Μέχρι χθες το μεγαλύτερο δίλημμά σου ήταν «παραλία πριν ή μετά το φαγητό;» και ξαφνικά βρίσκεσαι μπροστά σε ένα inbox που μοιάζει να πολλαπλασιάστηκε όσο έλειπες.
Κάπου ανάμεσα στον πρώτο καφέ, στο «καλή επιστροφή» των συναδέλφων και στο πρώτο meeting, συνειδητοποιείς τη σκληρή αλήθεια. Οι διακοπές τελείωσαν και το κανονικό πρόγραμμα επέστρεψε χωρίς περίοδο προσαρμογής.
Η πρώτη μέρα πίσω έχει κάτι μοναδικό. Μπορεί να διαρκεί τις ίδιες ώρες με κάθε άλλη εργάσιμη, αλλά καταφέρνει να χωρέσει μέσα της ένα μικρό συναισθηματικό roller coaster.
Αν λοιπόν σήμερα επέστρεψες στη δουλειά και μέχρι το μεσημέρι ένιωσες ότι έχεις αλλάξει διάθεση περίπου πέντε φορές, καλωσήρθες. Μάλλον βρίσκεσαι κάπου ανάμεσα στα παρακάτω στάδια.
Στάδιο 1: Η άρνηση
Το ξυπνητήρι χτυπά και για μερικά δευτερόλεπτα δεν καταλαβαίνεις γιατί υπάρχει ξανά αυτός ο ενοχλητικός ήχος στη ζωή σου.
Μετά θυμάσαι.
Δουλειά.
Το πρώτο σοκ της επιστροφής δεν είναι απαραίτητα ότι δεν θέλεις να δουλέψεις. Είναι η απότομη αλλαγή ρυθμού. Για μερικές ημέρες ξυπνούσες χωρίς πρόγραμμα, έτρωγες όταν πεινούσες και αποφάσιζες τι θα κάνεις ανάλογα με τη διάθεσή σου. Τώρα το 09:00 σημαίνει ξανά κάτι πολύ συγκεκριμένο.
Και κάπως έτσι ξεκινά η πρώτη εσωτερική διαπραγμάτευση: «Μήπως μπορούσα να είχα πάρει άλλες δύο μέρες άδεια;».
Στάδιο 2: Το πολιτισμικό σοκ του inbox
Ανοίγεις υπολογιστή.
Έχεις emails. Πολλά emails.
Notifications, εκκρεμότητες, μηνύματα, πράγματα που «θα τα δούμε όταν επιστρέψεις» και, δυστυχώς, επέστρεψες.
Το λάθος εδώ είναι να προσπαθήσεις να εξαφανίσεις μέσα σε δύο ώρες ό,τι συσσωρεύτηκε όσο έλειπες. Δεν χρειάζεται να απαντήσεις σε κάθε email πριν πιεις τον δεύτερο καφέ ούτε να καλύψεις όλες τις εκκρεμότητες μέχρι το μεσημέρι.
Ξεκίνα από όσα είναι πραγματικά επείγοντα και άσε τα υπόλοιπα να μπουν σε σειρά. Το inbox δεν χρειάζεται να γράψει «0» για να θεωρηθεί επιτυχημένη η επιστροφή σου.
Στάδιο 3: Η νοσταλγία
Είναι περίπου 12:30 και συμβαίνει.
Κοιτάς την ώρα και κάνεις τη σύγκριση που δεν βοηθάει κανέναν:
«Χθες τέτοια ώρα κολυμπούσα».
Και ξαφνικά το screensaver με τη θάλασσα μοιάζει σχεδόν προκλητικό.
Η επιστροφή κάνει συχνά την καθημερινότητα να φαίνεται πιο βαριά ακριβώς επειδή η σύγκριση είναι τόσο πρόσφατη. Δεν συγκρίνεις μια δύσκολη Δευτέρα με μια συνηθισμένη Τρίτη. Τη συγκρίνεις με ημέρες στις οποίες είχες πολύ λιγότερες υποχρεώσεις και πολύ περισσότερο έλεγχο του χρόνου σου.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μισείς τη δουλειά ή τη ζωή σου. Σημαίνει ότι πριν από ελάχιστες ώρες ήσουν σε vacation mode και ο εγκέφαλός σου δεν έχει προλάβει ακόμη να αλλάξει ταχύτητα.
Στάδιο 4: Η υπερβολική αισιοδοξία
Κάπου μετά το μεσημέρι συμβαίνει το αντίθετο.
Αποφασίζεις ότι αφού επέστρεψες, θα επιστρέψεις σωστά.
Από σήμερα γυμναστήριο. Meal prep. Οκτώ ώρες ύπνου. Τακτοποιημένο σπίτι. Λιγότερο κινητό. Περισσότερα βιβλία. Θα απαντάς εγκαίρως στα μηνύματα, θα οργανώσεις τα οικονομικά σου και ίσως μάθεις και ισπανικά μέχρι τα Χριστούγεννα.
Εδώ χρειάζεται ένα μικρό φρένο.
Το September reset είναι δελεαστικό, αλλά δεν χρειάζεται να μετατρέψεις την πρώτη μέρα μετά τις διακοπές σε audition για μια ολοκαίνουργια ζωή. Διάλεξε μία ή δύο αλλαγές που πραγματικά θέλεις και άσε τις υπόλοιπες για αργότερα.
Στάδιο 5: Η αποδοχή
Και τότε φτάνει κάποια στιγμή το απόγευμα.
Έβγαλες μερικές δουλειές, απάντησες στα σημαντικά emails, θυμήθηκες πώς λειτουργεί το πρόγραμμά σου και, κυρίως, ανακάλυψες ότι η πρώτη μέρα τελικά τελειώνει.
Οι διακοπές δεν χρειάζεται να εξαφανιστούν από τη ζωή σου επειδή επέστρεψες. Μπορείς να κρατήσεις μικρά κομμάτια από τον ρυθμό τους. Μια βόλτα μετά τη δουλειά, ένα βραδινό έξω, λιγότερο γεμάτα Σαββατοκύριακα ή απλώς την άδεια να μην ξεκινήσεις τον Σεπτέμβριο τρέχοντας.
Γιατί ίσως το πραγματικό κόλπο της επιστροφής δεν είναι να μπεις ξανά στο 100% από την πρώτη ημέρα. Είναι να θυμηθείς ότι ανάμεσα στο out of office και στο full speed υπάρχει και μια ενδιάμεση ταχύτητα.
Φωτογραφίες: Pexels
Διαβάστε ακόμα
Δεν έχεις λεφτά μετά τις διακοπές; 7 πράγματα που μπορείς να κάνεις σχεδόν δωρεάν έξω στην πόλη
6 πράγματα που μπορείς επιτέλους να απολαύσεις στην Αθήνα τώρα που τελειώνει ο Αύγουστος
