Όταν η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας έχει πληγεί, η σχέση με το σώμα μας μπορεί να γίνει εμπόδιο στην οικειότητα μέσα στο ζευγάρι. Στο βιβλίο του «Τα 3 Μυστικά των Ζευγαριών που Αντέχουν» (εκδόσεις Solar), ο ψυχαναλυτής Christian Richomme εξερευνά τρόπους για να επανασυνδεθούμε με την επιθυμία και τη σχέση με τον σύντροφό μας.
Συμπλέγματα, γονεϊκότητα, ασθένεια, γήρανση… Όταν η σύνδεση με το σώμα μας εξασθενεί, μπορεί να αποτελέσει πραγματικό εμπόδιο στην οικειότητα και στη σύνδεση με τον άλλον.
Στο βιβλίο του «Τα 3 Μυστικά των Ζευγαριών που Αντέχουν», ο ψυχαναλυτής και θεραπευτής ζευγαριών Christian Richomme παρουσιάζει την ιστορία της Ινές, 44 ετών, παντρεμένης και μητέρας δύο εφήβων, η οποία περιγράφει πώς άφησε το σώμα της σε δεύτερη μοίρα.
«Η κρεβατοκάμαρα έχει γίνει απλώς ένας χώρος όπου κοιμόμαστε. Και το σώμα μου… κάτι που απλώς κουβαλάω μαζί μου», εξομολογείται.
«Όταν με αγγίζει, νιώθω ότι βλέπει όλα όσα δεν μου αρέσουν πάνω μου».
«Η αγάπη για το σώμα μας είναι συχνά προϋπόθεση για να δεχτούμε την αγάπη χωρίς καχυποψία»
Σύμφωνα με τον ειδικό, η σχέση που έχουμε με το σώμα μας, η οποία εκφράζεται έντονα μέσα από τη σεξουαλικότητα, επηρεάζει και τον τρόπο που σχετιζόμαστε με τους άλλους.
«Το να αγαπά κανείς το σώμα του δεν είναι προϋπόθεση για να αγαπηθεί, αλλά συχνά αποτελεί προϋπόθεση για να δεχτεί την αγάπη χωρίς δυσπιστία», εξηγεί.
«Η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας, είτε τη βλέπουμε στον καθρέφτη είτε τη φανταζόμαστε μέσα από το βλέμμα των άλλων, λειτουργεί σαν φίλτρο στις σχέσεις. Ένα άτομο που δυσκολεύεται με την εικόνα του σώματός του θα δυσκολευτεί να πιστέψει ότι μπορεί πραγματικά να είναι επιθυμητό».
Είτε σχετίζεται με κάποιο τραύμα, με μια εγκυμοσύνη, με προβλήματα υγείας ή απλώς με τα σημάδια του χρόνου, η υποτίμηση της εικόνας του σώματος, συχνά ενισχυμένη από κοινωνικά πρότυπα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικό έλεγχο της εμφάνισης ή ακόμη και σε αυξανόμενη αποστασιοποίηση από το σώμα του άλλου.
Όπως επισημαίνει ο ειδικός:
«Αυτές οι φυσικές ή επιβεβλημένες αλλαγές διαταράσσουν τον τρόπο με τον οποίο νιώθουμε επιθυμητοί… και τον τρόπο με τον οποίο επιτρέπουμε στον εαυτό μας να αφεθεί στον άλλον».
Πώς να ξαναχτίσετε την αυτοεκτίμηση του σώματος μέσα στο ζευγάρι
Χωρίς να μετατρέπεται η σεξουαλικότητα σε υποχρέωση μέσα στη σχέση, πώς μπορεί κανείς να συμφιλιώσει το σώμα με την οικειότητα όταν δεν νιώθει πλέον επιθυμητός, αλλά επιθυμεί να επανασυνδεθεί με τη σεξουαλική του ζωή;
Ο Christian Richomme προτείνει τέσσερις πρακτικές κατευθύνσεις:
1. Υιοθετήστε ένα πιο επιεικές βλέμμα προς τον εαυτό σας
«Το πρώτο εργαλείο είναι το βλέμμα. Όχι το βλέμμα του άλλου, αλλά το δικό μας».
Το να κοιτάζετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη με περισσότερη καλοσύνη, χωρίς να αναζητάτε αμέσως ατέλειες, είναι μια απλή αλλά ιδιαίτερα ισχυρή άσκηση.
«Πρόκειται για μια πράξη αυτοαγάπης».
2. Αναζητήστε θεραπευτική υποστήριξη
«Η θεραπεία, ιδιαίτερα η σωματοκεντρική θεραπεία ή η σεξοθεραπεία, μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο σύμμαχο».
Μέσα από αυτήν, μπορούμε να εξερευνήσουμε τις συνειδητές και ασυνείδητες αναπαραστάσεις που συνδέουμε με το σώμα μας: ντροπή, ταμπού, ενοχές ή ακόμη και ανεκπλήρωτες φαντασιώσεις.
«Απελευθερώνοντας τον λόγο, απελευθερώνουμε και την αίσθηση».
3. Δώστε σημασία στις μικρές χειρονομίες
Μέσα στη σχέση, η επανασύνδεση συχνά περνά μέσα από συμβολικές κινήσεις ένα μασάζ, μια αγκαλιά χωρίς σεξουαλική πρόθεση, ένα κοινό μπάνιο, η αργή επανανακάλυψη του σώματος του άλλου.
«Το άγγιγμα, όταν αποσυνδέεται από κάθε πίεση απόδοσης, γίνεται μια τρυφερή και καθησυχαστική γλώσσα. Ξαναχτίζει την εμπιστοσύνη, χάδι με χάδι».
4. Μην υποτιμάτε τη δύναμη του χιούμορ
«Υπάρχει ένας πόρος που συχνά υποτιμάται, το χιούμορ».
Το να μπορείτε να γελάτε μαζί με τρυφερότητα για μια ατέλεια, μια αδέξια στιγμή ή μια διστακτική επιθυμία μειώνει την πίεση και την αμηχανία.
«Το χιούμορ επαναφέρει το σώμα στη θέση του ως ενός ατελούς, ανθρώπινου και ζωντανού συμμάχου».
Πέρα από την εικόνα
Ο Christian Richomme καταλήγει:
«Το να συμφιλιωθεί κανείς με το σώμα του σημαίνει επίσης να επαναβεβαιώσει την ικανότητά του να αγαπιέται γι’ αυτό που είναι και όχι γι’ αυτό που δείχνει».
«Σημαίνει να ξεπεράσει την αναπαράσταση και να περάσει στη σχέση. Και ίσως εκεί ακριβώς αρχίζει η αληθινή παράδοση στον έρωτα, όταν δεν φοβάσαι πια να σε δουν όπως πραγματικά είσαι».
