Καλεσμένη στη διαδικτυακή εκπομπή «Rainbow Mermaids» βρέθηκε η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου και παραχώρησε μια συνέντευξη που είχε συναίσθημα, αλήθεια και πολλές προσωπικές στιγμές.
Η αγαπημένη ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για την πορεία της, για τον ρόλο που σημάδεψε την τηλεοπτική της διαδρομή μέσα από τη σειρά «Παρά Πέντε», αλλά και για δύο κομμάτια της ζωής της που την καθόρισαν βαθιά: τον θάνατο του πατέρα της και την ψυχοθεραπεία που ξεκίνησε σε μια δύσκολη περίοδο, μετά τον χωρισμό της από τον Ταξιάρχη Χάνο.
Με λόγο άμεσο και καθαρό, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου δεν ωραιοποίησε τίποτα. Αντίθετα, μίλησε όπως ακριβώς ένιωσε, δίνοντας χώρο στις λεπτομέρειες, στις σκέψεις της και στα συναισθήματα που κουβαλούσε για χρόνια.

Papadakis Press
«Ήταν πολύ δύσκολο κομμάτι της ζωής γιατί χώριζα»
Αναφερόμενη στην ψυχοθεραπεία, η ηθοποιός εξήγησε πως δεν είναι μια διαδικασία που ταιριάζει σε όλους, όμως για εκείνη αποτέλεσε ένα μεγάλο βήμα σε μια περίοδο που ένιωθε ότι όλα άλλαζαν.
«Δεν είναι για όλους η ψυχοθεραπεία», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι η απόφαση ήρθε σε μια στιγμή που τη δυσκόλεψε όσο λίγες.
«Ήταν πολύ δύσκολο κομμάτι της ζωής γιατί χώριζα», είπε, ενώ στη συνέχεια στάθηκε και σε έναν ακόμη σημαντικό παράγοντα που έκανε την κατάσταση πιο απαιτητική: το παιδί της.
Όπως εξομολογήθηκε, τότε ξεκίνησε η ψυχοθεραπεία και ταυτόχρονα είχε να διαχειριστεί το βάρος της καθημερινότητας, της ευθύνης και της ανασφάλειας.
«Tότε ξεκίνησα και είχα και παιδί, που θεωρούσα πολύ δύσκολο να το καταφέρω μόνη μου γιατί ήταν πολύ ισχυρός ο μπαμπάς», δήλωσε.
Και μπορεί να έχουν περάσει χρόνια, όμως η ίδια θυμάται πολύ έντονα εκείνη την αίσθηση ότι χωρίς τον άνθρωπο που θεωρούσε «στήριγμα» θα ήταν αδύνατον να κρατήσει όρθια την οικογένεια.
«Πίστευα ότι κρατούσε την οικογένεια και το παιδί, όχι εγώ»
Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου μίλησε επίσης με ειλικρίνεια για τον χωρισμό της από τον Ταξιάρχη Χάνο και για το πώς το βίωσε ψυχολογικά εκείνη την περίοδο. Ξεκαθάρισε πως κοινωνικά δεν υπήρχε ταμπού στο να χωρίσεις, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν εύκολο προσωπικά.
«Τότε δεν ήταν καθόλου ταμπού να χωρίζεις», είπε, δίνοντας όμως το πραγματικό βάρος εκεί που το ένιωθε: μέσα της.
Γιατί, όπως εξήγησε, δεν ήταν μόνο ο χωρισμός. Ήταν και η πεποίθηση ότι εκείνος ήταν αυτός που “κρατούσε” τα πάντα.
«Πίστευα ότι ο Ταξιαρχής κρατούσε την οικογένεια και το παιδί, όχι εγώ», ανέφερε.
Και συνέχισε, δείχνοντας πως ακόμη κι αν οι ρόλοι αλλάζουν μέσα στον χρόνο, η σημασία κάποιων ανθρώπων δεν εξαφανίζεται από τη ζωή μας. «Ήταν σημαντικός και παρέμεινε σημαντικός, αλλά πίστευα ότι δεν θα τα καταφέρω μόνη μου», είπε.
Σε εκείνη τη φάση, η ψυχοθεραπεία φαίνεται πως λειτούργησε σαν ένα άνοιγμα προς μια άλλη εκδοχή του εαυτού της, πιο δυνατή, πιο έτοιμη να αντέξει.
