Σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση προχώρησε η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου, μιλώντας στη Μαρία Παναγοπούλου και στην εκπομπή «Πρώτος καφές με τη Ζήνα».
Χωρίς να αποφεύγει δύσκολα κεφάλαια της ζωής της, αναφέρθηκε στις εξαρτήσεις, στη μακρά προσπάθεια να τις αφήσει πίσω της, αλλά και στη σχέση με τους δύο διάσημους γονείς της.
Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε τη Ζωή Λάσκαρη. Όχι όμως μόνο τη σταρ που γνώρισε το κοινό, αλλά τη μητέρα που γνώρισε η ίδια, τη σύγκριση που τη συνόδευε από παιδί και τα κενά που, όπως εξήγησε, δημιουργήθηκαν μεγαλώνοντας δίπλα σε μια γυναίκα που αναπόφευκτα μοιραζόταν με όλο τον κόσμο.
«Οι εξαρτήσεις δεν έχουν να κάνουν με το αν τα έχεις όλα»
Μιλώντας μέσα από τη δική της εμπειρία, η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου θέλησε να εξηγήσει ότι, κατά την άποψή της, η εξάρτηση δεν σχετίζεται απαραίτητα με τις υλικές συνθήκες μέσα στις οποίες μεγαλώνει ένας άνθρωπος.
«Οι εξαρτήσεις δεν έχουν να κάνουν με το αν τα έχεις όλα, αλλά με το αν έχεις πάρει την αγάπη που θες, αν νιώθεις μόνος, αν βιώνεις μια κατάσταση μεγαλώνοντας που δεν ικανοποιεί», είπε.
Στη δική της περίπτωση, αναφέρθηκε και στην ιδιαίτερη συνθήκη του να έχει μητέρα τη Ζωή Λάσκαρη.
«Η μαμά μου ήταν κομμάτι όλων, δεν ήταν μόνο δικιά μου, όπως κάποια μαμά που δεν είναι διάσημη. Ένα παιδί πάντα θέλει τη μαμά του και όταν του λείπει, υπάρχουν κενά, οπότε με κάτι θες να τα γεμίσεις, αλκοόλ, ναρκωτικά, ζάχαρη…», ανέφερε.
Papadakis Press
Η απώλεια της μητέρας της και τα 14 χρόνια μακριά από τις ουσίες
Όταν η Ζωή Λάσκαρη έφυγε από τη ζωή, η κόρη της είχε ήδη συμπληρώσει, όπως αποκάλυψε, 14 χρόνια μακριά από τις ουσίες. Παρά τον πόνο που ακολούθησε, δεν επέστρεψε σε αυτές.
«Όταν “έφυγε” η μαμά μου ήμουν καθαρή 14 χρόνια. Θα μπορούσα εύκολα να ξαναπάρω χάπια, όπως παίρνουν πολλοί όταν πεθαίνει κάποιος, αλλά δεν το έκανα», εξομολογήθηκε.
Μάλιστα, μοιράστηκε και μια πολύ συγκεκριμένη ανάμνηση από την ημέρα της κηδείας της.
«Το μόνο που έκανα στην κηδεία της μητέρας μου ήταν ότι κάπνισα τα τσιγάρα της και ήπια δύο τσικουδιές. Αλλά δεν έβαλα τις ουσίες στη ζωή μου για να ξεπεράσω τον πόνο. Ήταν δύσκολο, νομίζεις ότι δεν θα τελειώσει ποτέ, αλλά τα κατάφερα», είπε.
Η προσωπική της αναζήτηση, όπως εξήγησε, είχε αρχίσει από τα 25 της χρόνια, όμως χρειάστηκε να περάσει από πολλές διαφορετικές φάσεις μέχρι να φτάσει στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα.
«Ξεκίνησα στα 25 το εσωτερικό ψάξιμο, αλλά δεν είχα ιδέα πού πήγαινα, τι ανηφόρες, κατηφόρες και πεσίματα θα είχε. Τώρα τα τελευταία 2-3 χρόνια είμαι πιο καλά προς τον εαυτό μου», ανέφερε.
