Μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης πραγματοποιήθηκε το τελευταίο «αντίο» στην Γωγώ Μαστροκώστα, με την οικογένεια, στενούς φίλους αλλά και ανθρώπους από τον καλλιτεχνικό και αθλητικό χώρο να βρίσκονται δίπλα στους δικούς της ανθρώπους.
Eurokinissi
Οι πιο συγκλονιστικές στιγμές της τελετής ήταν οι επικήδειοι λόγοι της κόρης της, Βικτώριας Δέλλα, και του συζύγου της, Τραϊανού Δέλλα, οι οποίοι «ράγισαν» καρδιές με όσα είπαν για τη γυναίκα που αγάπησαν όσο τίποτα.
Eurokinissi
Με τρεμάμενη φωνή και εμφανώς φορτισμένη, η κόρη της Γωγώς Μαστροκώστα μίλησε για τη μητέρα της ως τον άνθρωπο που της έμαθε τι σημαίνει αγάπη, αξίες και αφοσίωση.
Η Βικτώρια Δέλλα περιέγραψε μια γυναίκα γεμάτη δύναμη, χαμόγελο και γενναιοδωρία, τονίζοντας πως ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της πάλευε χωρίς φόβο.
Eurokinissi
«Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια. Αγάπησε βαθιά και έδωσε δύναμη σε όλους μας», ανέφερε συγκινημένη.
Μιλώντας για τη σχέση τους, είπε πως δεν ήταν μόνο μητέρα της αλλά και η πιο στενή της φίλη.
«Ήσουν και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου. Το άτομο με το οποίο θα μοιράζομαι τα πάντα», είπε, κάνοντας πολλούς να ξεσπάσουν σε δάκρυα.
Στο πιο φορτισμένο σημείο του επικήδειου, αφιέρωσε έναν στίχο στη μητέρα της λέγοντας:
«Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ. Και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική».
Κλείνοντας, ψιθύρισε: «Σε αγαπώ μαμά, δεν σου λέω αντίο, γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου».
Λίγο αργότερα, ο Τραϊανός Δέλλας στάθηκε μπροστά στο φέρετρο της γυναίκας του και εκφώνησε έναν επικήδειο που συγκλόνισε όσους βρίσκονταν στην εκκλησία.
Με φωνή «σπασμένη» από τη συγκίνηση, μίλησε για τη μεγάλη αγάπη που έζησαν μαζί, τις δύσκολες μάχες που έδωσαν και την οικογένεια που δημιούργησαν.
«Άγγελέ μου. Έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού. ‘Ο φύλακας άγγελός μου’ έλεγες. Στα πεντηκοστά μου γενέθλια, όταν έμεινα μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήραν για την εντατική, λύθηκαν όλα ξαφνικά μέσα στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή,αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου! Με τη δικιά σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσει, πόση επιμονή για να τα ξεπεράσεις.
Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνοσε άγγελο παραπέμπουν. Και αυτό είναι μια ακόμη απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορώ να σε καταλάβω, αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου τις στιγμές που ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου, για να μπορέσω να δω καθαρά την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες. Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα ‘μωρό μου’ γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω, όπως κάνω στα μωρά. Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, τη Βικτώρια. Και έτσι είχα δύο μωρά να προσέχω. Το κάθε ένα ήθελε τη δική του φροντίδα αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που είχα για εσάς. Και ευτυχώς είναι αστείρευτα.
Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως τη φανταζόμουνα. Παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στο δρόμο μας. Ήμασταν μαζί κρατώντας ο ένας τον άλλον. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα. Δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Ούτε στιγμή. Πάντα ήσουν στο μυαλό μου και πάντα προτεραιότητά μου, γιατί είσαι το μωρό μου.
Μαζί σου, έζησα τις πιο όμορφες και τις πιο δύσκολες στιγμές, αλλά κι αυτές ακόμα, αυτά μαζί σου, με ένα χαμόγελο όλα έσβηναν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις, αλλά και οι πολύ δύσκολες μαθήματα. Μαθήματα θάρρους, αξιοπρέπειας, δύναμης ψυχής, καλοσύνης, στωικότητας, υπομονής και άλλων πολλών αρετών που είχες μέσα σου.
Τα σ' αγαπώ που σου έχω πει είναι πολύ λίγα για αυτό που αισθάνομαι για σένα. Το ευχαριστώ είναι πολύ μικρό για αυτά που μου έδωσες και η ευγνωμοσύνη μου στο Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για συντροφιά μεγάλη, άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο. Αγάπη μου, άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα ‘Μη φοβάσαι, θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια’.
Και βγήκαμε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε σε ωκεανό. Αλλά και πάλι σου είπα ‘Μη φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου. Εσύ μόνο κολύμπα’ και το έκανες. Και εγώ θα είμαι εδώ. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο σε έχασα από δίπλα μου. Ξεκουράσου αγάπη μου, γιατί κουράστηκες πάρα πολύ και πέτα, πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου.
Αλλά όπου και να είσαι, να ξέρεις η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει. Και ένα κομμάτι θέλω να πω, που αφιερώναμε ο ένας στον άλλον. ‘Αν ήξερα που πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω. Αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουνα σίγουρη. Να ήσουνα σίγουρη ότι πάλι, πάλι, πάλι σε σένα θα ερχόμουνα, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα. Απ' την ίδια τη σκανδάλη δε θα φοβόμουνα, πως για μια φορά και πάλι θα ξανά σκοτωνόμουνα’.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε όλοι εδώ. Για να είστε εδώ όλοι κάτι σας έχει δώσει. Ένα χαμόγελο, μια συμβουλή, μια αγκαλιά. Μια στιγμή. Κρατήστε τις αυτές τις στιγμές. Να αγαπιέστε επειδή μπορείτε. Εμείς θέλαμε να αγαπηθούμε περισσότερο, να αγκαλιαστούμε περισσότερο, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσαμε.
Αυτό θα ήθελα ένα μήνυμα. Εγώ ήταν μια μαχήτριά, δεν λύγισε ποτέ. Και αισθάνομαι τόσο μικρός μπροστά της, σε αυτό που μας έχει μάθει, έχει μάθει την κόρη μας»
Eurokinissi
Λίγο πριν ολοκληρώσει τον επικήδειό του, ο Τραϊανός Δέλλας λύγισε λέγοντας: «Δεν θα πω καλό ταξίδι, μωρό μου. Γιατί δεν θα φύγεις ποτέ από μέσα μου. Από μέσα μας. Από όλους».
Τα λόγια τόσο της κόρης της όσο και του συζύγου της δημιούργησαν μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές της ημέρας, με την εκκλησία να βυθίζεται στη σιωπή και στα δάκρυα.
Διαβάστε ακόμα
Πέτρος Συρίγος: Σοβαρό τροχαίο με τη μηχανή του - Αυτοκίνητο πέρασε stop και τον παρέσυρε