«Με άνοιξε (σ.σ ο ψυχοθεραπευτής), ήμουν πάρα πολύ κλειστή», παραδέχτηκε, περιγράφοντας μια αλλαγή που δεν έγινε από τη μία μέρα στην άλλη, αλλά έβαλε σε σειρά πολλά μέσα της.

Papadakis Press
«Ένα σπίτι χωρίς μπαμπά έχει ησυχία»
Σε ένα από τα πιο φορτισμένα σημεία της συνέντευξης, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου μίλησε για τον θάνατο του πατέρα της. Με μια φράση που “κάθεται” βαριά, περιέγραψε την εμπειρία της απουσίας του, από πολύ μικρή ηλικία.
«Τον γνώρισα τον μπαμπά μου αλλά δεν τον θυμάμαι», είπε, ενώ αμέσως μετά πρόσθεσε κάτι που αποτυπώνει με απόλυτη απλότητα την πραγματικότητα ενός σπιτιού χωρίς πατρική φιγούρα: «Ένα σπίτι χωρίς μπαμπά έχει ησυχία».
Η ηθοποιός αποκάλυψε πως έχει μία αδελφή, η οποία ήταν λίγο μεγαλύτερη όταν συνέβη η απώλεια.
«Έχω και μια αδελφή, εκείνη ήταν 3,5 όταν πέθανε ο μπαμπάς και εγώ ήμουν 2,5», εξήγησε.
Παρότι ήταν πολύ μικρή για να κρατά ξεκάθαρες αναμνήσεις, δεν δίστασε να πει πως το βίωμα της απώλειας ήταν πραγματικό και έντονο.
«Την απώλεια την βίωσα, δεν το συζητώ», είπε, με τρόπο που δεν αφήνει περιθώριο να το αμφισβητήσει κανείς.
«Ήθελα να κάνω τη Θεοπούλα στο "Παρά Πέντε", όχι τη Ζουμπουλία»
Η κουβέντα, φυσικά, πήγε και στο «Παρά Πέντε», τη σειρά που αγαπήθηκε όσο λίγες και συνεχίζει να έχει φανατικό κοινό μέχρι σήμερα. Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου αποκάλυψε κάτι που λίγοι γνώριζαν: ότι αρχικά δεν ήθελε να υποδυθεί τη Ζουμπουλία.
«Εγώ δεν ήθελα να κάνω τον ρόλο της Ζουμπουλίας, ήθελα να κάνω τη Θεοπούλα», είπε.
Και εξήγησε πως, παρότι η Θεοπούλα είχε λιγότερο χρόνο στην οθόνη, ο αντίκτυπος ήταν τεράστιος. «Με πέντε ατάκες μέσα στο επεισόδιο, είχαμε το ίδιο γκελ», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η ίδια στάθηκε και στη διαφορά στο πρόγραμμα των γυρισμάτων, που επίσης έπαιζε ρόλο στο πώς το έβλεπε τότε.
«Είχε ένα γύρισμα το μήνα και είχα τριάντα πέντε», είπε, αποκαλύπτοντας το πόσο απαιτητική ήταν η δική της συμμετοχή.
Ελισάβετ Κωνσταντινίδου για Ζουμπουλία: «Δεν ήξερα να μιλάω βλάχικα»
Ένα ακόμη ενδιαφέρον σημείο ήταν η παραδοχή της ότι δεν αισθανόταν έτοιμη για τη Ζουμπουλία, γιατί δεν είχε την άνεση με τη συγκεκριμένη προφορά.
«Είχα πει στον Αντώνη Αγγελόπουλο ότι δεν μπορώ να κάνω τη Ζουμπουλία, δεν ήξερα να μιλάω βλάχικα», εξήγησε.
Κι όμως, τελικά, αυτός ο ρόλος όχι μόνο «κούμπωσε» πάνω της, αλλά όπως η ίδια είπε, της άλλαξε τη ζωή.
«Τελικά αυτός ο ρόλος μού άλλαξε τη ζωή», πρόσθεσε, δείχνοντας πως πολλές φορές οι πιο δύσκολες επιλογές είναι αυτές που σε οδηγούν εκεί που πρέπει.
