Υπάρχουν μέρες που δεν έχεις διάθεση για μεγάλες αλλαγές. Δεν θέλεις να αναδιοργανώσεις όλη σου τη ζωή, να βάλεις στόχους, να γίνεις «άλλη». Θέλεις απλώς να νιώσεις λίγο καλύτερα. Να ανασάνεις. Να μαλακώσει το μέσα σου. Και κάπου εκεί, έρχονται οι μικρές ρουτίνες σαν μια ήσυχη αγκαλιά. Όχι σαν υποχρέωση, όχι σαν πρόγραμμα που πρέπει να τηρήσεις, αλλά σαν κάτι δικό σου. Μια μικρή, τρυφερή υπόσχεση που κρατάς κάθε μέρα, έστω και για λίγα λεπτά.
Γιατί τελικά, η αυτοφροντίδα δεν είναι πάντα θεαματική. Δεν είναι μόνο spa, ταξίδια και «new me» ανακοινώσεις. Είναι και το να φτιάξεις έναν καφέ όπως ακριβώς τον αγαπάς. Να ανοίξεις το παράθυρο και να αφήσεις τον αέρα να καθαρίσει το κεφάλι σου. Να πεις «σήμερα θα πάω πιο μαλακά». Και αυτό, όσο απλό κι αν ακούγεται, είναι τεράστιο.
Οι μικρές ρουτίνες σε κρατάνε όταν όλα τρέχουν
Όταν η καθημερινότητα σε πάει με χίλια, όταν έχεις υποχρεώσεις, άγχος, μηνύματα, deadlines και μια λίστα που δεν τελειώνει ποτέ, χρειάζεσαι κάτι σταθερό. Κάτι που να σου θυμίζει ότι μέσα στη φασαρία υπάρχεις κι εσύ. Οι μικρές ρουτίνες λειτουργούν σαν ένα «σπίτι» μέσα στη μέρα σου. Δεν χρειάζεται να είναι τέλειες. Αρκεί να είναι δικές σου.
Μπορεί να είναι πέντε λεπτά ησυχίας πριν ξεκινήσεις. Μπορεί να είναι το να στρώσεις το κρεβάτι σου, όχι επειδή «πρέπει», αλλά επειδή σου αρέσει να γυρνάς σε κάτι τακτοποιημένο. Μπορεί να είναι το να βάλεις λίγη μουσική όσο ετοιμάζεσαι και να κάνεις τη στιγμή σου πιο ανθρώπινη.
Unsplash
Δεν είναι πειθαρχία, είναι φροντίδα
Κάπου έχουμε μπερδέψει τη ρουτίνα με την αυστηρότητα. Σαν να πρέπει να είναι στρατιωτική, να έχει checklists και ενοχές αν την χαλάσεις. Όμως οι μικρές ρουτίνες που είναι αυτοφροντίδα δεν σε πιέζουν. Δεν σε μαλώνουν. Δεν σου λένε «δεν τα κατάφερες». Σου λένε «είμαι εδώ».
Αυτή είναι η διαφορά. Η αυτοφροντίδα δεν χρειάζεται να σε εξαντλεί για να θεωρείται «σωστή». Μπορεί να είναι απαλή. Μπορεί να είναι απλώς το να πιεις νερό πριν τον δεύτερο καφέ. Το να βάλεις κρέμα χεριών χωρίς να το κάνεις βιαστικά. Το να κλείσεις το κινητό για δέκα λεπτά και να επιστρέψεις λίγο σε σένα.
Οι μικρές κινήσεις έχουν μεγάλη ψυχολογία
Μπορεί να σου φαίνεται αστείο, αλλά το σώμα και το μυαλό σου πιάνουν τα σήματα που τους στέλνεις. Όταν φροντίζεις κάτι μικρό, στην ουσία λες στον εαυτό σου «αξίζω προσοχή». Και αυτό, με τον καιρό, χτίζει μια πιο ήρεμη σχέση μαζί σου.
Δεν χρειάζεται να περιμένεις να «στρώσουν όλα» για να ξεκινήσεις. Αυτό είναι το ωραίο. Οι μικρές ρουτίνες χωράνε και στις δύσκολες περιόδους. Ίσα ίσα, τότε είναι που γίνονται πιο πολύτιμες. Είναι μια μικρή υπενθύμιση ότι μπορείς να είσαι καλά, έστω και λίγο, ακόμη κι όταν γύρω σου όλα είναι κάπως.
