Όταν γνωρίζεις κάποιον/α που σου αρέσει, είναι απολύτως φυσικό να θέλεις να του/της αρέσεις κι εσύ. Το πρόβλημα αρχίζει όταν το «μου αρέσει αυτός ο άνθρωπος;» περνά σε δεύτερη μοίρα και όλη σου η προσοχή καταλήγει στο «άραγε του/της αρέσω;».
Κάπου εκεί, μια γνωριμία μπορεί να αρχίσει να θυμίζει μικρή οντισιόν. Προσπαθείς να πεις τα σωστά πράγματα, προσαρμόζεσαι περισσότερο απ' όσο θα ήθελες και αντιμετωπίζεις κάθε μήνυμα ή ραντεβού σαν μια ακόμη ευκαιρία να αποδείξεις ότι αξίζεις να σε επιλέξουν.
Δεν σημαίνει ότι κάθε συμβιβασμός ή προσπάθεια είναι προβληματικός. Οι σχέσεις χρειάζονται αμοιβαιότητα και προσαρμογή. Υπάρχουν, όμως, ορισμένες συμπεριφορές που αξίζει να παρατηρήσεις όταν επαναλαμβάνονται.
1. Συμφωνείς πολύ πιο εύκολα απ' όσο θα ήθελες
«Κι εμένα μου αρέσει». «Κανένα πρόβλημα». «Όπου θέλεις εσύ».
Αν πιάνεις συχνά τον εαυτό σου να συμφωνεί με επιλογές, απόψεις ή σχέδια μόνο και μόνο για να μη χαλάσεις το κλίμα, ίσως προσπαθείς περισσότερο να παραμείνεις αρεστός/ή παρά να δείξεις ποιος/α πραγματικά είσαι.
Η σύνδεση δεν δημιουργείται επειδή δύο άνθρωποι συμφωνούν στα πάντα. Δημιουργείται και όταν μπορούν να διαφωνήσουν χωρίς να αισθάνονται ότι η σχέση απειλείται.
2. Αναλύεις κάθε μήνυμα σαν να βαθμολογείσαι
Έστειλες κάτι και δεν πήρες αμέσως απάντηση. Ξαναδιαβάζεις το μήνυμα. Μήπως ήσουν πολύ διαθέσιμος/η; Πολύ ενθουσιώδης; Μήπως έπρεπε να περιμένεις περισσότερο;
Είναι άλλο να αναρωτιέσαι περιστασιακά τι εντύπωση έδωσες και άλλο να αισθάνεσαι ότι κάθε επικοινωνία είναι ένα τεστ που πρέπει να περάσεις.
Όταν η ανάγκη για αποδοχή παίρνει το τιμόνι, η προσοχή μεταφέρεται από την επικοινωνία στην «επίδοσή» σου μέσα σε αυτή.
3. Προσαρμόζεις τον εαυτό σου σε αυτό που πιστεύεις ότι ψάχνει
Σου είπε ότι λατρεύει την περιπέτεια και ξαφνικά παρουσιάζεις τον εαυτό σου ως τον πιο αυθόρμητο άνθρωπο στον κόσμο. Θέλει κάποιον/α χαλαρό/ή και αποφεύγεις να πεις ότι κάτι σε ενόχλησε. Λέει ότι δεν του/της αρέσουν οι «απαιτητικές σχέσεις» και αρχίζεις να μικραίνεις τις δικές σου ανάγκες.
Η διαφορά μπορεί να φαίνεται λεπτή, αλλά είναι σημαντική: άλλο να ανακαλύπτεις κοινά στοιχεία και άλλο να κατασκευάζεις μια εκδοχή σου που θεωρείς πιο εύκολο να επιλεγεί.
4. Κάνεις περισσότερα απ' όσα παίρνεις και περιμένεις να «μετρήσουν»
Είσαι πάντα διαθέσιμος/η, οργανώνεις τα ραντεβού, στέλνεις πρώτος/η, θυμάσαι τα πάντα, διευκολύνεις το πρόγραμμα του άλλου και προσπαθείς να είσαι όσο πιο υποστηρικτικός/ή γίνεται.
