Υπάρχουν πράγματα που δεν γράφονται σε λίστες, δεν πληρώνονται, δεν αναγνωρίζονται, αλλά κρατούν την καθημερινότητα σε ισορροπία. Η “αόρατη εργασία” είναι ακριβώς αυτό. Όλη εκείνη η συναισθηματική και οργανωτική φροντίδα που συμβαίνει στο παρασκήνιο, και που πολύ συχνά αναλαμβάνουν οι γυναίκες χωρίς καν να το συνειδητοποιούν.

Δεν είναι μόνο το «να κάνεις». Είναι το να θυμάσαι, να προλαβαίνεις, να φροντίζεις, να συντονίζεις.

Photo by Vitaly Gariev on Unsplash

Η δουλειά που δεν φαίνεται

Από το να θυμηθείς ένα ραντεβού, μέχρι το να οργανώσεις ένα οικογενειακό τραπέζι ή να καταλάβεις ότι κάποιος στο σπίτι δεν είναι καλά, όλα αυτά είναι κομμάτια μιας δουλειάς που δεν περιγράφεται εύκολα.Είναι το mental load, όπως συχνά αναφέρεται. Η συνεχής εγρήγορση για όσα «πρέπει» να γίνουν, πριν καν ειπωθούν. Η ευθύνη να λειτουργούν όλα ομαλά, χωρίς απαραίτητα να φαίνεται ποιος το φροντίζει.

Πέρα από την οργάνωση, υπάρχει και κάτι πιο βαθύ, η συναισθηματική εργασία. Το να είσαι εκεί για όλους. Να ακούς, να στηρίζεις, να απορροφάς εντάσεις, να κρατάς ισορροπίες.Συχνά, οι γυναίκες γίνονται ο «συνδετικός κρίκος» μέσα στην οικογένεια ή την παρέα. Εκείνες που θα φροντίσουν να μη χαλάσουν οι σχέσεις, που θα καταλάβουν πρώτες τι συμβαίνει, που θα προσπαθήσουν να κρατήσουν τα πράγματα ήρεμα.

Photo by Centre for Ageing Better on Unsplash

Γιατί μένει αόρατη

Ίσως γιατί θεωρείται δεδομένη. Ίσως γιατί δεν μετριέται εύκολα. Ίσως γιατί έχει συνδεθεί με ρόλους που περνούν από γενιά σε γενιά χωρίς να αμφισβητούνται.

Όταν κάτι γίνεται «αθόρυβα», είναι εύκολο να το προσπεράσεις. Και έτσι, αυτή η μορφή εργασίας σπάνια αναγνωρίζεται, παρόλο που είναι απαραίτητη.

Η αόρατη εργασία δεν είναι χωρίς επιπτώσεις. Μπορεί να οδηγήσει σε κούραση, πίεση, ακόμα και σε μια αίσθηση ότι δίνεις συνεχώς χωρίς να παίρνεις πίσω την ίδια αναγνώριση ή στήριξη.Και το πιο δύσκολο είναι ότι πολλές φορές δεν εκφράζεται γιατί μοιάζει «υποχρέωση» ή γιατί δεν έχει μάθει κανείς να τη διεκδικεί.

Photo by Vitaly Gariev on Unsplash

Μπορεί να αλλάξει αυτό;

Η αλλαγή ξεκινά από την αναγνώριση. Από το να ονομάσουμε αυτή τη μορφή εργασίας και να καταλάβουμε ότι έχει αξία. Το να μοιράζεται η ευθύνη, το να υπάρχει επικοινωνία μέσα στις σχέσεις, το να λέγεται ένα «ευχαριστώ», όλα αυτά δεν λύνουν τα πάντα, αλλά είναι μια αρχή.

Η “αόρατη εργασία” δεν είναι μικρή. Είναι απλώς… αόρατη. Και ίσως ήρθε η στιγμή να αρχίσουμε να τη βλέπουμε πιο καθαρά.

Διαβάστε ακόμα

Overthinking: Αυτό το κόλπο μπορεί να σε βοηθήσει να το ελέγξεις

Τα μικρά σημάδια ότι χρειάζεσαι πραγματική ξεκούραση και όχι απλώς ύπνο

Οι λόγοι που σκέφτεσαι συνέχεια το παρελθόν χωρίς να το καταλαβαίνεις