«Ήταν πολύ βαρύ να είμαι κόρη μιας τόσο όμορφης γυναίκας και σταρ»
Η αναγνωρισιμότητα της Ζωής Λάσκαρη είχε και μια πλευρά που για τη Μαρία Ελένη Λυκουρέζου δεν ήταν πάντα εύκολη.
Από τα σχολικά της χρόνια ακόμη, όπως θυμήθηκε, ένιωθε ότι η παρουσία της μητέρας της ακολουθούσε και την ίδια, ενώ η σύγκριση ανάμεσά τους ήταν σχεδόν αναπόφευκτη.
«Ήταν πολύ βαρύ να είμαι κόρη μιας τόσο όμορφης γυναίκας και σταρ, όπως η Ζωή Λάσκαρη. Χωρίς να το θες υπάρχει μια σύγκριση. Άλλο η μητέρα μου, άλλο εγώ και δεν πάω να κάνω εκείνη», είπε.
Και συνέχισε: «Δεν ήταν εύκολο, και στο σχολείο ένιωθα σαν να είμαι στην άκρη, γιατί όλοι μιλούσαν για τη μητέρα μου».
Αντίστοιχα, αναφέρθηκε και στο βάρος που θεωρεί ότι συνοδεύει το επώνυμο του πατέρα της, Αλέξανδρου Λυκουρέζου.
«Ως παιδί διασήμων θα είμαι πάντα παρεξηγημένη, έχουμε αυτό το βαρύ πράγμα στην πλάτη μας. Αν ήταν μόνο η μάνα μου θα ήταν εντάξει, αλλά το “Λυκουρέζος” το ακούνε κάποιοι και παθαίνουν λαλά, δεν το αντέχουν», εκμυστηρεύτηκε.
Η Ζωή Λάσκαρη που δεν γνώρισε το κοινό
Μέσα από τη συνέντευξη θέλησε, παράλληλα, να διαχωρίσει την εικόνα της διάσημης Ζωής Λάσκαρη από εκείνη της γυναίκας που υπήρχε όταν έκλειναν οι πόρτες του σπιτιού.
«Δεν την ξέρετε τη μάνα μου, ξέρετε μόνο τη σταρ και την ωραία γυναίκα», είπε χαρακτηριστικά.
Για την ίδια, η μητέρα της ήταν πολλά περισσότερα: «Ήταν ένας άνθρωπος ευαίσθητος, φιλοσοφημένος, διάβαζε, ήταν νοικοκυρά, καλή μαγείρισσα, ήταν απλή και grande».
«Έφτασα στον πάτο, δεν άντεχα άλλο»
Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου γύρισε και σε μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ζωής της. Όπως είπε, η Ζωή Λάσκαρη αντέδρασε με θυμό όταν έμαθε για τη χρήση ουσιών από την κόρη της.
Η ίδια περιέγραψε έναν εαυτό που για χρόνια κινούνταν ανάμεσα στην ένταση και στις σκοτεινές σκέψεις.
«Γενικά ήμουν πολύ ελεύθερη, δεν είχα ποτέ ηρεμία. Όταν έλειπαν οι γονείς μου έκανα πολύ σκοτεινές σκέψεις. Ήμουν πολύ σκοτεινά ή σε πολύ ένταση», ανέφερε.
Μέχρι που, όπως είπε, έφτασε στα προσωπικά της όρια: «Κάποια στιγμή, επειδή ήταν χρόνια αυτό το πράγμα, μπούχτισα, έφτασα στον πάτο, δεν άντεχα άλλο».
Το περιστατικό που θα μπορούσε να είχε διαφορετική κατάληξη
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης αναφέρθηκε σε ένα σοβαρό περιστατικό από την περίοδο κατά την οποία είχε ήδη σταματήσει τα ναρκωτικά, αλλά κατανάλωνε αλκοόλ.
