Τα μεγάλα οικογενειακά τραπέζια είναι από τα ωραιότερα κομμάτια των γιορτών. Είναι όμως και εκείνα στα οποία άνθρωποι που μπορεί να βλέπονται δύο φορές τον χρόνο αισθάνονται ξαφνικά αρκετά άνετα ώστε να ζητήσουν πλήρες update για την προσωπική ζωή, τα οικονομικά, τη δουλειά, το σώμα και τα αναπαραγωγικά σχέδια όλων των υπολοίπων.
Και συνήθως όλα ξεκινούν με την αθώα φράση: «Μια ερώτηση θα σου κάνω…». Και σήμερα που όλοι λίγο πολύ λόγω Δεκαπενταύγουστου κάπου θα πάμε ας έχουμε στο νου μας τις ερωτήσεις που καλό θα ήταν να ΜΗΝ κάνουμε.
«Πότε θα παντρευτείς;»
Η κλασική. Το γεγονός ότι κάποια είναι single ή βρίσκεται χρόνια σε σχέση δεν σημαίνει ότι το επόμενο βήμα της προσωπικής της ζωής πρέπει να συζητηθεί ανάμεσα στη χωριάτικη και τις πατάτες.
Το ίδιο ισχύει και για το «Κανένα καλό παιδί βρήκαμε;». Μπορεί να ακούγεται χαριτωμένο στον άνθρωπο που το ρωτά, αλλά για εκείνον που το ακούει για εικοστή φορά δεν είναι απαραίτητα έτσι.
«Παιδάκι πότε θα κάνετε;»
Ίσως η σημαντικότερη ερώτηση που πρέπει να αφαιρεθεί οριστικά από τα οικογενειακά τραπέζια. Πίσω από μια τόσο απλή ερώτηση μπορεί να υπάρχει μια πολύ προσωπική επιλογή, μια δυσκολία που κανείς στο τραπέζι δεν γνωρίζει ή απλώς δύο άνθρωποι που δεν θέλουν να συζητήσουν το συγκεκριμένο θέμα.
«Αδυνάτισες;» ή ακόμη χειρότερα «Πάχυνες;»
Τα σχόλια για το σώμα κάποιου δεν γίνονται περισσότερο αποδεκτά επειδή συνοδεύονται από ενδιαφέρον.
Ακόμη και το «Αδυνάτισες, μπράβο!» μπορεί να μην είναι το κομπλιμέντο που νομίζουμε. Δεν γνωρίζουμε πάντα γιατί άλλαξε το σώμα ενός ανθρώπου και, κυρίως, δεν χρειάζεται το βάρος του να γίνει αντικείμενο δημόσιας συζήτησης.
«Πόσα βγάζεις εκεί που δουλεύεις;»
Υπάρχουν άνθρωποι που συζητούν πολύ άνετα για χρήματα και άλλοι που δεν θέλουν καθόλου. Αν δεν υπάρχει ήδη τέτοια οικειότητα, το οικογενειακό τραπέζι μάλλον δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για οικονομικό έλεγχο.
Στην ίδια κατηγορία μπαίνουν τα «Πόσο πληρώνετε νοίκι;», «Πόσο σας κόστισε το αυτοκίνητο;» και «Καλά λεφτά έχει αυτή η δουλειά;».
«Ακόμη στην ίδια δουλειά είσαι;»
Μερικές φορές μία μόνο λέξη αρκεί για να αλλάξει ολόκληρο το νόημα. Το «ακόμη» μπορεί να μετατρέψει μια απλή ερώτηση σε μικρή αξιολόγηση ζωής. Δεν χρειάζεται κάθε συνάντηση με συγγενείς να μετατρέπεται σε απολογισμό του πού «θα έπρεπε» να βρίσκεται κάποιος σε σχέση με την ηλικία του.
Και ίσως υπάρχει ένας πολύ απλός κανόνας για το τραπέζι του Δεκαπενταύγουστου: αν η απάντηση μπορεί να φέρει τον άλλον σε δύσκολη θέση μπροστά σε δέκα ανθρώπους, πιθανότατα δεν χρειάζεται να κάνουμε την ερώτηση.
Υπάρχουν άλλωστε πολύ πιο ασφαλή θέματα. Οι διακοπές, ένα ταξίδι, μια ταινία, το φαγητό, μια αστεία οικογενειακή ιστορία ή το αιώνιο ελληνικό debate για το ποιος έφτιαξε καλύτερα τα γεμιστά.
Γιατί το ζητούμενο ενός μεγάλου γιορτινού τραπεζιού είναι να φύγουμε έχοντας περάσει καλά κι όχι έχοντας απαντήσει σε ένα απροειδοποίητο οικογενειακό interview.
Διαβάστε ακόμα
Η Παναγία έχει πολλά διαφορετικά προσωνύμια στην Ελλάδα. Ξέρεις πόσα;
Κάποιες Μαρίες γιορτάζουν τον Δεκαπενταύγουστο και άλλες όχι. Ξέρεις για ποιο λόγο;
Το ελληνικό νησί όπου ο Δεκαπενταύγουστος κρατά εννέα ημέρες
