Αν αυτό ήταν πράγματι το τελευταίο fashion show του Anthony Vaccarello για τον Saint Laurent, τότε ο σχεδιαστής επέλεξε να κλείσει τη δεκαετή πορεία του στον γαλλικό οίκο όπως ακριβώς την έχτισε, με λάμψη, αισθησιασμό, αυστηρές γραμμές και μια εικόνα τόσο κινηματογραφική, που δύσκολα ξεχνιέται.
Το βράδυ της 29ης Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο της Εβδομάδας Μόδας του Παρισιού, ο Saint Laurent παρουσίασε τη συλλογή Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027 στο Trocadéro, με τον φωτισμένο Πύργο του Άιφελ να δεσπόζει στο φόντο. Μόνο που αυτή τη φορά η ατμόσφαιρα ήταν διαφορετική. Εδώ και ημέρες, η διεθνής fashion σκηνή συζητά έντονα το ενδεχόμενο αποχώρησης του Vaccarello, ακριβώς δέκα χρόνια μετά την ανάληψη της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του οίκου.
Ούτε ο Saint Laurent ούτε η μητρική Kering έχουν επιβεβαιώσει μέχρι στιγμής την αποχώρησή του. Ωστόσο, σχεδόν κάθε λεπτομέρεια του show έμοιαζε να έχει σχεδιαστεί σαν το κλείσιμο ενός μεγάλου κεφαλαίου.
Ένα Trocadéro πλημμυρισμένο στο χρυσό
Ο Anthony Vaccarello ξέρει όσο λίγοι να στήνει ένα fashion show που μοιάζει με σκηνή από ταινία. Αυτή τη φορά, πάνω από τη γυαλιστερή μαύρη πασαρέλα αιωρούνταν τρεις τεράστιοι χρυσοί πολυέλαιοι με κεριά, ενώ απέναντι ο Πύργος του Άιφελ άστραφτε μέσα στη νύχτα.
Το σκηνικό παρέπεμπε στα μεγάλα couture shows του Yves Saint Laurent και συγκεκριμένα στο Salon Impérial του Hôtel Inter-Continental, όπου ο θρυλικός δημιουργός συνήθιζε να παρουσιάζει τις συλλογές του. Και μετά εμφανίστηκε το χρυσό.
Σχεδόν ολόκληρη η συλλογή ήταν μια μελέτη πάνω σε αυτό. 59 looks συνολικά, με τα πρώτα 49 να κινούνται στις αποχρώσεις και τις διαφορετικές υφές του χρυσού και τα τελευταία 10 να βυθίζονται ξαφνικά στο μαύρο.
Δεν ήταν, όμως, απλώς μια συλλογή με χρυσά ρούχα. Ο Vaccarello χρησιμοποίησε το χρώμα μέσα από εντελώς διαφορετικά υλικά και τεχνικές: lamé, brocade και jacquard, guipure δαντέλα, organza και mousseline, μεταλλικά βαμβακερά υφάσματα, αλλά ακόμη και latex καλυμμένο με φύλλα χρυσού.
Κλασικά κομμάτια από το λεξιλόγιο του Saint Laurent μεταμορφώθηκαν. Οι περίφημες sahariennes, τα trench coats, τα bomber jackets και τα αυστηρά σακάκια έγιναν χρυσά και συνδυάστηκαν με στενές pencil skirts. Ακολούθησαν cropped jackets, παντελόνια από πλούσια brocade υφάσματα και διάφανες cocktail dresses από χρυσή guipure δαντέλα που άφηναν το σώμα να διαγράφεται από κάτω.
Ανάμεσα στη μονοχρωμία εμφανίστηκαν mousseline φουλάρια σε βαθιές αποχρώσεις του absinthe, του κεχριμπαριού και του κονιάκ, δεμένα στον λαιμό σε τεράστιους φιόγκους και με μακριές ουρές που ακολουθούσαν τα μοντέλα καθώς περπατούσαν.
Τα ψηλοτάκουνα με τα φίδια και… ούτε μία τσάντα
Όπως πάντα στον Saint Laurent του Vaccarello, το styling δεν χρειαζόταν πολλά για να κάνει statement. Τα κοσμήματα ήταν μεγάλα και θεατρικά, με εντυπωσιακά filigree σκουλαρίκια, ενώ τα stilettos ανέβηκαν σε σχεδόν ιλιγγιώδες ύψος.
Ανάμεσά τους υπήρχε και ένα από τα πιο ιδιαίτερα fashion details της συλλογής. Ψηλοτάκουνα στα οποία το τακούνι σχημάτιζε ένα μεταλλικό φίδι σε σχήμα «S».
