Υπάρχει μια στιγμή που τη νιώθεις πριν καν την παραδεχτείς. Μια μικρή ενόχληση όταν η φίλη σου πετυχαίνει κάτι που εσύ ήθελες πολύ. Ένα σφίξιμο όταν ακούς πόσο καλά περνάει με άλλες παρέες. Ένα «μπράβο» που βγαίνει σωστό, αλλά μέσα σου κάτι τσιμπάει. Και μετά έρχεται η ενοχή, γιατί «δεν γίνεται να ζηλεύεις άνθρωπο που αγαπάς».
Κι όμως, γίνεται. Και δεν σε κάνει κακή φίλη. Σε κάνει άνθρωπο.
Η ζήλια μέσα στη φιλία είναι πιο συνηθισμένη απ’ όσο νομίζεις. Απλώς δεν τη συζητάμε εύκολα, γιατί φοβόμαστε ότι θα μας βάλει την ταμπέλα της ανασφαλούς, της μικρόψυχης ή της ανταγωνιστικής. Η αλήθεια είναι πως η ζήλια, όταν την καταλάβεις, μπορεί να γίνει εργαλείο. Να σε βοηθήσει να δεις τι σου λείπει, τι φοβάσαι, τι χρειάζεσαι. Και κυρίως, πώς να προστατέψεις τη σχέση σου χωρίς να την κάνεις πεδίο μάχης.
Τι είναι πραγματικά η ζήλια μέσα στη φιλία
Η ζήλια στη φιλία δεν είναι πάντα αυτό που φαντάζεσαι. Δεν είναι μόνο το «θέλω αυτό που έχεις». Είναι συχνά ένα μείγμα από:
- ανασφάλεια
- φόβο απόρριψης
- ανάγκη επιβεβαίωσης
- σύγκριση
- θυμό που δεν έχεις εκφράσει
- λύπη για κάτι που σου λείπει
Μπορεί να ζηλεύεις τη φίλη σου γιατί νιώθεις ότι προχωράει πιο γρήγορα από εσένα. Μπορεί να ζηλεύεις γιατί έχει μια σχέση που εσύ θέλεις. Μπορεί να ζηλεύεις γιατί την επιλέγουν, την προσέχουν, την θαυμάζουν. Ή γιατί, απλά, τελευταία νιώθεις ότι εσύ είσαι πάντα «η δεύτερη επιλογή».
Και ξέρεις κάτι; Αυτές οι σκέψεις δεν σημαίνουν ότι δεν αγαπάς. Σημαίνουν ότι κάτι μέσα σου ζητάει φροντίδα.
Unsplash
Γιατί πονάει τόσο όταν ζηλεύεις φίλη σου
Η ζήλια μέσα στη φιλία πονάει περισσότερο από άλλες ζήλιες, γιατί κουβαλάει μια αντίφαση.
Από τη μία, θέλεις να τη δεις να λάμπει. Από την άλλη, όταν λάμπει, νιώθεις ότι εσύ μικραίνεις. Και αυτό είναι πολύ δύσκολο να το πεις δυνατά, γιατί η φιλία θεωρείται «ασφαλής ζώνη». Εκεί που δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Εκεί που δεν μετριέστε. Εκεί που είστε «μαζί».
Όταν όμως εμφανίζεται ζήλια, νιώθεις σαν να χαλάει το παραμύθι. Σαν να προδίδεις κάτι ιερό.
Αλλά δεν χαλάει η φιλία επειδή υπάρχει ζήλια. Χαλάει όταν η ζήλια γίνεται συμπεριφορά.
Τα σημάδια ότι η ζήλια αρχίζει να δηλητηριάζει τη σχέση
Κάποιες φορές δεν το καταλαβαίνεις αμέσως. Νομίζεις ότι απλώς έχεις νεύρα, ότι απλώς περνάς μια φάση. Μέχρι που πιάνεις τον εαυτό σου να κάνει πράγματα που δεν σου μοιάζουν.
Μερικά κλασικά σημάδια είναι:
- Υποτιμάς τα καλά νέα της
Λες «εντάξει, σιγά» ή αλλάζεις θέμα γρήγορα. Όχι επειδή δεν χαίρεσαι, αλλά επειδή δεν αντέχεις να το νιώσεις.
- Κάνεις πικρά αστεία
Αυτά τα «χαχα» που τσιμπάνε. Αυτά που μοιάζουν αθώα, αλλά αφήνουν μια μικρή γρατζουνιά.
- Απομακρύνεσαι χωρίς λόγο
Δεν απαντάς, δεν έχεις όρεξη, λες συνέχεια «είμαι κουρασμένη». Κι ας ξέρεις ότι μέσα σου απλώς έχεις θυμό που δεν θέλεις να παραδεχτείς.
