Θερμά υποδέχτηκε τον Μεσολογγίτη Νίκο Αλιάγα ο συντοπίτης του Γιάννης Τσιμιτσέλης και μάλιστα είχαν έναν μικρό διάλογο στην τοπική διάλεκτο, στο αφιερωματικό Όπου υπάρχει Ελλα΄δα που βρέθηκε στο Μεσολόγγι.
Μάλιστα ο παρουσιαστής αυτοπροσκλήθηκε σχεδόν και με πολύ χιούμορ στα σόου του Νίκου Αλιάγα στη Γαλλία.
«Θα είμαι στο Μεσολόγγι για την επέτειο. Θέλω να το ζήσω, να περάσω μηνύματα στη νεολαία. Είναι σημαντικό αυτό που έγινε σε αυτόν τον τόπο πριν από διακόσια χρόνια ακριβώς. Αν οι ξεχασμένοι Μεσολογγίτες δεν είχαν στείλει με την ίδια τους τη ζωή ένα μήνυμα στο εξωτερικό, δεν θα είχε αλλάξει τόσο εύκολα η μοίρα του έθνους μας. Διότι συγκινήθηκε ο κόσμος. Όλοι οι καλλιτέχνες και οι διανοούμενοι όπως ο Ντελακρουά -που μετά από λίγες εβδομάδες άρχισε να ζωγραφίζει αυτό το καταπληκτικό έργο της Ελλάδας πάνω στα ερείπια του Μεσολογγίου- άγγιξαν τις συνειδήσεις των ανθρώπων στην Ευρώπη. Για πρώτη φορά μετά από 200 χρόνια, αυτοί οι άνθρωποι που έφυγαν, πιστεύοντας ότι κανείς δεν είχε ενδιαφερθεί για αυτούς, ο απόηχός τους θα επιστρέψει στο Μεσολόγγι από το εξωτερικό γιατί το έργο του Ντελακρουά θα παρουσιαστεί στο Ξενοκράτειο Μουσείο Μεσολογγίου. Για μένα είναι πολύ σημαντικό αυτό. Αυτό είναι πράξη ευθύνης απέναντι στους πεσόντες, στο παρόν και στο μέλλον. Είναι μια περίεργη εποχή, εάν βγούμε από την κιβωτό μπορεί να χαθούμε» είπε ο Νίκος Αλιάγας που θα επιστρέψει στην πατρίδα του για την ιστορική επέτειο.
«Αυτό που με συγκινεί στο Μεσολόγγι είναι ότι όταν φτάνεις σε αυτό τον τόπο και σε αυτή τη λιμνοθάλασσα αφουγκράζεσαι, συνδέεσαι με τα πάντα. Είναι ένας καθρέφτης, που είναι και ζωή και μνημόσυνο το Μεσολόγγι που σου υπενθυμίζει την αρχή και το τέλος της ύπαρξής σου. Είναι απίστευτο το συναίσθημα», είπε στο Όπου υπάρχει Ελλάδα.
Τέλος, αναφέρθηκε στον πατέρα του, τον Ανδρέα Αλιάγα, ο οποίος χωρίς να μιλάει Γαλλικά μετανάστευσε στη Γαλλία τη δεκαετία του 1960 για μια καλύτερη ζωή και αποκάλυψε τη συμβουλή που του έδωσε στα μεσολογγίτικα η μητέρα του.
«Συγκινήθηκα που είδα τους Σταμνιώτες και τον Ρέμο. Σκεφτόμουν εκείνο το παλικαράκι που το 1964 έφυγε με μία βαλίτσα, δε μιλούσε Γαλλικά. Όταν άνοιγε το πορτοφόλι του, είχε μέσα μια φωτογραφία τον πίνακα του Ντελακρουά που είχε κόψει από ένα περιοδικό. Έλεγε ''από εδώ είμαι''. Αυτό το παλικαράκι ήταν ο πατέρας μου, ο Ανδρέας Αλιάγας. Μετανάστευσε για μια καλύτερη ζωή και, αν δεν είχε έρθει στη Γαλλία δεν θα είχα γεννηθεί, ούτε η αδερφή μου θα είχε γεννηθεί. Δεν θα είχα κάνει τη ζωή μου. Όλα ξεκινούν από το όραμα ενός ανθρώπου που δεν ξέχασε και η μάνα μου το λέει ακόμα στα μεσολογγίτικα. Όταν άρχισα να κάνω τηλεοπτικά, μου ζητήσανε το Νίκος να γίνει Νικολά και μου είπε ότι αν σε θέλουν θα σε αγαπήσουν για αυτό που είσαι και όχι για αυτό που θα γίνεις για να αρέσεις», μοιράστηκε με συγκίνηση ενώ έδειξε την εικόνα της Αγίας Αγάθης στο γραφείο του.
Διαβάστε ακόμα:
