Θα τα θυμάται για πολλά χρόνια τα φετινά της γενέθλια η Νατάσα Εξηνταβελώνηκαι αν μη τι άλλο θα έχει να διηγείται ιστορίες. Η ηθοποιός κόντρα στη μελαγχολία που όπως έγραψε της φέρνουν τα γενέθλια που γιορτάζονται με φίλους έκανε στον εαυτό της δώρο ένα ταξίδι στη Σικελία έχοντας μαζί της όμως τις φι΄λες της, τη σεφ Γωγώ Δελογιάννη και την Καλλιόπη Παναγιωτίδου.
Μάλιστα μας έδειξε και την έκπληξη που της έκαναν ξυπνώντας την με κεράκια και μια αυτοσχέδια μίνι τούρτα.
Και ενώ όλα έδειχναν ότι θα είναι άλλη μια μέρα στο ιταλικό αυτό νησί, μια σειρά από αναποδιές έκαναν τα γενέθλιά της αξέχαστα. Για την ακρίβεια τη βρήκαν τα εφτά κακά της μοίρας της ύστερα από 10 καταπληκτικές μέρες όπως θα την ακούσετε να λέει.
Τι συνέβη; Ο γερανός τους σήκωσε το αμάξι με όλα τους τα υπα΄ρχοντα, χρειάστηκε να πληρώσουν ένα υπέρογκο ποσό για να το πάρουν πίσω (παραλίγο να μην τα καταφέρουν), πήγαν για μπάνιο και άνοιξαν οι ουρανοί αλλά και βρήκαν και μποτιλιάρισμα στον δρόμο.
σ τ
Τελικά βέβαια τα κατάφεραν όπως μας έδειξε.
Στο ποστ πάντως που ανέβασε για τα γενέθλιά της, η Νατάσα Εξηνταβελώνη είχε μόνο καλά να πει για τα φετινά της γενέθλια εκτός Ελλάδας που της έδωσαν την ευκαιρία να «κρυφτεί» και να βιώσει τη μελαγχολία της χωρίς να δίνει λογαριασμό. «Ήταν η τέλεια αλλαγή διάθεσης που επιθυμούσα ως δώρο γενεθλίων και η νομιμοποίηση της» έγραψε χαρακτηριστικά ανεβάζοντας φωτογραφίες από το χαμένο στην ομίχλη Έριτσε της Σικελίας.
«Στην εκπνοή των γενεθλίων μου είχα την απίστευτη τύχη (και τις απίστευτες φίλες) ώστε να βρεθώ στο Έριτσε, πάνω από το Τράπανι δηλαδή κάπου στη δυτική Σικελία.
Διαλέγω αυτές ως τις ωραιότερες στιγμές που είδα και ένιωσα ανάμεσα πολλές άλλες ίσως ομορφότερες σε όλο μας το ταξίδι.
Btw, κουράστηκα με τα πολύ γιορτινά μέρη και τις πολύ γιορτινές διαθέσεις και το μέρος αυτό ήταν ακριβώς η απάντηση στην μελαγχολία που βιώνω σε όλα μου τα γενέθλια από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Εσωτερικές αυλές και εσωστρέφεια.
Περπατάς σε αυτό το μεσαιωνικό χωριό και καταλαβαίνεις σε λίγο χρόνο ότι είναι πολύ αρχαιότερο. Δηλαδή βρίσκεσαι πάνω σε έναν χώρο λατρείας 2.500+ χρόνων. Κάτω η κανονικότητα και η ζέστη της παραλίας και σε λίγα λεπτά, 800 μέτρα πιο ψηλά, είσαι μέσα στην ομίχλη που λέμε εμείς-στην αγκαλιά της Αφροδίτης που λένε οι ντόπιοι. Ο ζεστός αέρας της Μεσογείου ανεβαίνει στις πλαγιές και το αποτέλεσμα είναι αυτή η πύκνωση που νομίζω φαίνεται ακόμη και από τις φωτογραφίες. Για μένα, αμνιακός σάκος.
Οπότε το Έριτσε και κρύβεται και σε κρύβει. Παράλογα πολλές εκκλησίες, γωνιές απόλυτης ησυχίας και μοναξιάς· έχεις εκατό λόγους για να προσευχηθείς στα ελληνικά, τα ιταλικά ή σε κάποια αρχαία γλώσσα.
Αυτή ήταν η τέλεια αλλαγή διάθεσης που επιθυμούσα ως δώρο γενεθλίων και η νομιμοποίηση της.
Γιατί γενέθλια σημαίνει μελαγχολία για όσα δεν ήρθαν και μεταξύ μας και γιατί να έρθουν απαραίτητα;
Και χαρά για τη μικρή νίκη στο θάνατο.
Και που είμαστε εμείς (με την Καλλιόπη μου και τη Γωγώ μου) για λίγο/ για όσο, σε αυτόν τον κόσμο που κάποτε ήταν άλλοι, είτε λάτρευαν την Αστράτη ή την Αφροδίτη ή την Παναγία».
Διαβάστε ακόμα:
