουν ηθοποιός θα ήθελα να είμαι παπάς. Εγώ τους θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους, γαληνεύει η ψυχή μου όταν μιλάω μαζί τους. Γι’ αυτό και τα δείχνω όλα αυτά και στο παιδί μου», είπε χαρακτηριστικά.
Papadakis Press
Ο γιος του, η καθημερινότητά του και το όνομα «Ιερώνυμος»
Ένα από τα πιο ζεστά σημεία της κουβέντας ήταν όταν μίλησε για τον γιο του, που όπως είπε είναι το μεγαλύτερο δώρο της ζωής του. Με ειλικρίνεια, παραδέχτηκε ότι θέλει να μπει στον κόσμο του παιδιού του, να τον καταλάβει και να είναι δίπλα του ουσιαστικά.
«Θέλω να γνωρίσω τον κόσμο του παιδιού μου. Έχω ένα Instagram και το Facebook. Είμαι πάνω από το κινητό για να βγούμε, να πάμε βόλτα με τα παιδιά μας», ανέφερε.
Ο γιος του έγινε 9 ετών και ο ίδιος δεν έκρυψε την υπερηφάνεια και την ευγνωμοσύνη του: «Ο γιος μου έγινε 9 ετών, είναι το ωραιότερο δώρο που μου έχει κάνει η ζωή».
Αποκάλυψε, μάλιστα, και την ιστορία πίσω από το όνομα του παιδιού του: «Τον ονόμασα Ιερώνυμο ο μακαριώτατος γιατί εκείνος με μεγάλωσε».
«Θέλω να πάω τον γιο μου στο ορφανοτροφείο που μεγάλωσα»
Η στιγμή που η συνέντευξη πήρε πιο βαριά, πιο προσωπική τροπή, ήταν όταν ο Θανάσης Βισκαδουράκης μίλησε για το ορφανοτροφείο όπου μεγάλωσε. Και εκεί, τα λόγια του ήταν τόσο ωμά, που δεν γινόταν να μην αγγίξουν.
Όπως εξομολογήθηκε, υπήρξε ένα σημείο που ο γιος του τού είπε κάτι που τον έκανε να “λυγίσει” εσωτερικά: «Όταν μου είπε ότι μεγαλώνεις στη Θήβα αλλά έχεις γεννηθεί στην Αθήνα. Εκεί κατέρρευσε ο κόσμος μου, τι είναι η Αθήνα; Δεν ήξερα τι ήταν και γιατί να ξέρω;».
Και συνέχισε, περιγράφοντας τη δική του πραγματικότητα: «Μεγάλωσα στο ορφανοτροφείο, δεν γνώρισα τα αδέρφια μου, εκείνα τα παιδιά ξέρω για αδέρφια μου. Θέλω να πάω τον γιο μου στο ορφανοτροφείο που μεγάλωσα».
Τα μοναχικά παιδικά χρόνια και η οικογένεια που δεν γνώρισε ποτέ όπως θα ήθελε
Ο ηθοποιός μίλησε για μια παιδική ηλικία γεμάτη κενά, ερωτήματα και πόνο. Περιέγραψε πως ο πατέρας του έφυγε από τη ζωή του όταν ήταν μικρός, ενώ τη μητέρα του δεν την γνώρισε ποτέ πραγματικά.
«Ο μπαμπάς μου έχει φύγει από το 13, την μαμά μου δεν την γνώρισα, ξέρω αυτά που μου είπε η αδερφή μου», είπε.
Παραδέχτηκε πως η σχέση του με την αδερφή του δεν ήταν στενή, αλλά υπήρχε ένα νήμα επικοινωνίας: «Λίγες φορές έχουμε συναντηθεί με την αδερφή μου, τα περισσότερα μου τα έστειλε σε γράμμα».
