Η Μαρίνα Μεμουσάι, γνω΄ρισε τον Γιώργο Μαζωνάκη στον περσινό κύκλο του The Voice, όταν εκείνος ξετρελαμένος με το λίγων μηνών κοριτσάκι της, ανέλαβε να του κάνει baby sitting όσο εκείνη τραγουδούσε στη σκηνή και στη συνέχεια της πρότεινε να το βαφτίσει.
Η μικρή Λεάνδρα του έκλεψε την καρδιά και δυστυχώς δεν πρόλαβε να γίνει ο νονός της κι ας το επιθυμούσε κι ο ίδιος πολύ. Η νεαρή τραγουδίστρια την περασμένη εβδομάδα βρέθηκε με τη μικρή στο νεκροταφείο για να αφήσουν ένα λουλούδι στον τάφο του και το δημοσίευσε γράφοντας:
«Σήμερα ήρθαμε να σου πούμε αντίο… μαζί. Η μικρή σου σου έφερε ένα λουλούδι και σου χάρισε κι ένα φιλί… ένα τελευταίο φιλί από εκείνη που αγάπησες τόσο πολύ. Μπορεί να είναι μικρή για να θυμάται όλα όσα έζησε μαζί σου, αλλά θα φροντίσω εγώ να μάθει πόσο την αγάπησες.
Καλό ταξίδι, Γιώργο μας… Ένα φιλί από τη Λεάνδρα κι ένα "θα μας λείψεις" από εμάς» έγραψε η μαμά με τη λεζάντα στο βίντεο να ραγίζει καρδιές: «Σήκω κ. Γιώργο, ήρθε το "παιδί" σου».
Και από εκείνη τη στιγμή άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για το αδηφάγο διαδίκτυο που τη σταύρωσε. Ενώ παράλληλα άρχισαν να κυκλοφορούν δημοσιεύματα που ήθελαν τον αδικοχαμένο Γιώργο Μαζωνάκη να έχει αφήσει την περιουσία του στη μικρούλα που θα βάφτιζε. Με τη Μαρίνα Μεμουσάι να δέχεται τρελές επιθέσεις στα social όπου ο καθένας έλεγε το μακρύ του και το κοντό του. Προσπερνούμε πως από τις πρώτες κιόλας ημέρες ο δικηγόρος του έχει δημόσια πει πως ΔΕΝ υπάρχει διαθήκη και πως ενώ ο Γιώργος του είχε ζητήσει να κάνει ένα προσχέδιο, δεν το ολοκλήρωσαν και δεν το υπέγραψε, που κάποιοι για χάρην των clicks επέλεξαν να αγνοήσουν και πάμε στην ουσία του θέματος.
Ακόμα κι αν ίσχυε -που δεν ισχύει- το τι θα κάνει ένας άνθρωπος την προσωπική του περιουσία και που θα αποφασίσει να τη διαθέσει είναι κατά τη γνώμη μας δική του δουλειά και δεν πέφτει σε κανέναν λόγος. Δεν τα δανείστηκε, τα κέρδισε, ότι έκανε. Και αντιλαμβανόμαστε γιατί η Μαρίνα Μεμουσάι έφτασε στα όριά της με όσα της καταλόγισαν και όσα διάβασε για την ίδια και το κοριτσάκι της και δικαίως ξέσπασε:
«Ως εδώ. Σιώπησα αρκετά. Όχι επειδή δεν είχα τι να απαντήσω, αλλά επειδή πίστευα ότι υπάρχουν στιγμές στις οποίες ο σεβασμός πρέπει να είναι μεγαλύτερος από την ανάγκη μας να σχολιάζουμε έναν άνθρωπο που πενθεί. Δυστυχώς κάποιοι επέλεξαν αυτή τη στιγμή ως άδεια. Τις τελευταίες ημέρες έχω διαβάσει για τον εαυτό μου πράγματα που ξεπερνούν κάθε όριο. Ότι λέω ψέματα. Ότι "στήνω μια ιστορία για δημοσιότητα". Ότι εκμεταλλεύομαι τον θάνατο του Γιώργου. Ότι χρησιμοποιώ το παιδί μου. Ότι θέλω χρήματα. Ότι θέλω ακόμη και την περιουσία ενός νεκρού ανθρώπου.
Έφτασαν στο σημείο να προσβάλλουν την καταγωγή μου, τον άντρα μου, την οικογένειά μου και να δημιουργούν αφηγήσεις χρησιμοποιώντας το όνομα του παιδιού μου, συνοδεύοντάς το με ιστορίες και "πληροφορίες" του παρελθόντος που γεννούν χωρίς κανένα στοιχείο. Εδώ λοιπόν μπαίνει το όριο. Εμένα μπορείτε να με κρίνετε όσο θέλετε. Το παιδί μου όμως δεν θα το χρησιμοποιείτε για να χτίσετε σενάρια. Η Λεάνδρα είναι ένα μικρό παιδί. Δεν σας χρωστάει εξηγήσεις για τη ζωή της. Δεν είναι μέρος κανενός κουτσομπολιού και δεν θα γίνει το εργαλείο κανενός για likes, views και σχόλια. Όσο για αυτούς που αποφάσισαν ότι δήθεν ενδιαφέρονται για την περιουσία του Γιώργου, θα το πω όσο πιο καθαρά γίνεται.