«Ο Γιώργος Καπουτζίδης είναι ευφυέστατος και είχε γράψει τον κάθε ρόλο πάνω στον κάθε ηθοποιό»
Η ηθοποιός δεν παρέλειψε να μιλήσει με θαυμασμό για τον Γιώργο Καπουτζίδη και τη μοναδική του ικανότητα να «βλέπει» τους ανθρώπους και να γράφει ρόλους που τους ταιριάζουν απόλυτα.
«Ο Γιώργος είναι ευφυέστατος και είχε γράψει τον κάθε ρόλο πάνω στον κάθε ηθοποιό», είπε.
Και συνέχισε, περιγράφοντας με τρόπο σχεδόν κινηματογραφικό το πώς λειτουργεί η παρατηρητικότητα ενός δημιουργού που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη.

Papadakis Press
«Έχει και αυτό το μαγικό χάρισμα που χωρίς να το καταλάβεις, γιατί δεν φαίνεται, σε παρακολουθεί και σε ρουφάει», ανέφερε.
Όπως εξήγησε, ο Γιώργος Καπουτζίδης δεν παρατηρεί μόνο το ταλέντο, αλλά και τη λεπτομέρεια που κάνει έναν χαρακτήρα αληθινό.
«Πώς κάθεσαι, πώς κινείσαι, όλα», κατέληξε.
Γιατί η σκηνή στο ασανσέρ ήταν η πιο δύσκολη
Όσο είπε για την επική στιγμή που το έζησε σαν... Τάμτα
«Μου τράβηξαν το μάγουλο και μου είπαν "α, ρε Ζουμπουλία"»
Η ξεκαρδιστική ιστορία με το αερόστατο στην Κένυα
Κάπου προς το τέλος της κουβέντας, όταν η συζήτηση πήγε στα ταξίδια που κάνουν η Ζέτα Μακρυπούλια και ο Νίκος Μουτσινάς, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου πέταξε μια ιστορία. Θυμήθηκε ένα ταξίδι στην Κένυα που πήγε μαζί τους, όπου ανέβηκε σε αερόστατο, αλλά όπως παραδέχτηκε, το έζησε με… δάκρυα και πανικό.
«Ανέβηκα σε αερόστατο στην Κένυα και έκλαιγα. Ήταν ένα πολύ ακριβό ταξίδι. Η στιγμή με το αερόστατο κόστιζε 500 δολάρια. Είπα “δεν έρχομαι, δε θέλω να πληρώσω 500 δολάρια” και μου είπαν “θα έρθεις, δε θα χαλάσεις την παρέα”», ανέφερε.

Όπως είπε, τελικά αυτό το αερόστατο ήταν η εμπειρία που της έμεινε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Μόνο που δεν ήταν και η πιο άνετη στιγμή της ζωής της, αφού περιέγραψε ότι η διαδικασία ήταν δύσκολη από το πρώτο λεπτό.
«Τελικά, αυτό ήταν όλο το ταξίδι. Στο αερόστατο μπαίνεις ξαπλωτός, είχα και παραπάνω κιλά και ήταν αρκετά δύσκολο. Ήταν νύχτα. Μπαίνεις σαν σε μια θήκη σαν αυγό. Τα νεύρα μου. Νύσταζα κιόλας», είπε γελώντας.
Και ενώ όλα έμοιαζαν να πηγαίνουν… λάθος, η στιγμή που το αερόστατο σηκώθηκε άλλαξε εντελώς την εικόνα. Η φύση έκανε το θαύμα της και η ίδια συγκινήθηκε πραγματικά.
«Την ώρα που σηκωνόταν το αερόστατο, άρχισε να βγαίνει ο ήλιος. Έβλεπα τον κατακόκκινο ουρανό. Συγκινήθηκα», κατέληξε.
Η σχέση της με την Άννα Βίσση
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου μίλησε με ιδιαίτερη τρυφερότητα για τη σχέση της με την Άννα Βίσση, περιγράφοντας έναν δεσμό που δεν βασίζεται σε “ταμπέλες” ή ιδιότητες, αλλά σε κάτι πιο ανθρώπινο και βαθύ.
«Με την Άννα έχουμε “κοιταχτεί”, αυτό μπορώ να πω μόνο και έχουμε “κοιταχτεί” κάποια στιγμή χωρίς να υπάρχουν οι ιδιότητες του καθενός. Αυτό νομίζω ότι είναι το βαθύτερο που έχουμε με την Άννα», είπε.
