Έχεις βρεθεί κι εσύ σε αυτή τη στιγμή. Το επεισόδιο τελειώνει, η οθόνη μαυρίζει, κάτι σημαντικό μόλις συνέβη και πριν προλάβεις να το επεξεργαστείς, εμφανίζεται το κουμπί «επόμενο επεισόδιο». Κι ενώ είχες πει ότι θα δεις μόνο ένα, ξαφνικά είναι δύο τα ξημερώματα.

Αυτό δεν συμβαίνει τυχαία. Τα «cliffhangers» είναι από τα πιο δυνατά αφηγηματικά εργαλεία στις σειρές και ο λόγος που μας κάνουν να κολλάμε δεν έχει να κάνει μόνο με την πλοκή, αλλά με τον τρόπο που λειτουργεί ο εγκέφαλός μας.

Τι είναι στην ουσία ένα «cliffhanger»

Ένα «cliffhanger» είναι όταν ένα επεισόδιο τελειώνει απότομα, σε στιγμή έντασης ή αποκάλυψης, χωρίς να δίνει απάντηση. Κάτι μένει ανοιχτό. Μια σχέση, μια απόφαση, ένας κίνδυνος, μια αλήθεια που μόλις αποκαλύφθηκε.

Η ιστορία δεν ολοκληρώνεται. Κόβεται εκεί που δεν πρέπει.

Unsplash

Ο εγκέφαλος δεν αντέχει τις ανοιχτές ιστορίες

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει ανάγκη από ολοκλήρωση. Όταν κάτι μένει στη μέση, δημιουργείται ένταση και ανησυχία. Θέλουμε να μάθουμε τι θα γίνει μετά, όχι από περιέργεια μόνο, αλλά για να «κλείσει» ο κύκλος.

Το «cliffhanger» εκμεταλλεύεται ακριβώς αυτή την ανάγκη. Μας αφήνει με ένα κενό που ζητά απάντηση.

Η ψευδαίσθηση ότι η λύση είναι πολύ κοντά

Όταν τελειώνει ένα επεισόδιο με ένταση, η λύση μοιάζει να απέχει ελάχιστα. Δεν είναι όπως σε ένα βιβλίο που πρέπει να το ξαναπιάσεις. Είναι εκεί, ένα κλικ μακριά.

Αυτό κάνει την αναμονή σχεδόν αδύνατη. Λες στον εαυτό σου ότι «θα δω μόνο την αρχή» ή «να δω τι γίνεται» και πριν το καταλάβεις έχεις μπει βαθιά στη συνέχεια.

Η συναισθηματική εμπλοκή

Τα καλά «cliffhangers» δεν είναι απλώς σοκαριστικά. Είναι συναισθηματικά φορτισμένα. Σε κάνουν να νοιάζεσαι. Για έναν χαρακτήρα, για μια σχέση, για μια επιλογή.

Όταν έχεις δεθεί συναισθηματικά, δεν αντέχεις να αφήσεις την ιστορία σε εκκρεμότητα. Θέλεις να προστατέψεις, να δικαιώσεις, να καταλάβεις.

Unsplash

Η αίσθηση ελέγχου που δεν υπάρχει

Νομίζεις ότι εσύ αποφασίζεις πότε θα σταματήσεις. Στην πραγματικότητα όμως, το «cliffhanger» έχει ήδη πάρει την απόφαση για σένα. Η σειρά σου στερεί τη λύση και σου προσφέρει αμέσως τη συνέχεια.

Αυτή η μικρή απώλεια ελέγχου είναι που κάνει το binge watching τόσο εύκολο.

Γιατί οι σύγχρονες σειρές τα χρησιμοποιούν τόσο πολύ

Οι πλατφόρμες streaming βασίζονται στη συνεχή θέαση. Τα «cliffhangers» δεν είναι απλώς καλλιτεχνική επιλογή. Είναι και στρατηγική. Όσο περισσότερο μένεις, τόσο περισσότερο συνδέεσαι με τη σειρά.

Και όσο περισσότερο συνδέεσαι, τόσο δυσκολότερα την αφήνεις.

Τα «cliffhangers» μάς κάνουν να κολλάμε γιατί παίζουν με κάτι πολύ ανθρώπινο. Την ανάγκη για απαντήσεις, για ολοκλήρωση, για συναισθηματική δικαίωση. Δεν είναι αδυναμία. Είναι τρόπος αφήγησης που ξέρει ακριβώς πού να πατήσει.

Οπότε την επόμενη φορά που θα πεις «άλλο ένα επεισόδιο», να ξέρεις ότι δεν είσαι απλώς κουρασμένος ή αδύναμος. Απλώς… η ιστορία έκοψε στο πιο λάθος σημείο.

Διαβάστε ακόμα

Η χώρα με το πιο γρήγορο ίντερνετ: Τα νούμερα που εντυπωσιάζουν

Γιατί τα σχόλια έχουν γίνει το πιο εθιστικό μέρος του internet

Υπάρχει επιστημονικός λόγος που κάποιες λέξεις μας ακούγονται πιο «όμορφες»