Οι φιλίες που μετρούν χρόνια κουβαλούν κοινές ιστορίες, inside jokes, ανθρώπους που σε έχουν δει σε διαφορετικές εκδοχές του εαυτού σου και αναμνήσεις που δύσκολα χωρούν σε ένα φωτογραφικό άλμπουμ. Όσο σημαντικό κι αν είναι, όμως, το κοινό παρελθόν δεν αποτελεί αυτόματα εγγύηση ότι μια σχέση εξακολουθεί να σου κάνει καλό στο παρόν.
Οι άνθρωποι αλλάζουν και μαζί τους μπορούν να αλλάξουν οι ανάγκες, οι αντοχές και τα όριά τους. Κάτι που στα 20 σου προσπερνούσες γελώντας μπορεί στα 30 σου να σε ενοχλεί πραγματικά. Και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να τελειώσεις μια φιλία. Σημαίνει ότι μπορείς να σταματήσεις να θεωρείς φυσιολογικά κάποια πράγματα απλώς και μόνο επειδή «έτσι ήμασταν πάντα».
1. Τα αστεία που έχουν πάψει εδώ και καιρό να είναι αστεία
Οι παλιές παρέες έχουν τον δικό τους κώδικα και συνήθως ένα τεράστιο αρχείο από πειράγματα. Υπάρχει, όμως, διαφορά ανάμεσα στο αστείο που απολαμβάνουν όλοι και σε εκείνο που σε φέρνει συστηματικά σε δύσκολη θέση.
Αν κάποιος σχολιάζει την εμφάνιση, τις σχέσεις, τη δουλειά, τις επιλογές ή τις ανασφάλειές σου και κάθε φορά που αντιδράς ακούς «έλα μωρέ, πλάκα κάνουμε», το γεγονός ότι γνωρίζεστε χρόνια δεν ακυρώνει την ενόχλησή σου.
Ένα όριο δεν σημαίνει ότι έχασες το χιούμορ σου. Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι ένα συγκεκριμένο αστείο δεν θέλεις να γίνεται πια εις βάρος σου.
2. Το να είσαι διαθέσιμος/η όποτε σε χρειάζονται, αλλά να μην ισχύει ποτέ το αντίστροφο
Δεν χρειάζεται κάθε φιλία να λειτουργεί με απόλυτη μαθηματική ισορροπία. Θα υπάρξουν περίοδοι που ένας φίλος θα χρειάζεται περισσότερο τον άλλον και αυτό είναι φυσιολογικό.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν η μονόπλευρη δυναμική γίνεται μόνιμη. Εσύ σηκώνεις τα τηλέφωνα, ακούς τα προβλήματα, εμφανίζεσαι στις δύσκολες στιγμές και προσαρμόζεις το πρόγραμμά σου. Όταν όμως χρειαστείς κάτι εσύ, ο άλλος είναι σταθερά απασχολημένος ή η συζήτηση καταλήγει πάλι στα δικά του.
Το ότι είσαι καλός φίλος δεν σημαίνει ότι πρέπει να είσαι μονίμως ο άνθρωπος που δίνει.
3. Την υποτίμηση κάθε φορά που κάτι καλό σου συμβαίνει
Λες ότι πήρες προαγωγή και η απάντηση είναι «σιγά, όλοι παίρνουν κάποια στιγμή». Ξεκινάς μια σχέση και ακούς αμέσως γιατί πιθανότατα δεν θα κρατήσει. Ενθουσιάζεσαι με κάτι και μέσα σε δύο λεπτά έχεις αρχίσει να αναρωτιέσαι μήπως τελικά δεν ήταν και τόσο σημαντικό.
Ένας φίλος δεν χρειάζεται να συμφωνεί με κάθε απόφασή σου ούτε να χειροκροτεί οτιδήποτε κάνεις. Η ειλικρίνεια είναι σημαντικό κομμάτι μιας ουσιαστικής σχέσης. Άλλο, όμως, η ειλικρίνεια και άλλο η συστηματική ανάγκη να μικραίνει κάποιος ό,τι σε κάνει χαρούμενο/η.
