Άλλη μια μεγάλη κυρία του κινηματογράφου και του θεάτρου έφυγε από τη ζωή όπως ενημέρωσε ο Σπύρος Μπιμπίλας. Ο λόγος για τη Μέλπω Ζαρόκωστα η οποία τον τελευταίο καιρό φιλοξενούνταν στο Γηροκομείο Αθηνών για να έχει καλύτερη φροντίδα.
«Με βαθύτατη θλίψη πριν από λίγο μάθαμε απο τον αγαπημένο της γιο Αλέξανδρο Παγουλάτο την αποχώρηση απο την ζωή της πολυαγαπημενης μας σπουδαίας ηθοποιού, αγωνίστριας, σπουδαίας μεταφράστριας πάμπολλων έργων...Δίπλα σε όλους τους αγώνες των ηθοποιών η αγαπημένη μας φίλη που άφησε το αποτύπωμα της σε πάμπολλους υπέροχους ρόλους στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Οσοι την γνωρίσαμε και απο το θέατρο και δουλέψαμε μαζί της ζήσαμε το πάθος και την αγάπη της για το θέατρο. ΜΕΛΠΩ ΜΟΥ σ' ευχαριστώ που με τίμησες με μια μεγάλη φιλία. Θα σε αγάπαμε πάντα...» έγραψε μεταξύ άλλων.
Πριν από ένα χρόνο στα 91 της είχε μίλησει από το Γηροκομείο Αθηνών στη Ζήνα Κουτσελίνη έχοντας στο πλευρό της πα΄ντα τον γιο της.
Γεννήθηκε στον Πειραιά στα 1933. Κόρη του Ηλία Ζαρόκωστα ενός από τους πρώτους Έλληνες αναλογιστές και της Δέσποινας Σπυροπούλου. Μετά τον Πόλεμο, μετανάστευσε για λίγο καιρό στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και κατόπιν στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όπου σπούδασε θέατρο στο Metropolitan Theater και στη σχολή ραδιοφωνικών σπουδών Canandale σκηνοθεσία, σενάριο και υποκριτική. Έμεινε εκεί 11 χρόνια και ξεκίνησε την καλλιτεχνική της καριέρα στην τηλεόραση και το θέατρο. Ερμήνευσε στο Σίδνεϊ την Αντιγόνη του Ζαν Ανούιγ, επίσης την Εκάβη στα ελληνικά για την ελληνική παροικία. Το 1957 παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο, τον πιανίστα Ανδρέα Διαμαντίδη, και μετέβη μαζί του Λονδίνο, όπου και έμειναν για έναν χρόνο. Λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων επέστρεψε στην Ελλάδα το 1958.
Σχεδόν ταυτόχρονα με την επιστροφή στην Αθήνα, ξεκίνησε και τη συνεργασία της με τον θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Εκεί γνώρισε και τον μετέπειτα δεύτερο σύζυγο της επίσης ηθοποιό και σκηνοθέτη Βίκτορα Παγουλάτο με τον οποίο και απέκτησαν έναν γιο, τον Αλέξανδρο.
Ασχολήθηκε με τη μετάφραση και διασκευή έργων για το θέατρο, ραδιόφωνο και τηλεόραση. Έγραψε το πρώτο της θεατρικό έργο, το Φροντιστήριο γυναικών, στο οποίο και συμπρωταγωνίστησε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τη Νόρα Βαλσάμη και το Νίκο Απέργη. Έκτοτε αρκετά δικά της έργα έχουν παιχθεί στην Αθήνα και την επαρχία.
«Το ωραιότερο επάγγελμα του κόσμου είναι το θεατρικό. Ξέρεις τι είναι κα΄θε βράδυ να φεύγεις από τον εαυτό σου;» είχε πει χαρακτηριστικά στο Στούντιο 4 σε μία από τις τελευταίες της συνεντεύξεις.
Υπήρξε το πρώτο γυναικείο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων από το 1960, μέλος του Δ.Σ. από το 1990 και Πρόεδρος της Εταιρείας από το 1999 έως το 2001.
Έχει παίξει σε αμέτρητες ελληνικές ταινίες - oι περισσότερες με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα- που την έκαναν αθάνατη όπως η Βίλλα των οργίων, Η γυναίκα μου τρελάθηκε, Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο, Κάτι κουρασμένα παλικάρια κ.ά.