- Τη συγκρίνεις με εσένα συνέχεια
Ακόμα κι όταν δεν υπάρχει λόγος. Ακόμα κι όταν η ζωή σας δεν είναι ίδια.
- Θέλεις να «κερδίσεις» τη φιλία
Να είσαι η πιο σημαντική. Η πιο κοντινή. Η πρώτη που θα πάρει τη θέση.
Αν αναγνωρίζεις κάτι από αυτά, μην πανικοβληθείς. Είναι ένα καμπανάκι, όχι καταδίκη.
Unsplash
Από πού ξεκινάει συνήθως η ζήλια
Η ζήλια στη φιλία δεν εμφανίζεται στο κενό. Κάτι την ενεργοποιεί. Και συνήθως είναι ένα από τα παρακάτω:
- Όταν αλλάζουν οι ισορροπίες
Μια νέα σχέση, μια νέα δουλειά, μια μετακόμιση, μια νέα παρέα. Η φίλη σου δεν είναι «λιγότερο φίλη». Απλώς η ζωή της μεγαλώνει. Κι αυτό μπορεί να σε φοβίσει.
- Όταν νιώθεις στάσιμη
Όταν εσύ νιώθεις ότι δεν προχωράς, όλα γύρω σου μοιάζουν σαν υπενθύμιση. Όχι γιατί η φίλη σου φταίει, αλλά γιατί σου δείχνει κάτι που θέλεις κι εσύ.
- Όταν υπάρχει παλιό απωθημένο
Μπορεί να έχεις νιώσει στο παρελθόν ότι δεν σε διάλεξαν. Ότι δεν σε πρόσεξαν. Ότι ήσουν «η φίλη που ήταν πάντα εκεί». Και αυτό, κάποια στιγμή, βγαίνει.
- Όταν η φιλία έχει κρυφό ανταγωνισμό
Υπάρχουν φιλίες που μοιάζουν γλυκές, αλλά από κάτω υπάρχει ένα «ποια τα πάει καλύτερα». Δεν το λέτε, αλλά το νιώθετε.
Πώς να τη διαχειριστείς χωρίς να χαλάσεις τη σχέση
Η ζήλια δεν χρειάζεται να γίνει δράμα. Μπορεί να γίνει αφορμή για κάτι πιο αληθινό. Θέλει όμως τρόπο.
1) Παραδέξου το συναίσθημα χωρίς να το κάνεις ταυτότητα
Δεν είσαι «ζηλιάρα». Είσαι άνθρωπος που νιώθει ζήλια αυτή τη στιγμή.
Αυτό αλλάζει τα πάντα. Γιατί όταν κολλάς μια ταμπέλα στον εαυτό σου, νιώθεις ότι δεν μπορείς να αλλάξεις. Όταν όμως το δεις σαν συναίσθημα, μπορείς να το δουλέψεις.
2) Ρώτα τον εαυτό σου τι ακριβώς σε πονάει
Μην μείνεις στο «ζηλεύω». Πήγαινε ένα βήμα πιο βαθιά:
- Ζηλεύω γιατί φοβάμαι ότι θα με αφήσει πίσω;
- Ζηλεύω γιατί νιώθω ότι εγώ δεν έχω τίποτα καλό τώρα;
- Ζηλεύω γιατί νιώθω αόρατη;
- Ζηλεύω γιατί δεν νιώθω αρκετή;
Όταν βρεις το «γιατί», η ζήλια μικραίνει. Γιατί δεν είναι πια τέρας. Είναι μήνυμα.
3) Μην κάνεις τη φίλη σου αντίπαλο
Η φίλη σου δεν σου παίρνει κάτι. Δεν σου κλέβει τη ζωή. Δεν σου «κάνει επίδειξη» επειδή προχωράει.
Το ξέρω ότι έτσι φαίνεται καμιά φορά, ειδικά όταν δεν είσαι στα καλύτερά σου. Αλλά είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι η επιτυχία της δεν ακυρώνει τη δική σου αξία.
4) Μίλα πριν γίνει κακία
Δεν χρειάζεται να πεις «σε ζηλεύω» σαν να κάνεις εξομολόγηση αμαρτίας. Μπορείς να το πεις πιο ανθρώπινα και πιο ήρεμα:
«Χαίρομαι πολύ για σένα, απλώς περνάω μια φάση που συγκρίνομαι και με πιάνει ανασφάλεια. Δεν θέλω να βγει άσχημα πάνω σου.»
Αυτό είναι ωριμότητα. Και αν η φίλη σου είναι πραγματική φίλη, θα το ακούσει.