Τίποτα από αυτά δεν είναι αρνητικό από μόνο του. Αλλά αν πίσω από την υπερπροσπάθεια υπάρχει η ελπίδα ότι κάποια στιγμή ο άλλος θα δει πόσο «καλή επιλογή» είσαι και θα ανταποδώσει, αξίζει να το παρατηρήσεις.
Η φροντίδα μέσα σε μια σχέση δεν χρειάζεται να λειτουργεί σαν βιογραφικό προσόντων.
5. Μια μικρή απόσταση σε κάνει να προσπαθείς ακόμη περισσότερο
Ο άλλος απομακρύνεται λίγο και, αντί να αναρωτηθείς τι συμβαίνει μεταξύ σας, ενεργοποιείσαι περισσότερο. Στέλνεις περισσότερο, γίνεσαι πιο διαθέσιμος/η, προσπαθείς να ξανακερδίσεις το ενδιαφέρον του/της.
Σε αυτή την περίπτωση, η απόσταση μπορεί να βιώνεται λιγότερο ως πληροφορία για τη δυναμική της γνωριμίας και περισσότερο ως προσωπική απόρριψη που πρέπει να ανατρέψεις.
Όμως δεν είναι κάθε χαμένο ενδιαφέρον μια πρόκληση που πρέπει να κερδίσεις.
6. Σκέφτεσαι συνέχεια αν σε θέλει και σπάνια αν τον/τη θέλεις
Ίσως αυτό είναι το πιο χαρακτηριστικό σημάδι.
Μετά από ένα ραντεβού αναρωτιέσαι: «Πέρασε καλά;», «Θα ξαναστείλει;», «Του/της άρεσα;». Πολύ πιο σπάνια όμως ρωτάς: «Πέρασα εγώ καλά;», «Ένιωσα άνετα;», «Μου άρεσε ο τρόπος που μου φέρθηκε;», «Θέλω πραγματικά να τον/τη γνωρίσω περισσότερο;».
Κι όμως, αυτή είναι η μισή εξίσωση που εύκολα ξεχνάμε. Δεν βρίσκεσαι σε μια γνωριμία μόνο για να αξιολογηθείς. Αξιολογείς κι εσύ αν αυτός ο άνθρωπος και αυτή η δυναμική έχουν θέση στη ζωή σου.
Από το «θα με επιλέξει;» στο «επιλέγουμε ο ένας τον άλλον;»
Μια ουσιαστική σχέση δεν χρειάζεται έναν άνθρωπο που δίνει εξετάσεις και έναν άλλον που αποφασίζει αν πέρασε. Χρειάζεται δύο ανθρώπους που γνωρίζονται σταδιακά, δείχνουν ποιοι είναι και παρατηρούν αν υπάρχει χώρος για κάτι αμοιβαίο.
Αν αναγνωρίζεις κάποιες από αυτές τις συμπεριφορές, δεν χρειάζεται να μετατρέψεις κάθε μήνυμα και κάθε ραντεβού σε νέα άσκηση αυτοπαρατήρησης. Μπορείς απλώς να προσθέσεις μία ερώτηση δίπλα στο γνώριμο «άραγε του/της αρέσω;»:
«Εμένα μου αρέσει ο τρόπος που νιώθω όταν είμαι μαζί του/της;»
Γιατί η σύνδεση δεν είναι να καταφέρεις να σε επιλέξει κάποιος. Είναι να διαπιστώσετε αν, τελικά, επιλέγετε ο ένας τον άλλον.
Φωτογραφίες: Unsplash
Διαβάστε ακόμα
«Δεν θέλω ταμπέλες»: Η φράση που αλλάζει τους όρους μιας γνωριμίας και όσα πρέπει να προσέξεις
«Δεν είμαι έτοιμος/η για σχέση»: Πότε σημαίνει «όχι τώρα» και πότε «όχι μαζί σου»;