Όπως αποκάλυψε, κάποιος έριξε κάποια ουσία στο ποτό της, με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις της έξω από την πολυκατοικία όπου έμενε.
«Είχα ένα ατύχημα, που θα μπορούσε να ήταν θάνατος. Όταν είχα κόψει τα ναρκωτικά, έπινα αλκοόλ και μου έριξαν κάτι στο ποτό μου. “Έσβησα” στην πολυκατοικία απ’ έξω, πέρασε κάποιος και με πήγε στον Ευαγγελισμό», περιέγραψε.
Όπως παραδέχτηκε, το γεγονός ότι δεν είχε προλάβει να μπει στο σπίτι της αποδείχθηκε καθοριστικό, καθώς ζούσε μόνη και δεν είχε καθημερινή επικοινωνία με τους γονείς της.
Papadakis Press
Ο έρωτας που βιώνει διαφορετικά σήμερα
Μετά από όλα όσα πέρασε, η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου αποκάλυψε πως σήμερα έχει δημιουργήσει μια σχέση που βιώνει με διαφορετικό τρόπο από ό,τι στο παρελθόν.
«Βιώνω για πρώτη φορά τον έρωτα, νόμιζα ότι ποτέ δεν θα βρω κάποιον για να πορευτώ ψυχικά», είπε.
Για εκείνη, η ουσία βρίσκεται πλέον στη συντροφικότητα που έχει καταφέρει να δημιουργήσει: «Μετά από τις τρέλες, μου αρέσει ότι δημιουργήσαμε μια σχέση με ουσία. Ο έρωτας, η αγάπη και η αγκαλιά σε απελευθερώνουν, είναι τεράστια θεραπεία».
Τι είπε για την υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ρωτήθηκε και για όσα έχουν γίνει δημόσια γνωστά γύρω από την υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη.
Η ίδια απέφυγε να πάρει θέση για όσα συμβαίνουν μέσα σε μια άλλη οικογένεια, επισημαίνοντας πως η πραγματικότητα μιας προσωπικής σχέσης δεν μπορεί να είναι πλήρως γνωστή στους ανθρώπους που βρίσκονται έξω από αυτή.
«Το μόνο που έχω να πω είναι ότι ποτέ κανείς δεν ξέρει την πραγματική αλήθεια, ξέρει μόνο τη δική του αλήθεια. Δεν αφορά κανέναν τι γίνεται στην οικογένειά μου. Αν ακούγονται ανακρίβειες και ψεύδη, αυτό είναι άλλο κεφάλαιο. Η αλήθεια πάντα φαίνεται στο τέλος», ανέφερε.
«Μετά τον θάνατο της μαμάς έχω τον φόβο ότι μπορεί να διαλυθούν»
Σήμερα εξακολουθεί να κάνει σχέδια για το μέλλον, αλλά η απώλεια της Ζωής Λάσκαρη έχει επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο τα αντιμετωπίζει.
«Κάνω όνειρα, αλλά πιο πολύ θέλω να πράττω καθημερινά, γιατί μετά δεν ξέρουμε τι γίνεται. Μετά τον θάνατο της μαμάς έχω τον φόβο ότι μπορεί να διαλυθούν», εξήγησε.
Και όταν η συζήτηση έφτασε στην πιθανότητα να μπορούσε να συναντήσει ξανά για λίγο τη μητέρα της, η απάντησή της ήταν χαρακτηριστική: «Δεν θα ήθελα να έρθει η μαμά για μισή ώρα, αλλά πάω εγώ εκεί που είναι».
Μια φράση που συμπυκνώνει και τη διαφορετική σχέση που έχει πλέον με την απώλεια. Δεν προσπαθεί να γυρίσει πίσω, αλλά να συνεχίσει τη δική της διαδρομή έχοντας τη μητέρα της ως κομμάτι της.
Διαβάστε ακόμα
Χάρης και Αντελίνα Βαρθακούρη: Έχασαν τη σκυλίτσα τους και η στενοχώρια είναι αβάσταχτη