Σε μια από τις πιο ανθρώπινες στιγμές της εξομολόγησης, ανέφερε και μια κουβέντα που του είπε κάποια γυναίκα και τον «πάγωσε»: «Με έπιασε μια κυρία και με πάγωσε, μου λέει “εγώ δεν τον συγχώρησα τον πατέρα μου, εσύ πώς μπόρεσες;”».
«Προέρχομαι από οικογένεια κωφών και υποκρινόμουν»
Ένα ακόμη κομμάτι της ζωής του που δεν είναι γνωστό σε όλους, είναι ότι προέρχεται από οικογένεια κωφών. Και όπως είπε, από μικρός ένιωθε ότι έπρεπε να κρύψει πολλά.
«Εγώ προέρχομαι από μια οικογένεια κωφών και υποκρινόμουν για να μη μάθει κανείς τη ζωή που ζούσα», ανέφερε.
Όταν τελικά συνάντησε τον πατέρα του, έμαθε πράγματα που δεν γνώριζε: «Συνάντησα τον πατέρα μου και έμαθα ότι έχω δύο αδέρφια κωφούς και δύο που ακούν».
Και μιλώντας για τον πατέρα του, έκανε μια αναφορά που δείχνει πως, παρ’ όλα όσα κουβαλά, αναγνωρίζει και μια σημαντική πλευρά του: «Ήταν ο Πρόεδρος του πρώτου Σωματείου Κωφών Ελλάδος. Παιδιά ενός κατωτέρου Θεού ο πατέρας μου τους έφερε στην επιφάνεια».
«Δεν έχω κλειδί για το πατρικό μου σπίτι»
Ο Θανάσης Βισκαδουράκης περιέγραψε και μικρές λεπτομέρειες που όμως λένε πολλά. Όπως για παράδειγμα, το ότι δεν είχε ποτέ το “αυτονόητο” μιας οικογενειακής βάσης.
«Δεν έχω κλειδί για το πατρικό μου σπίτι», είπε, ενώ μίλησε και για τις φορές που ο πατέρας του τον άφηνε να φάει στο σπίτι του: «Ο πατέρας μου όσες φορές με άφησε να φάω στο σπίτι του φορούσε γραβάτα».
Papadakis Press
Από τα 4,5 στο ορφανοτροφείο, στα 18 στην οικογένεια
Η πορεία του ήταν γεμάτη αλλαγές που για ένα παιδί είναι δύσκολο να τις αντέξει. Όπως είπε, μπήκε στο ορφανοτροφείο σε πολύ μικρή ηλικία και επέστρεψε στην οικογένειά του όταν πια είχε μεγαλώσει.
«Εγώ μπήκα στο ορφανοτροφείο 4,5 χρονών και 18 χρονών πήγα στην οικογένειά μου», εξομολογήθηκε.
Και περιέγραψε το αίσθημα απομόνωσης που είχε τότε, με μια εικόνα που μένει στο μυαλό: «Εγώ τότε ζούσα λίγο δύσκολα σε έναν δύσκολο χώρο, ήμουν ένα παιδί απομονωμένο, και περίμενα να γυρίσουν τα υπόλοιπα παιδιά από το σχολείο για να κάνω παρέα».
Δε δίστασε να πει πως κάποια πράγματα έμοιαζαν με τιμωρία, ακόμα κι αν στην πραγματικότητα ήταν απλώς παιδικές σκανταλιές: «Ήταν ένα είδος τιμωρίας. Αν ήμουν τόσο κακό παιδί θα το συνέχιζα και τώρα. Ήταν σκανδαλιά παιδική».
Και πρόσθεσε, με μια ωμή αλήθεια: «Εγώ έπρεπε να φάω για να επιβιώσω, υπάρχουν άνθρωποι που περνούν πολύ δύσκολα, γι’ αυτό λέω να έχω την υγεία μου και ας πέσει η δουλειά μου».
«Ήμουν αγράμματος, δεν είχα διαβάσει ποτέ»
Ο ηθοποιός μίλησε χωρίς φίλτρο και για το πόσο δύσκολο ήταν να σταθεί στα πόδια του, έχοντας ξεκινήσει με τεράστιες ελλείψεις.