Οι άνθρωποι που είναι δίπλα σου στις δύσκολες στιγμές έχουν σημασία. Το ίδιο και εκείνοι που μπορούν πραγματικά να χαρούν όταν τα πράγματα σου πηγαίνουν καλά.
4. Την απαίτηση να παραμένεις η παλιά εκδοχή του εαυτού σου
«Εσύ δεν ήσουν έτσι». «Από πότε κάνεις αυτά;». «Έχεις αλλάξει πολύ».
Σε μια φιλία πολλών ετών, ο άλλος σε έχει γνωρίσει σε προηγούμενες φάσεις της ζωής σου. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραμείνεις για πάντα ο άνθρωπος που ήσουν όταν γνωριστήκατε.
Μπορεί να άλλαξαν οι προτεραιότητές σου, να μη θέλεις πια να βγαίνεις μέχρι το πρωί, να έχεις διαφορετικές φιλοδοξίες, να προστατεύεις περισσότερο τον χρόνο σου ή να βλέπεις αλλιώς τις σχέσεις σου. Η αλλαγή δεν αποτελεί από μόνη της προδοσία μιας φιλίας.
Μια σχέση που αντέχει στον χρόνο χρειάζεται να αφήνει χώρο και στους δύο ανθρώπους να εξελίσσονται.
5. Το «έτσι είμαι εγώ» ως μόνιμη δικαιολογία
Αργεί πάντα. Ακυρώνει τελευταία στιγμή. Εξαφανίζεται όταν υπάρχει πρόβλημα. Λέει πράγματα που σε πληγώνουν. Και όταν προσπαθείς να το συζητήσεις, η απάντηση είναι σταθερά η ίδια: «Με ξέρεις τόσα χρόνια, έτσι είμαι».
Το να γνωρίζεις καλά έναν άνθρωπο μπορεί να σε βοηθά να καταλαβαίνεις τη συμπεριφορά του. Δεν σημαίνει ότι πρέπει και να αποδέχεσαι τα πάντα.
Το «έτσι είμαι» εξηγεί ίσως ένα χαρακτηριστικό. Δεν λύνει το πρόβλημα όταν μια συμπεριφορά επαναλαμβάνεται και επηρεάζει τη σχέση σας. Σε μια φιλία υπάρχει χώρος και για το «αυτό με ενοχλεί» χωρίς η συζήτηση να μετατρέπεται αυτομάτως σε απειλή για όσα έχετε χτίσει.
Τα όρια δεν ακυρώνουν τα χρόνια που έχετε περάσει μαζί
Το να βάλεις ένα όριο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι διαγράφεις έναν άνθρωπο από τη ζωή σου. Μπορεί να σημαίνει ότι προσπαθείς να βρεις έναν πιο υγιή τρόπο να συνεχίσει να υπάρχει σε αυτή.
Και φυσικά, δεν χρειάζεται κάθε ενόχληση να γίνεται λόγος ρήξης. Οι φίλοι κάνουν λάθη, περνούν δύσκολες περιόδους και μερικές φορές δεν αντιλαμβάνονται ότι μια συμπεριφορά τους μας έχει πληγώσει μέχρι να τους το πούμε.
Η διαφορά βρίσκεται συχνά στο τι συμβαίνει αφού το πεις. Υπάρχει διάθεση να σε ακούσουν; Να καταλάβουν; Να προσπαθήσουν να αλλάξουν κάτι; Ή το συναίσθημά σου ακυρώνεται επειδή «τόσα χρόνια έτσι κάνουμε»;
Γιατί το κοινό σας παρελθόν αξίζει να το τιμάς. Δεν χρειάζεται, όμως, να του επιτρέπεις να αποφασίζει και τα όρια του παρόντος σου.
Φωτογραφίες: Pexels
Διαβάστε ακόμα
Πόσες μέρες χωρίς καφέ αντέχει μια φιλία πριν αρχίσει να γίνεται... σχέση εξ αποστάσεως;
5 συμπεριφορές που κάνουν μια παρέα να γυρίζει από τις διακοπές στα… μαχαίρια