Αυτοφροντίδα είναι και το να κάνεις τη ζωή σου πιο εύκολη
Υπάρχει ένα είδος φροντίδας που δεν είναι ρομαντικό, αλλά είναι σωτήριο. Είναι το πρακτικό. Το να προετοιμάσεις λίγο το αύριο σου για να μην σε βρει στον αυτόματο. Το να αφήσεις τα πράγματά σου σε τάξη. Το να έχεις ένα μικρό «σύστημα» που σε στηρίζει.
Για παράδειγμα, το να φτιάξεις από το βράδυ μια τσάντα, να ετοιμάσεις ένα outfit, να σημειώσεις δύο πράγματα που δεν θέλεις να ξεχάσεις. Δεν είναι βαρετό. Είναι σαν να πιάνεις το χέρι του εαυτού σου και να του λες «μην αγχώνεσαι, σε έχω».
Οι ρουτίνες είναι μικρές τελετουργίες που σου δίνουν ταυτότητα
Όταν έχεις κάτι σταθερό που κάνεις για σένα, αρχίζεις να νιώθεις πιο «εσύ». Οι μικρές ρουτίνες δεν είναι απλώς συνήθειες. Είναι τα δικά σου μικρά τελετουργικά. Ο τρόπος που ξεκινάς τη μέρα. Ο τρόπος που κλείνεις τα φώτα το βράδυ. Ο τρόπος που κάνεις pause.
Και ξαφνικά, μέσα από αυτά, δημιουργείς έναν ρυθμό. Έναν προσωπικό ρυθμό που δεν τον ορίζει η πίεση, αλλά η ανάγκη σου για ισορροπία.
Unsplash
Μικρές ρουτίνες που μπορείς να αγαπήσεις (χωρίς να πιεστείς)
Δεν χρειάζεται να κάνεις τα πάντα. Διάλεξε ένα ή δύο που σου ταιριάζουν και άφησέ τα να γίνουν δικά σου.
- Μπορεί να είναι το να ανοίγεις το παράθυρο κάθε πρωί και να παίρνεις τρεις βαθιές ανάσες.
- Μπορεί να είναι το να βάζεις ένα ποτήρι νερό δίπλα σου όταν δουλεύεις.
- Μπορεί να είναι το να γράφεις δύο γραμμές σε ένα σημειωματάριο πριν κοιμηθείς.
- Μπορεί να είναι το να κάνεις ένα ντους χωρίς βιασύνη, έστω μία φορά τη μέρα.
- Μπορεί να είναι το να φτιάχνεις το κρεβάτι σου σαν μια μικρή «επανεκκίνηση».
- Μπορεί να είναι το να λες «όχι» σε κάτι που δεν αντέχεις σήμερα.
Δεν είναι ανάγκη να είναι εντυπωσιακό. Η δύναμη είναι στην επανάληψη, όχι στη φαντασμαγορία.
Η πιο γλυκιά αυτοφροντίδα είναι αυτή που δεν ζητάει να γίνεις άλλη
Οι μικρές ρουτίνες δεν έρχονται για να σε διορθώσουν. Έρχονται για να σε στηρίξουν. Για να σου θυμίσουν ότι δεν χρειάζεται να περιμένεις το τέλειο timing για να σε αγαπήσεις λίγο περισσότερο. Δεν χρειάζεται να είσαι «στην καλύτερή σου φάση» για να σε φροντίσεις.
Και ίσως αυτό είναι το πιο τρυφερό κομμάτι. Ότι η αυτοφροντίδα δεν είναι ανταμοιβή όταν τα κάνεις όλα σωστά. Είναι φροντίδα, ακριβώς επειδή είσαι άνθρωπος και κάποιες μέρες απλώς προσπαθείς.
Αν νιώθεις ότι κουράστηκες, ότι όλα σε τραβάνε από παντού, γύρνα στα μικρά. Εκεί κρύβεται η ηρεμία. Εκεί που δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα, μόνο να είσαι. Μια μικρή ρουτίνα την ημέρα μπορεί να μην αλλάξει τη ζωή σου μέσα σε μία νύχτα, αλλά μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που τη ζεις. Και αυτό είναι τεράστιο.
Γιατί στο τέλος, η πιο γλυκιά μορφή αυτοφροντίδας δεν είναι να κάνεις κάτι μεγάλο. Είναι να θυμάσαι, ξανά και ξανά, ότι αξίζεις λίγη τρυφερότητα. Ακόμη κι όταν δεν σου περισσεύει τίποτα άλλο.
Διαβάστε ακόμα
Γιατί το άδειο inbox μας κάνει να νιώθουμε ότι «τακτοποιήσαμε» τη ζωή μας
Κριτική χωρίς άγχος: Τρόποι να την αξιοποιείς χωρίς να σε καταρρακώνει