«Ήμουν ένα παιδί που δεν είχα διαβάσει ποτέ, αγράμματος», είπε. Και παραδέχτηκε ότι δεν μπήκε ποτέ στη διαδικασία να ρωτήσει τον πατέρα του γιατί από τα πέντε παιδιά ήταν εκείνος που κατέληξε στο ορφανοτροφείο: «Δεν ρώτησα ποτέ τον πατέρα μου γιατί από τα πέντε παιδιά ήμουν εγώ εκείνο που πήγα στο ορφανοτροφείο. Θεωρώ ότι ήταν εξ ανάγκης».
«Δεν είπα ποτέ τη λέξη “μπαμπάς”»
Στο τέλος της συνέντευξης, ο Θανάσης Βισκαδουράκης μίλησε για τη σύζυγό του, Κατερίνα, τη ζωή τους και τα συναισθήματα που ανακάλυψε μέσα από τη δημιουργία της δικής του οικογένειας.
Για τη γυναίκα του, είπε με τρυφερότητα: «Η σύζυγός μου είναι όμορφη, είναι σέξι, επικοινωνιακή. Αυτή τη στιγμή ασχολείται με το μεγάλωμα του γιου μας. Μου αρέσει η λεπτότητα, η ευαισθησία, και πάντα κοιτάζω τα μικρά πράγματα».
Και μετά ήρθε η πιο δυνατή παραδοχή: «Δεν έχω πει ποτέ τη λέξη “μπαμπάς” στη ζωή μου. Ήταν η πρώτη φορά που έκλαψα ήταν όταν με είπε “μπαμπά”».
Εξήγησε επίσης πως δεν έκλαψε ούτε στην κηδεία του πατέρα του, αλλά λύγισε σε άλλες στιγμές, που είχαν ζωή μέσα τους: «Δεν έκλαψα ούτε στην κηδεία του πατέρα μου. Έκλαψα στον γάμο και τη βάφτιση».
«Όλα ξεπερνιούνται, μόνο ο θάνατος δεν αλλάζει»
Ολοκληρώνοντας, μίλησε για την ωριμότητα που έρχεται μέσα από τα χτυπήματα της ζωής, αλλά και για το πόσο δεν περίμενε ποτέ ότι θα φτιάξει οικογένεια.
«Όλα ξεπερνιούνται, μόνο ο θάνατος δεν αλλάζει, δεν ξεπερνιέται. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα παντρευτώ», ανέφερε.
Και πρόσθεσε με το γνώριμο χιούμορ και την αυτοσαρκαστική του διάθεση: «Εγώ πέρασα ωραία και με τα μπουζούκια μου, ο ασκητής ο αδερφός ο Θανάσης μου είχε πει να μην κάνω μαγκιές, ότι πρέπει να παντρευτώ».
Όσο για τον γιο του, είπε πως έχει ήδη δει τον πατέρα του στη σκηνή και… δεν χαρίζεται: «Ο γιος μου με έχει δει στο θέατρο, είναι αυστηρός κριτής, με διορθώνει. Μου διορθώνει τις ατάκες μου, εκείνος ακούς 5 λέξεις και τις μαθαίνει αμέσως, εγώ κάνω μήνες να τις μάθω και καταλαβαίνω πόσο στόκος είμαι».
Και κάπως έτσι, με αλήθεια, τρυφερότητα και μια δόση χιούμορ, έκλεισε μια συνέντευξη που δεν ήταν απλώς «μια ακόμα τηλεοπτική εμφάνιση», αλλά μια κατάθεση ψυχής.
Διαβάστε ακόμα
Βγήκαν τα υποδεκάμετρα στους Αταίριαστους! Πόσοι είναι οι 12 πόντοι σύμφωνα με τον Γιάννη Ντσούνο;
