Παράλειψη πρωινού, καθυστέρηση του πρώτου γεύματος μέχρι το μεσημέρι, νωρίς το βραδινό… Η διαλειμματική νηστεία έχει εξελιχθεί σε «υγιεινή» ρουτίνα που υιοθετούν celebrities και λάτρεις της ευεξίας για απώλεια βάρους και βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη. Στη θεωρία, η υπόσχεση είναι δελεαστική. Μετά τα 50, όμως, το σώμα δεν αντιδρά με τον ίδιο τρόπο. Σύμφωνα με αρκετούς γιατρούς που μίλησαν στο περιοδικό Parade, οι διατροφικές ανάγκες αλλάζουν με την ηλικία, ιδιαίτερα όσον αφορά την πρόσληψη πρωτεΐνης και τη σταθερή παροχή ενέργειας. Πράγματι, ό,τι μπορεί να είναι ωφέλιμο στα 30 ή στα 40, ενδέχεται να αποδειχθεί αντιπαραγωγικό αργότερα.

Ο βασικός κίνδυνος: σιωπηλή απώλεια μυϊκής μάζας

Με την ηλικία, η μυϊκή μάζα μειώνεται φυσικά. Ωστόσο, ο δραστικός περιορισμός της τροφής μπορεί να επιδεινώσει αυτή την απώλεια, ειδικά αν η πρόσληψη πρωτεΐνης δεν είναι επαρκής. Το αποτέλεσμα; Μείωση μυϊκού τόνου, επιβράδυνση του μεταβολισμού και αυξημένος κίνδυνος πτώσεων και οστικής ευθραυστότητας.

Ένα ακόμη σημείο που τονίζεται, η παρατεταμένη νηστεία μπορεί να αυξήσει την κόπωση, να διαταράξει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε ορισμένα άτομα και να δυσκολέψει την αποκατάσταση μετά την άσκηση. Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ένα βασικό στοιχείο, μετά τα 50, προτεραιότητα δεν είναι μόνο η απώλεια βάρους, αλλά η διατήρηση της μυϊκής μάζας, της οστικής πυκνότητας και της ορμονικής ισορροπίας.

Πρέπει λοιπόν να απαγορευτεί η διαλειμματική νηστεία;

Όχι απαραίτητα. Οι γιατροί, όμως, συνιστούν να αποφεύγονται οι παρατεταμένοι περιορισμοί χωρίς ιατρική καθοδήγηση, ειδικά σε περιπτώσεις χρόνιων παθήσεων, ορμονικών διαταραχών ή ακούσιας απώλειας βάρους. Μετά τα 50, η πιο υγιής προσέγγιση φαίνεται να είναι μια τακτική διατροφή πλούσια σε ποιοτική πρωτεΐνη, σε συνδυασμό με προπόνηση ενδυνάμωσης.