Ανάμεσα στις πιο πολυαναμενόμενες ταινίες της χρονιάς, τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη», σε σκηνοθεσία της Emerald Fennell, επανεξετάζουν το εμβληματικό μυθιστόρημα της Emily Brontë που δημοσιεύτηκε το 1847. Η ιστορία παρακολουθεί μια αγγλική οικογένεια με ταραχώδεις σχέσεις, της οποίας η ισορροπία διαταράσσεται μετά την υιοθεσία ενός παιδιού, του Χίθκλιφ, και την έναρξη της παθιασμένης και καταστροφικής σχέσης του με την Κάθριν, την κόρη του σπιτιού.
Το καστ της νέας αυτής διασκευής, που παρακολουθείται στενά από τους φανατικούς του βιβλίου, περιλαμβάνει τον Jacob Elordi στον ρόλο του Χίθκλιφ και τη Margot Robbie ως Κάθριν. Όμως, λίγες εβδομάδες πριν από την πρεμιέρα, το trailer που αποκαλύφθηκε τον περασμένο Νοέμβριο έχει ήδη προκαλέσει έντονες συζητήσεις. Στο επίκεντρο, τα κοστούμια της Αυστραλής ηθοποιού, τα οποία αποκλίνουν εμφανώς από τους ενδυματολογικούς κώδικες της βικτωριανής εποχής, σε σημείο που ενόχλησε μέρος του κοινού.
Ένας σκόπιμος αναχρονισμός
Σχεδιασμένα από την ενδυματολόγο Jacqueline Durran (γνωστή για τις δουλειές της στα «Barbie» και «Περηφάνια και Προκατάληψη»), τα κοστούμια της Margot Robbie αντλούν έμπνευση από πολλές διαφορετικές εποχές, κάποιες εκ των οποίων είναι ξεκάθαρα σύγχρονες. Ανάμεσα σε εκείνα που δέχτηκαν τη μεγαλύτερη κριτική συγκαταλέγονται ένα ιριδίζον, ημιδιάφανο «πριγκιπικό» φόρεμα από υγρή οργάντζα και ένα έντονο κόκκινο, κορσέ φόρεμα, το οποίο κάποιοι θεώρησαν πιο κοντά στην αισθητική του Oktoberfest παρά στη γκαρνταρόμπα μιας Αγγλίδας της βικτωριανής εποχής. Οι αντιδράσεις είναι ακόμη πιο έντονες, καθώς, τουλάχιστον με βάση τις πρώτες εικόνες, δεν φαίνεται να αφορούν τα κοστούμια των ανδρικών χαρακτήρων, όπως εκείνα του Jacob Elordi.
Σε συνέντευξή της στη Vogue, η Jacqueline Durran εξήγησε ότι τα κοστούμια της ταινίας δεν είχαν ποτέ στόχο την ιστορική ακρίβεια μιας συγκεκριμένης περιόδου, αλλά την αποτύπωση «ενός είδους πυρετώδους, φαντασιακού ονείρου, μιας σύγχρονης εκδοχής μελοδράματος της δεκαετίας του ’50». Τα κοστούμια της Margot Robbie λειτουργούν έτσι ως αναφορές στον Alexander McQueen, τον Thierry Mugler, αλλά και σε ευρύτερα κεφάλαια της ιστορίας της ενδυμασίας, από την ελισαβετιανή έως τη γεωργιανή περίοδο.
Όταν τα κοστούμια εποχής προκαλούν σύγκρουση
Δεν είναι η πρώτη φορά που μια ταινία εποχής παίρνει ενδυματολογικές ελευθερίες. Ο αναχρονισμός αποτελεί συχνά ένα ισχυρό αφηγηματικό εργαλείο στον κινηματογράφο, με στόχο να κάνει μια ιστορική περίοδο πιο προσιτή και, κυρίως, πιο επίκαιρη για το σύγχρονο κοινό. Αρκεί να θυμηθούμε τα Converse που φορούσε η έφηβη βασίλισσα στο «Marie Antoinette» της Sofia Coppola.
Ο Baz Luhrmann, από την πλευρά του, έχει μετατρέψει αυτή την προσέγγιση σε προσωπική υπογραφή. Στις ταινίες του, τα στοιχεία συγκρούονται συνειδητά μεταξύ τους: μια απολύτως σύγχρονη μουσική επένδυση για να αφηγηθεί την υπερβολή των Roaring Twenties, σε συνδυασμό με κοστούμια της Prada στο «The Great Gatsby»· ένα υπερμοντέρνο οπτικό σύμπαν που έρχεται σε άμεση αντίθεση με το σαιξπηρικό κείμενο στο «Romeo + Juliet». Όλα αυτά είναι συνειδητές επιλογές, λιγότερο για την πιστή αναπαράσταση μιας εποχής και περισσότερο για τη μετάδοση της συναισθηματικής της έντασης.
Για τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη», η Emerald Fennell εξήγησε ότι η ταινία αντικατοπτρίζει τη δική της ανάγνωση του μυθιστορήματος στα 14 της χρόνια, με όλο τον ρομαντισμό (και τις ορμόνες σε έξαρση) της εφηβείας. Κάποιοι, λοιπόν, υποστηρίζουν την ιδέα ότι πρόκειται για μια ιστορία που εκτυλίσσεται σαν όνειρο εν εγρηγόρσει, προϊόν της φαντασίας μιας σύγχρονης νεαρής γυναίκας. Μια ερμηνεία που θα μπορούσε να εξηγήσει τις σκόπιμα αντισυμβατικές ενδυματολογικές επιλογές, οι οποίες μοιάζουν περισσότερο με φαντασία, προβολή ή συναισθηματική μνήμη, παρά με αυστηρή ιστορική αναπαράσταση. Στους κινηματογράφους από τις 11 Φεβρουαρίου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Η Hailey Bieber επιβεβαιώνει την επιστροφή αυτού του παντελονιού που επιμηκύνει τη σιλουέτα
Kim Kardashian: Αυτές οι μπότες που σχεδίασε ο πρώην σύζυγός της παραμένουν τα απόλυτα must-have της