5) Βάλε όρια στη σύγκριση
Η σύγκριση είναι σαν να ανοίγεις μια εφαρμογή που σου ρουφάει την ενέργεια. Και το χειρότερο; Δεν κερδίζεις ποτέ.
Όταν πιάνεις τον εαυτό σου να συγκρίνεται, πες:
«Δεν είμαστε στο ίδιο έργο. Δεν είμαστε στην ίδια σκηνή. Δεν έχουμε το ίδιο σενάριο.»
Και γύρνα το βλέμμα σε σένα. Στα δικά σου βήματα.
6) Δώσε χώρο στη φιλία να αλλάξει χωρίς να τελειώσει
Μερικές φορές η ζήλια εμφανίζεται επειδή η φιλία αλλάζει μορφή. Όχι επειδή τελειώνει. Και αυτό είναι ένα δύσκολο μάθημα.
Δεν θα είστε πάντα όπως ήσασταν στα 20. Ή όπως ήσασταν πέρσι. Και δεν πειράζει.
Η φιλία που αντέχει είναι αυτή που προσαρμόζεται.
7) Κάνε κάτι για σένα, όχι για να «αποδείξεις»
Το καλύτερο αντίδοτο στη ζήλια δεν είναι να την πολεμήσεις. Είναι να γεμίσεις τη δική σου ζωή με πράγματα που σε κάνουν να νιώθεις καλά.
Όχι για να δείξεις κάτι. Όχι για να «πάρεις το αίμα σου πίσω». Αλλά για να θυμηθείς ότι δεν είσαι πίσω. Είσαι απλώς σε άλλη φάση.
Unsplash
Και αν η ζήλια είναι από την άλλη πλευρά;
Υπάρχει κι αυτό. Μπορεί να νιώθεις ότι η φίλη σου ζηλεύει εσένα. Και τότε η ατμόσφαιρα αλλάζει, χωρίς να καταλαβαίνεις γιατί.
Συνήθως το βλέπεις όταν:
- δεν χαίρεται με τα καλά σου νέα
- μειώνει τις επιτυχίες σου
- σου βγάζει «παραξενιές» όταν είσαι καλά
- σου δημιουργεί ενοχές επειδή προχωράς
Εκεί χρειάζεται ψυχραιμία. Μην τσακωθείς για να τσακωθείς. Αλλά μην το αφήσεις και να σε τρώει.
Μπορείς να πεις κάτι απλό:
«Νιώθω ότι τελευταία κάτι σε πιέζει και βγαίνει περίεργα στη σχέση μας. Θέλω να είμαστε καλά. Μιλάμε;»
Κάποιες φορές μια κουβέντα σώζει χρόνια φιλίας.
Η ζήλια είναι ένα σημάδι, αλλά όχι το τέλος
Η ζήλια μέσα στη φιλία δεν είναι απόδειξη ότι η σχέση είναι ψεύτικη. Είναι απόδειξη ότι κάτι μέσα σου έχει ανάγκη. Αντί να την κρύψεις, μπορείς να τη δεις σαν φως που πέφτει σε ένα σημείο που θέλει φροντίδα.
Και το πιο ωραίο; Όταν το δουλεύεις, γίνεσαι καλύτερη φίλη. Όχι επειδή δεν ζηλεύεις ποτέ, αλλά επειδή δεν αφήνεις τη ζήλια να μιλάει αντί για σένα.
Γιατί στο τέλος, η φιλία δεν είναι να είστε ίδιες. Είναι να μπορείτε να είστε διαφορετικές και να αγαπιέστε έτσι κι αλλιώς.
Αν νιώθεις ζήλια για μια φίλη σου, μην το κάνεις θέμα ντροπής. Κάν’ το θέμα κατανόησης. Πίσω από τη ζήλια υπάρχει σχεδόν πάντα ένας φόβος, μια ανάγκη, μια πληγή ή ένα «θέλω κι εγώ». Και όταν το αναγνωρίσεις, μπορείς να το χειριστείς με τρόπο που δεν θα σε χαλάσει, ούτε θα χαλάσει τη σχέση.
Μια δυνατή φιλία δεν είναι αυτή που δεν έχει δύσκολα συναισθήματα. Είναι αυτή που μπορεί να τα χωρέσει, να τα συζητήσει και να βγει από την άλλη πλευρά πιο καθαρή. Και εσύ μπορείς να είσαι αυτή η φίλη. Η αληθινή. Η ώριμη. Η ανθρώπινη.
Διαβάστε ακόμα
Η αξία της ενσυναίσθησης μέσα από μια αληθινή φιλία
Κινήσεις που κάνουν τη διαφορά όταν ένας φίλος περνά δύσκολα