Παράλληλα, δεν έκρυψε τον θαυμασμό της, όπως και τη βεβαιότητα ότι ο ένας εκτιμά τον άλλον.
«Εκτός του ότι με θαυμάζει, φαντάζομαι, κι εγώ τη θαυμάζω απεριορίστως, αυτό είναι ένα το κρατούμενο», πρόσθεσε.
Μάλιστα, η ηθοποιός στάθηκε και σε κάτι που θεωρεί δύσκολο για έναν άνθρωπο που ζει χρόνια μέσα στη νύχτα και στη μεγάλη δόξα: να κρατήσει τις απλές, καθημερινές ποιότητες που έχουν όλοι οι άνθρωποι.
«Επειδή η Άννα είναι μέσα στη νύχτα και ζει μια τέτοια μεγάλη δόξα, δεν είναι εύκολο να ξανά βρεις τις ποιότητες ενός απλού ανθρώπου. Γιατί είναι άνθρωπος. Τρώει, πίνει, παίζει χαρτιά, βρίζει», είπε με τον δικό της απολαυστικό τρόπο.
Η στιγμή που ανέβηκε στη σκηνή για να την πάρει και να πάνε να παίξουν χαρτιά
Και φυσικά, δε θα μπορούσε να λείπει και μια ιστορία που τα είχε όλα: γέλιο, αυθορμητισμό και αυτή τη μοναδική αίσθηση ότι η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου μιλάει όπως ακριβώς θα μιλούσε και σε μια παρέα. Όπως είπε, η Άννα Βίσση «μεταμορφώνεται» όταν ανεβαίνει στη σκηνή και γίνεται άλλος άνθρωπος.
«Κάνει μια μεταμόρφωση όταν ανεβαίνει στη σκηνή… Γίνεται άλλος άνθρωπος, είναι ένα υπερθέαμα», ανέφερε.
Κάπως έτσι, θυμήθηκε ένα βράδυ που είχαν κανονίσει να τελειώσει νωρίς για να πάνε μετά στο σπίτι της Άννας και να παίξουν χαρτιά. Μόνο που… η ώρα περνούσε και η Άννα συνέχιζε κανονικά στην πίστα.
«Μια φορά της έκανα νόημα που ήμουν κάτω από τη σκηνή και την παρακολουθούσα ότι φεύγω. Είχαμε πει ότι θα τελειώσει νωρίς για να πάμε μετά στο σπίτι της να παίξουμε χαρτιά. Είχε πάει η ώρα τέσσερις και θέλαμε μια ώρα για να πάμε στο σπίτι της», είπε.
Η συνέχεια είναι πραγματικά κινηματογραφική, γιατί η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου πήγε να πάρει το αυτοκίνητό της, αλλά όταν κατάλαβε ότι η Άννα Βίσση δεν είχε καμία διάθεση να σταματήσει, γύρισε πίσω και έκανε αυτό που μόνο εκείνη θα τολμούσε.
«Πήγα να πάρω το αμάξι μου και η Άννα ήταν ακόμη στην πίστα και τραγουδούσε. Ξαναγυρνάω και ανέβηκα πάνω στη σκηνή και λέω “παιδί μου καλό είσαι με τα καλά σου; Εσείς σπίτια δεν έχετε; Εσύ έχεις αποτρελαθεί; Τι ώρα θα παίξουμε;”», περιέγραψε.
Και όπως αποκάλυψε, η ώρα είχε πάει ήδη πολύ.
«Είχε πάει 6 παρά. Πήγαμε και παίξαμμε τελικά», κατέληξε, αφήνοντας το κοινό να γελάει με την ψυχή του.
Η συνέντευξη της Ελισάβετ Κωνσταντινίδου στις «Rainbow Mermaids» ήταν από εκείνες που δεν τις παρακολουθείς απλώς από περιέργεια. Είναι μια συζήτηση που μένει, γιατί έχει μέσα της ανθρώπινα πράγματα, αλήθειες και μια σπάνια γενναιότητα.
Διαβάστε ακόμα
Αφροδίτη Γεροκωνσταντή: «Μου γράφουν άσχημα σχόλια τύπου σε ποιον δίνει ο θεός τα παιδιά»
ΕΡΤ: «Λύγισε» η Αλεξάνδρα Δουβαρά - «Είμαι στη δυσάρεστη θέση να ανακοινώσω τον θάνατο ενός φίλου»