Βραβευμένη με δύο βραβεία Molière και ένα César το 2007 για την ταινία Lady Chatterley, η Marina Hands έχει ορίσει τον εαυτό της πρωτίστως μέσα από το επάγγελμά της, το οποίο επέλεξε να τοποθετήσει στο επίκεντρο της ζωής της. Σήμερα, στα 51 της, η ηθοποιός αγκαλιάζει αυτή τη μη συμβατική πορεία, χωρίς σύζυγο και χωρίς παιδιά, και δηλώνει ότι δεν αισθάνεται πλέον την ανάγκη να απολογείται γι’ αυτό.
Όταν ρωτήθηκε από τη La Tribune du Dimanche για το γεγονός ότι δεν έγινε μητέρα, η Marina Hands απέρριψε την ιδέα μιας συνειδητής ή πολιτικά φορτισμένης επιλογής. Η πρώην σύντροφος του Julien Doré εξήγησε ότι «απλώς δεν της παρουσιάστηκε η ευκαιρία» να αποκτήσει παιδί, αναφέροντας πως η επιθυμία αυτή θα μπορούσε να είχε γεννηθεί με τον κατάλληλο άνθρωπο, κάτι που όμως δεν συνέβη ποτέ, λόγω της απουσίας μιας καθοριστικής συνάντησης. Η ηθοποιός εκμυστηρεύτηκε ότι θα της άρεσε να είχε γνωρίσει έναν άνδρα που θα της ενέπνεε την επιθυμία να αποκτήσει παιδί, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα με διαύγεια ότι σε ορισμένες περιόδους της ζωής της η μητρότητα «πιθανότατα δεν θα ήταν καλή ιδέα», εξαιτίας της έντονης ψυχολογικής αστάθειας που βίωνε τότε.
Μια χαμένη ευκαιρία για μητρότητα, όχι μια απορριφθείσα
Μακριά από ενοχοποιητικές αφηγήσεις, η Marina Hands αντιμετωπίζει αυτή τη «μη-εμπειρία» με γαλήνη. παραδέχεται ότι πλέον είναι αργά να σκεφτεί μια εγκυμοσύνη, χωρίς όμως να νιώθει οδυνηρή λύπη ή πικρία. Αντιθέτως, επιμένει στην ανάγκη κάθε ανθρώπου να ακολουθεί τον δικό του δρόμο, χωρίς να συμμορφώνεται με ένα μοναδικό πρότυπο επιτυχίας που ταυτίζεται υποχρεωτικά με τη γονεϊκότητα.
Η ηθοποιός αποδίδει αυτή τη νέα αίσθηση ηρεμίας σε έναν έρωτα που ήρθε αργότερα στη ζωή της και άλλαξε βαθιά την εικόνα που είχε για τον εαυτό της. Η Marina Hands αφηγείται ότι για χρόνια αμφέβαλλε ακόμη και για το ενδεχόμενο μιας σταθερής συναισθηματικής σχέσης, θεωρώντας τον εαυτό της υπερβολικά εύθραυστο για να δημιουργήσει οικογένεια, φτάνοντας στο σημείο να πιστεύει πως η αγάπη «ίσως δεν ήταν πια για εκείνη». Ωστόσο, η γνωριμία με έναν σύντροφο με εντελώς διαφορετικό επάγγελμα από το δικό της, ο οποίος δεν ζει στο Παρίσι, της επέτρεψε να ανακαλύψει «τη δύναμη της συμπληρωματικότητας» και να νιώσει, για πρώτη φορά, πραγματικά αγαπημένη.
Σήμερα, η πρώην σύντροφος του Julien Doré δηλώνει πως αισθάνεται «βαθιά γαλήνη και πληρότητα», «συγκλονισμένη και καθησυχασμένη» που βρήκε επιτέλους τον έρωτα στη ζωή της. Παράλληλα, υπερασπίζεται μια απελευθερωμένη αντίληψη της ευτυχίας, για εκείνη, η αναζήτηση της προσωπικής ολοκλήρωσης δεν είναι εγωιστική, αντιθέτως, επιτρέπει στον άνθρωπο να γίνεται πιο γενναιόδωρος και να προσφέρει περισσότερα στους άλλους. Στο ξεκίνημα ενός νέου κεφαλαίου, η Marina Hands αγκαλιάζει πλήρως το γεγονός ότι δεν είναι μητέρα, γιορτάζοντας την εσωτερική γαλήνη και τη συναισθηματική ισορροπία που χρειάστηκε χρόνια για να κατακτήσει.