Υπήρχε όμως και μια εντυπωσιακή απουσία. Σε ολόκληρο το show δεν εμφανίστηκε ούτε μία τσάντα. Σε μια εποχή που τα luxury houses στηρίζουν μεγάλο μέρος της εμπορικής τους δύναμης στα αξεσουάρ και στα «It bags», ο Vaccarello επέλεξε να αφήσει τα ρούχα και τη γυναίκα Saint Laurent να έχουν όλη την προσοχή.
Το χρυσό, άλλωστε, δεν επιλέχθηκε τυχαία. Υπήρξε αγαπημένο στοιχείο του ίδιου του Yves Saint Laurent και εμφανιζόταν συχνά στις δημιουργίες, στα κοσμήματα και στις λεπτομέρειές του. Στις σημειώσεις του show επανήλθε μάλιστα μια παλιά φράση του σχεδιαστή για το χρυσό, το οποίο θεωρούσε «μαγικό» χρώμα, συνδέοντάς το με το φως του ήλιου.
Έτσι, ο Vaccarello δεν έκανε απλώς μια αναδρομή στα δικά του δέκα χρόνια στον οίκο. Ένωσε τη δική του Saint Laurent γυναίκα με εκείνη του ιδρυτή: δυναμική, αυστηρή και ταυτόχρονα ακραία αισθησιακή.
Και ξαφνικά, όλα έγιναν μαύρα
Ύστερα από 49 χρυσές εμφανίσεις, η πασαρέλα άλλαξε εντελώς. Τα τελευταία δέκα looks ήταν μαύρα. Βελούδινα κοστούμια με κοσμημένα κουμπιά, διάφανες δημιουργίες και εντυπωσιακές βραδινές τουαλέτες από organza με όγκο, μακριά μανίκια και ουρές που σάρωναν την πασαρέλα.
Η μετάβαση από το χρυσό στο απόλυτο μαύρο έμοιαζε σχεδόν συμβολική. Παράλληλα, λειτουργούσε σαν μια αντιστροφή της συλλογής Rive Gauche του Yves Saint Laurent για το Φθινόπωρο του 1991, η οποία είχε κλείσει με χρυσό.
Και τότε ήρθε η Charlotte Gainsbourg.
Η επί χρόνια μούσα και στενή συνεργάτιδα του Vaccarello εμφανίστηκε με ένα κλασικό μαύρο Saint Laurent κοστούμι και τραγούδησε μπροστά στους καλεσμένους, λίγο πριν ο σχεδιαστής βγει στην πασαρέλα για την υπόκλισή του. Πίσω του ακολούθησαν τα μοντέλα με τα χρυσά looks, ενώ εκείνος δέχθηκε ένα θερμό standing ovation.
Στην πρώτη σειρά βρίσκονταν, μεταξύ άλλων, η Rosé των Blackpink, η Kate Moss, η Zoë Kravitz, η Rosie Huntington-Whiteley, ο Rami Malek, ο Eddie Redmayne και ο Post Malone.
Υπήρχε όμως ακόμη ένα στοιχείο που είχε ήδη βάλει σε σκέψεις τους fashion insiders πριν αρχίσει το show.
Ο Vaccarello είχε στείλει σε επιλεγμένους δημοσιογράφους μαύρα calla lilies μαζί με ένα προσωπικό σημείωμα, ενημερώνοντάς τους ότι αυτή τη φορά δεν θα έδινε τις καθιερωμένες συνεντεύξεις. Έγραφε ότι είχε τη συγκεκριμένη συλλογή στο μυαλό του εδώ και πολύ καιρό, ότι ένιωσε πως είχε έρθει η κατάλληλη στιγμή να τη φέρει στο φως και ότι ήταν μια πολύ προσωπική δουλειά, «φορτισμένη με συναίσθημα».
Ακόμη και η μουσική πριν από την έναρξη έμοιαζε με clue, το soundtrack του Miles Davis για την ταινία του Louis Malle «Elevator to the Gallows».
Όλα αυτά, μαζί με τη συγκινησιακή φόρτιση της τελικής υπόκλισης, ήταν αρκετά για να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο τις φήμες ότι ο Anthony Vaccarello μόλις παρουσίασε την τελευταία του συλλογή για τον Saint Laurent.
Μέχρι να υπάρξει επίσημη ανακοίνωση, παραμένει ένα σενάριο που δεν έχει επιβεβαιωθεί. Αν όμως το χρυσό show του Παρισιού ήταν πράγματι το φινάλε του, τότε δύσκολα θα μπορούσε να είχε επιλέξει πιο κατάλληλο τρόπο για να κλείσει μια δεκαετία. 49 εμφανίσεις μέσα στο φως, δέκα μέσα στο απόλυτο μαύρο και, στο βάθος, ο Πύργος του Άιφελ να λάμπει πάνω από έναν οίκο που ο Vaccarello σημάδεψε με τη δική του αισθητική.