Δεν ζήτησα, δεν διεκδίκησα και δεν θέλω ούτε ένα ευρώ από την περιουσία του Γιώργου. Ούτε εγώ ούτε η οικογένειά μου. Το να χρησιμοποιείται ακόμη και ο θάνατός του για να κατασκευάζονται τέτοιες κατηγορίες εναντίον μου είναι κάτι που αγγίζει πλέον και συγκεκριμένα όρια. Ένα ακόμη "κακό σχόλιο". Και τώρα στο μεγαλύτερο "έγκλημα" που διέπραξα: ότι μίλησα για έναν άνθρωπο που γνώρισα
Κάποιοι απαιτούν να παρουσιάσω "αποδείξεις". Να ανεβάσω μηνύματα. Κλήσεις. Συνομιλίες. Φωτογραφίες. Προσωπικές στιγμές. Όχι. Δεν πρόκειται να ξεγυμνώσω δημόσια μια προσωπική επικοινωνία για να περάσω τις εξετάσεις του Instagram και του TikTok. Έχω όσα χρειάζονται για να γνωρίζω εγώ ποια ήταν η σχέση μου με τον Γιώργο. Τα γνωρίζει ο άντρας μου. Τα γνωρίζουν άνθρωποι που βρίσκονταν πραγματικά στη ζωή μας. Και πάνω απ’ όλα, τα γνώριζε ο Γιώργος. Αυτό μου αρκεί. Δεν θα δημοσιεύσω προσωπικές συνομιλίες ενός ανθρώπου που σήμερα δεν βρίσκεται εδώ για να πει "Μαρίνα, ναι, θέλω να τα δει όλος ο κόσμος". Αυτό δεν είναι έλλειψη αποδείξεων. Είναι επιλογή αξιοπρέπειας και σεβασμού. Και όσοι θεωρούν ότι επειδή κάποιος πέθανε αποκτούν αυτομάτως δικαίωμα πρόσβασης στις ιδιωτικές του συνομιλίες, ας αναρωτηθούν αν θα ήθελαν αύριο τα δικά τους προσωπικά μηνύματα να γίνουν περιεχόμενο στο διαδίκτυο.
Όσο για την καταγωγή μου: Ναι, έχω αλβανική καταγωγή. Και λοιπόν; Δεν είναι προσβολή. Δεν είναι κάτι που κρύβω και σίγουρα δεν είναι κάτι για το οποίο θα απολογηθώ. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Ελλάδα από Αλβανούς γονείς και είμαι περήφανη για τους ανθρώπους που με μεγάλωσαν. Αν τρομοκρατικό "επιχείρημα" κάποιου απέναντί μου είναι η καταγωγή μου, τότε δεν χρειάζεται να απαντήσω εγώ σε αυτό. Έχει ήδη εκτεθεί μόνος του. Και κάτι ακόμη. Ο πόνος δεν είναι διαγωνισμός.
Δεν ισχυρίστηκα ποτέ ότι ο πόνος ο δικός μου είναι μεγαλύτερος από της μητέρας του, των αδελφών του, της οικογένειάς του ή οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου τον αγάπησε. Το ότι πονάει ένας άνθρωπος δεν αφαιρεί ούτε γραμμάριο από τον πόνο κάποιου άλλου. Δεν χρειάζομαι άδεια για να στεναχωρηθώ. Δεν χρειάζομαι πιστοποιητικό για να μου λείψει κάποιος. Και δεν χρειάζεται να αποδείξω σε αγνώστους πόσες φορές μιλήσαμε, για να δικαιούμαι να πω ότι η απώλειά του με πονάει. Και σε όσους λένε ότι "ψάχνω δημοσιότητα" θα πω μόνο αυτό: Αν ο στόχος μου ήταν η δημοσιότητα, το ευκολότερο πράγμα που θα μπορούσα να κάνω σήμερα θα ήταν να δημοσιεύσω όλα όσα έχω κρατήσει ιδιωτικά. Δεν το έκανα. Και δεν θα το κάνω. Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο να μοιράζεσαι ένα κομμάτι της ιστορίας σου και στο να πουλάς την ιδιωτικότητα ενός ανθρώπου για να πείσεις το διαδίκτυο. Εγώ αυτή τη γραμμή δεν θα την περάσω. Δεν ζητάω να με αγαπήσετε. Δεν ζητάω να συμφωνήσετε μαζί μου. Δεν ζητάω καν να με πιστέψετε. Απαιτώ όμως να σταματήσει η κατασκευή γεγονότων γύρω από εμένα και, κυρίως, γύρω από το ανήλικο παιδί μου.
Αν έχετε πραγματικά στοιχεία για κάτι που ισχυρίζεστε, αναλάβετε και την ευθύνη όσων δημοσιεύετε. Αν δεν έχετε, μην παρουσιάζετε φήμες, σχόλια τρίτων και υποθέσεις ως αλήθειες. Από σήμερα δεν θα απαντάω σε κάθε σχολιασμό που αποφασίζει να γράψει μια ιστορία για τη ζωή μου. Η σιωπή μου δεν θα είναι παραδοχή. Θα είναι επιλογή. Θα προστατεύσω τον άντρα μου. Θα προστατεύσω το παιδί μου. Θα προστατεύσω όσο θεωρώ προσωπικά από τη σχέση μου με τον Γιώργο. Και τον Γιώργο θα τον θυμάμαι όπως τον γνώρισα εγώ – όχι όπως απαιτεί το διαδίκτυο να αποδείξω ότι τον γνώρισα. Αυτή είναι η πρώτη και η τελευταία μου απάντηση. Από εδώ και πέρα, υπάρχει όριο. Και απαιτώ να γίνει σεβαστό»
Διαβάστε ακόμα
Τάσος Ιορδανίδης: Η περίοδος που δεν ήθελε να καταλάβουν τα παιδιά του πόσο δύσκολα περνούσε
Δωροθέα Μερκούρη: Το στορι από το νοσοκομείο που ανησύχησε, οι εξετάσεις και η...θεραπεία της
